Hannibal

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Hannibal
247 v.C. – 183/182/181 v.C.
Hannibal

Standbeeld van Hannibal.

Bynaam(e) Barka (Weerlig)
Geboorteplek Kartago
Plek van afsterwe Libissa, Bitinië
Lojaliteit Kartago
Poste beklee Kartaagse weermag tydens die Tweede Puniese Oorlog
Veldslae/oorloë Beleg van Saguntum
Slag van Ticino
Slag van die Trebbia
Slag van Trasimeno
Slag van Cannae
Slag van Zama
Familie Hamilkar Barka
Hasdrubal Barka
Magon

Hannibal (247 – 183/182/181 v.C.) was 'n Kartaagse generaal en politikus. In 216 v.C. vernietig Hannibal 'n weermag van die Romeine by die Slag van Cannae.

Jeug[wysig | wysig bron]

Hannibal was die seun van Hamilcar Barka. Sy pa is die bevelhebber van die Kartaagse magte op Sisilië en keer ná die Eerste Puniese Oorlog na Kartago terug om die opstandige huurlinge te verslaan en die Huurlinge-oorlog te beëindig. Hannibal gaan in 237 9 jaar oud met sy pa saam na Hispania op 'n veldtog wat 9 jaar sal duur. In 228 sneuwel sy pa en sy skoonbroer Hasdrubal word die nuwe generaal. In 221 word Hasdrubal vermoor. Hannibal word verkies tot generaal van die Kartaagse leër.[1]

Die Tweede Puniese Oorlog[wysig | wysig bron]

In 220 besoek 'n Romeinse gesandskap Hannibal in Nuwe Kartago, die Puniese stad in Hispania. Die Romeine waarsku hom nie oor die Ebro-rivier te trek nie. Hannibal verwerp dit.[1]

In 219 val Hannibal die stad Saguntum aan wat 'n bondgenoot van die Romeine is. Die beleëring duur agt maande, maar die Romeinse senaat kan nie tot 'n besluit kom nie. Saguntum val en Hannibal word gewond. Rome eis sy uitlewering, maar Kartago weier. Die Romeine verklaar oorlog en berei 'n inval voor in sowel Hispania as in Africa. Hannibal trek egter -met sy oorlogsolifante- oor die Alpe na Italië en dit lei tot die gevaarlikste situasie wat die Romeinse Republiek ooit sal deurmaak. Pleks van die inval in Africa word Sempronius na die noorde gestuur om Hannibal te verhoed Rome self aan te val. In Desember 216 verslaan Hannibal die Romeine naby die Trebia-rivier. In 217 trek hy Etruria in en op 21 Junie vernietig hy die Romeine by die Trasimeense meer.[1]

Die Romeine stel 'n diktator aan met onbeperkte magte, Quintus Fabius Maximus. Hy vermy 'n direkte konfrontasie en Hannibal trek na die suide na Samnium. In 216 word die versigtige beleid van Fabius opgegee. Vir Paullus en Varro word beveel Hannibal aan te val. Hannibal verslaan hulle opnuut op 2 Augustus naby Cannae, maar hy bly weg van Rome. In die jare 215-212 probeer Hannibal steun te kry van die stede in die suide en talle van hulle loop oor na die Puniese kant. Die Romeinse mag in Italia wankel. Hannibal teken 'n verdrag met Filippus V van Masedonië, maar Hiero II van Sirakuse sterf. In 212 vernietig Hannibal opnuut die Romeine in die slag van Herdonea. Die Romeine beleër egter Capua en Hannibal probeer dit te verhoed deur in 211 na Rome trek. Capua val egter en Hannibal trek hom terug na die suide.[1]

Stadig begin die Romeine sterker te word. Scipio val die Kartagers aan in Hispania en verower Nuwe Kartago, hulle basis. In 208 probeer Hasdrubal, Hannibal se broer ook oor die Alpe te trek om sy broer te gaan help, maar die volgende jaar word hy by die Metaurus-rivier verslaan en gedood. Hannibal kry geen versterkings uit Hispanië of Africa nie.[1]

In 204 begin Rome 'n teenaanval en val Africa binne. Scipio beleër die stad Utica. In 203 verslaan hy die een leër wat tussen hom en Kartago self staan. Die stad moet vrede sluit en roep Hannibal terug uit Italia. In 202 misluk die onderhandlings en die oorlog word hervat. In die herfs verslaan Scipio vir Hannibal naby Zama en dit is die einde van die Kartaagse mag. Kartago moet 'n vernederende vrede sluit.[1]

Ná die oorlog[wysig | wysig bron]

Hannibal word in Kartago nog verkies as suffeet in 196, maar die Romeine eis sy uitlewering. Hy vlug eers na Tirus en daarna na Efese, die Seleukidiese hof van Antiochus III. In 190 verslaan die Romeine Antiochus in die slag van Magnesia en Hannibal se uitlewering word opnuut geëis. In 187 is hy in Armenië maar opnuut word om uitlewering gevra. Van 187-183 help hy koning Prusias van Bithinië teen Eumnenes van Pargamum, maar in 183 dreig opnuut uitlewering en 64 jaar oud vergiftig hy homself.[1]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Hannibal: The Military Biography of Rome's Greatest Enemy, Richard A. Gabriel, Potomac Books, Inc., 2011, ISBN 1-59797-766-7, ISBN 978-1-59797-766-1