Herman de Coninck

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf Herman De Coninck)
Jump to navigation Jump to search
Herman de Coninck
Gebore21 Februarie 1944
Sterf22 Mei 1997
Beroepdigter

Herman de Coninck (21 Februarie 1944 - 22 Mei 1997) was 'n Belgiese digter, essayis, joernalis en uitgewer.

Lewe[wysig | wysig bron]

Herman de Coninck is gebore in Mechelen, België, waar sy ouers 'n Katolieke boekwinkel bedryf het. Hy het die Sint-Rombouts College in Mechelen bygewoon waar hy tot die skoolkoerant bygedra het. Hy was vasbeslote om 'n skrywer te word, en het Germaanse filologie aan die Katolieke Universiteit Leuven studeer. Terwyl hy in Leuven was het hy vir die universiteitstydskrif, Universitas geskryf. Na sy studies in 1966 het hy onderrig gegee in Berchem terwyl hy in Heverlee, naby Leuven, gewoon het. In 1967 het hy diensplig verrig in die die Belgiese leër.

In 1970 het hy die onderwys verlaat om redakteur te word van die weekblad HUMO, welke pos hy tot 1983 beklee het. Gedurende hierdie periode het hy gereeld onderhoude gevoer saam met Piet Piryns. Hierdie onderhoude is in 1972 gebundel en gepubliseer as Woe is Woe in de Nedderlens.

Hy het egter weldra begin afsien van onderhoude, en in 1983 hoofredakteur van die tydskrif Nieuw Wereldtijdschrift geword. Onder sy leiding het NWT joernalistiek en letterkunde gekombineer. Aangesien De Coninck egter nie 'n sakeman was nie, was die tydskrif nie 'n kommersiële sukses nie.

Die Herman de Coninck-gedenkplaat in Lissabon lees as volg, "Sprokie. Eens op 'n tyd was daar 'n man wat altyd regverdig was."
'n Bord met 'n gedig deur Herman de Coninck by die kasteel Wissekerke in Bazel, België.

Terwyl hy op pad was na 'n literêre kollokwium met verskeie ander Vlaamse en Nederlandse digters en skrywers (waaronder Hugo Claus, Anna Enquist en Gerrit Komrij), stort Herman de Coninck op 22 Mei 1997 in die strate van Lissabon, Portugal ineen. Hy is daar op 53-jarige ouderdom aan hartversaking oorlede. 'n Jaar later het sy weduwee Kristien Hemmerechts 'n baie persoonlike en biografiese monoloog geskryf met die titel Taal Zonder Mij (1998).

Werk[wysig | wysig bron]

Muurpoësie deur De Coninck in Den Haag (2019)

As digter wou De Coninck poësie vir die massas lewer. Sy eerste bundel, De Lenige Liefde, het in 1969 verskyn. Dit sou die Vlaamse poësiebundel met die meeste verkope in die 20ste eeu word. Dit het literêre pryse soos die "Yang-prys" (1969) en die "Prijs van de Provincie Antwerpen" (1971) verower.  

Die dood van De Coninck se eerste vrou, An Somers, in 'n motorongeluk in 1971, het 'n moeilike tydperk in sy lewe ingelei. Die verlies van sy vrou het sy tweede digbundel, Zolang er sneeuw ligt (1975), op diepgaande wyse beïnvloed. Die versameling het beide die "Dirk Martensprijs van de Stad Aalst" (1976) en die "Prijs van de Vlaamse Provincieën" (1978) gewen. Met sy latere bundels soos Met een Klank van Hobo (1980) en De Hectaren van het Geheugen (1985) word 'n skuif na 'n meer romantiese toon in sy poësie bemerk. Hy publiseer ook die bundels Enkelvoud (1991), Schoolslag (1994) en Vingerafdrukken (1997).

Sy essays oor poësie is gebundel en gepubliseer as Over de troost van pessimisme (1983), De flaptekstlezer (1992) en Intimiteit onder de melkweg (1994).

De Coninck was ook 'n produktiewe briefskrywer, en het die briewe wat hy ontvang het bewaar en afskrifte gemaak van al die briewe wat hy gestuur het. Sy boedel bevat 15.000 briewe. 'n Versameling hiervan, gekeur en bewerk deur Hugo Brems, is in 2004 as Een aangename postumiteit gepubliseer.

Bibliografie[wysig | wysig bron]

Gedigte

  • 1969. De lenige liefde . Brugge: Orion - Desclée De Brouwer. 70p.
  • 1975. Zolang er sneeuw ligt . Brugge: Orion.
  • 1980. Met een klank van hobo . Amsterdam: Van Oorschot. 52p.
  • 1984. Onbegonnen werk: gedichten 1964-1982 . Antwerpen: Manteau. 212p.
  • 1985. De hectaren van het geheugen . Antwerpen: Manteau. 59p.
  • 1991. Enkelvoud. Amsterdam: De Arbeiderspers. 51p.
  • 1994. Schoolslag . Amsterdam: De Arbeiderspers. 61p.
  • 1997. Vingerafdrukken Amsterdam: De Arbeiderspers. 66p.

Fiksie

  • 1996. De cowboybroek van Maria Magdalena (en andere reisverhalen) . Amsterdam: De Arbeiderspers. 134p.

Nie-fiksie

  • 1972. Woe is woe in de Nedderlends? Amsterdam: Manteau. Mede-outeur, Piet Piryns .
  • 1983. Over de troost van pessimisme: essays . Antwerpen: Manteau. 256p.
  • 1992. De flaptekstlezer . Amsterdam: De Arbeiderspers. 242p.
  • 1994. Intimiteit onder de melkweg: over poëzie . Amsterdam: De Arbeiderspers. 223p.
  • 1995. De vliegende keeper: essays over poëzie . Amsterdam: De Arbeiderspers. 251p.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]