Gaan na inhoud

Hans von Seeckt

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Hans von Seeckt
Hans von Seeckt

2de hoof van die Reichswehrministerium
Ampstermyn
26 Maart 1920  9 Oktober 1926
President Friedrich Ebert
Paul von Hindenburg
Voorafgegaan deur Walther Reinhardt
Opgevolg deur Wilhelm Heye

1ste Truppenamt (Hoof van die Duitse Troepekantoor)
Ampstermyn
11 Oktober 1919  26 Maart 1920
Voorafgegaan deur Posisie vasgestel
Opgevolg deur Wilhelm Heye

Hoof van die Duitse Generale Staf
Ampstermyn
7 Julie 1919  15 Julie 1919
Voorafgegaan deur Wilhelm Groener

Persoonlike besonderhede
Gebore Johannes Friedrich Leopold von Seeckt
(1866-04-22)22 April 1866
Schleswig, Hertogdom Schleswig, Duitse Bond
Sterf 27 Desember 1936 (op 70)
Berlyn, Derde Ryk
Lojaliteit
Jare in diens 1885–1926
1933–1935
Rang Generaloberst (Kolonel-generaal)
Eenheid Leër van die Duitse Keiserryk
Leër van die Weimar Republiek
Duitse Leër van die Derde Ryk
Toekennings Pour le Mérite
Militêre Orde van Max Joseph

Johannes "Hans" Friedrich Leopold von Seeckt (22 April 186627 Desember 1936) was 'n Duitse militêre offisier wat as Stafhoof van August von Mackensen gedien het en 'n sentrale figuur was in die beplanning van die oorwinnings wat Mackensen vir Duitsland in die ooste tydens die Eerste Wêreldoorlog behaal het.

Gedurende die jare van die Republiek Weimar was hy stafhoof vir die Reichswehr van 1919 tot 1920 en opperbevelhebber van die Duitse leër van 1920 tot sy bedanking in Oktober 1926. Gedurende hierdie tydperk het hy betrokke geraak by die reorganisasie van die leër en die grondslag gelê vir die doktrine, taktiek, organisasie en opleiding van die Duitse leër. Teen die tyd dat Seeckt die Duitse leër in 1926 verlaat het, het die Reichswehr 'n duidelike, gestandaardiseerde operasionele doktrine gehad, sowel as 'n presiese teorie oor die toekomstige gevegsmetodes wat die militêre veldtogte wat deur die Wehrmacht gedurende die eerste helfte van die Tweede Wêreldoorlog gevoer is, grootliks beïnvloed het. Terwyl Seeckt verskeie programme onderneem het om die militêre beperkings wat deur die Verdrag van Versailles opgelê is, te omseil, wat formeel die oorlogstoestand tussen Duitsland en die Geallieerde Magte na die Eerste Wêreldoorlog beëindig het, is hy gekritiseer omdat hy nie die reserwes van offisiere en opgeleide manne wat vir die leër beskikbaar was, uitgebrei het nie, die grootste struikelblok vir herbewapening tydens die Republiek.

Seeckt het van 1930 tot 1932 as parlementslid gedien. Van 1933 tot 1935 was hy herhaaldelik in China as militêre konsultant vir Chiang Kai-shek in sy oorlog teen die Chinese Kommunisme en was direk verantwoordelik vir die ontwerp van die omsingelingsveldtogte, wat gelei het tot 'n reeks oorwinnings teen die Chinese Rooi Leër en Mao Zedong tot 'n terugtog van 9 000 km gedwing het, ook bekend as die Lang Mars.

'n Groot militêre barakke in Celle is in 1935 gebou en na von Seeckt vernoem. Na die Tweede Wêreldoorlog is dit deur BAOR herdoop na Trenchard-barakke as deel van die Bergen-Hohne-garnisoen.

Bronnelys

[wysig | wysig bron]
  • Bartov, Omer; Weitz, Eric D. (2013). Shatterzone of empires: coexistence and violence in the German, Habsburg, Russian, and Ottoman borderlands. Bloomington, Indiana: Indiana University Press.
  • Corum, James S. (1992). The roots of Blitzkrieg: Hans von Seeckt and German military reform. Lawrence, Kan: University Press of Kansas. ISBN 978-0-7006-0541-5.
  • Cron, Hermann (2002). Imperial German Army 1914–18: Organisation, Structure, Orders-of-Battle [first published: 1937]. Helion & Co. ISBN 1-874622-70-1.
  • Dabag, Mihran (2005). "The Decisive Generation: Self-authorization and delegations in deciding a genocide". In Kinloch, Graham Charles; Mohan, Raj P. (reds.). Genocide: Approaches, Case Studies, and Responses (in Engels). New York: Algora Publishing. ISBN 978-0-87586-380-1.
  • Gordon, Harold (Summer 1956). "The Character of Hans von Seeckt". Military Affairs. 20 (2): 94–101. doi:10.2307/1983219. JSTOR 1983219.
  • Gaworek, N. H. (2008). "Hans von Seeckt". In Zabecki, Maj. Gen. David T. (red.). Chief of Staff. Annapolis MD: Naval Institute Press. pp. 134–148.
  • Guderian, Heinz (1999) [1937]. Achtung Panzer! : the development of armoured forces, their tactics and operational potential. Vertaal deur Duffy, Christopher (Reissue uitg.). Brockhampton Press. ISBN 9781860199813. OCLC 45739119.
  • Kent, Marian (1984). The Great powers and the end of the Ottoman Empire. Boston: G. Allen & Unwin. ISBN 9780049560130. OCLC 9893826.
  • Kochan, Lionel (Julie–Desember 1950). "General von Seeckt". Contemporary Review. 178: 37.
  • Lewin, Ronald (1998) [1968]. Rommel As Military Commander. New York: B&N Books. ISBN 978-0-7607-0861-3.
  • Liddell Hart, Sir Basil H. (1948). The German Generals Talk. New York: Morrow. ISBN 9780688060121. OCLC 855278885.
  • Murray, Williamson; Millet, Alan (2000). A War To Be Won: Fighting the Second World War. Cambridge: Belknap Press. ISBN 9780674041301. OCLC 1248759267.
  • Strohn, Matthias (2011). The German Army and the Defense of the Reich: Military Doctrine and the Conduct of the Defensive Battle 1918–1939. Cambridge: Cambridge University Press.
  • van de Ven, Hans (2003). War and Nationalism in China: 19251945. London: Routledge. ISBN 978-0-415-14571-8.
  • Wette, Wolfram (2006). The Wehrmacht: History, Myth, Reality. Cambridge, Mass.: Harvard University Press. ISBN 9780674025776.
  • Wheeler-Bennett, Sir John (2005). The Nemesis of Power: German Army in Politics, 1918–1945. New York: Palgrave Macmillan Publishing Company. ISBN 9781403918123. OCLC 180887965.

Nog leesstof

[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]