Gustav Zahn

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Eerw. Gustav Zahn
Gustav Zahn en sy vrou, Francina Hendrika Helena (née Vos)
Eerw. Zahn se seun Johannes was lid van die B.A.-klas aan die Victoria-kollege. Adriaan Hofmeyr sit-lê voor in die middel. Links van hom is Johannes en regs J.M. Hoffman. Agter sit H.J. Neethling en G.W. Lückhoff.

Eerw. Gustav Adolf Zahn (Wasserthaleben, prinsdom Schwarzburg-Sondershausen, Duitsland, 15 April April 1808 – Steinthal, Ceres, Kaapkolonie 8 Maart 1890) was ’n sendeling van die Rynse Sendinggenootskap en baanbreker van die Duitse sending in Suid-Afrika.

Zahn was die seun van Gottlieb Zahn en sy vrou, Amalie Koch. Hy word in Barmen aan die Rynse Sendinginstituut vir die sending opgelei. Op 5 Julie 1828 vertrek hy uit Düsseldorf oor Londen na Suid-Afrika, waar hy saam met J.G. Leipoldt (vader van C. Louis Leipoldt), P.D. Lückhoff (vader van die NG predikant P.D. Lückhoff) en T. von Wurmb een van die eerste vier Rynse sendelinge is.

Ná oorlegpleging in Kaapstad, vertrek Zahn na Tulbagh om die bejaarde sendeling daar, Arie Vos, wie se salaris deur die Tulbaghse Hulpsendinggenootskap betaal is, by te staan. Met die aankoms van die jeugdige Zahn kom daar nuwe lewe op sendinggebied in hierdie arbeidsveld. Die werk brei uit na die nabygeleë Worcester en die omgewing van De Doorn 9459. Toe Vos in 1836 aftree, besluit die Tulbaghse Genootskap om die werk aan die Rynse Sendinggenootskap oor te dra, maar steun dit steeds geldelik. Van 1842 af neem die Rynse Genootskap die volle verantwoordelikheid oor. Deur die aankoop van 'n aangrensende plaas van 934 morg waarop Zahn erwe aan 50 bruin gesinne beskikbaarstel, ontstaan daar deur sy ywer die dorpie Steinthal.

Vanweë die groot aansien wat Zahn by sy direksie geniet, word hy in 1849 tot superintendent van die Rynse sendinggemeentes in die Kaapkolonie aangestel. Hierdie pos beklee hy tot hy in 1886 aftree. Hy was dus 56 jaar lank sendeling op Tulbagh.

Gesinslewe[wysig | wysig bron]

Op 4 Februarie 1833 is hy op Wupperthal (Kaap) in die huwelik bevestig met Francina Hendrika Helena Vos (1811–'82), 'n dogter van ds. Michiel Christiaan Vos, wat hom ’n swaer gemaak het van eerw. Christoph Wilhelm Alheit. Van die 13 kinders uit die huwelik, het net vier hul vader oorlewe: Gustav Adolf Robert (10 November 1839 – 1900), wat lank geneesheer op Ceres was; Johannes Michael (23 Junie 1852 – 1929), wat van 1889 tot 1909 leraar was van die Lutherse Kerk in Strandstraat, Kaapstad;[1] en daar was twee dogters, Luise (7 April 1842) en Auguste ( gebore 26 Augustus 1853).

Verwysings[wysig | wysig bron]

Bron[wysig | wysig bron]