Hermann Kreft

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Hermann Heinrich Kreft (Wallenbrück, Pruise, 7 Mei 1823 – Grootfontein, distrik Maltahöhe, Suidwes-Afrika, 3 Mei 1878) was ’n Rynse sendeling in Suidwes-Afrika. Hy het 'n belangrike bydrae gelewer tot die vertaling van die Nuwe Testament in die Namataal deur Johann Georg Krönlein se vertaling sorgvuldig te hersien.

Werk in Suidwes-Afrika[wysig | wysig bron]

Kreft was herbergier van beroep, maar nadat hy drie jaar as soldaat in die Pruisiese leër diens gedoen het, gaan hy op 1 Januarie 1848 na die Rynse Sendinginstituut in Barmen, Pruise. Ná voltooiing van sy onderwyskursus begin hy in Mei 1853 sy werk op Bethanien in Suidwes-Afrika. Hoewel hy nog nie 'n volwaardige sendeling was nie, boesem hy deur sy besliste optrede teen die Namakaptein David Christiaan soveel vertroue in dat hy in die loop van 1856 as sendeling georden word. Van 1853 tot 1858 het Uerieta Kazahendike vir Kreft huisgehou op Bethanien. Sy het op 25 Julie 1858, kort nadat sy by hier weg is, op Gross Barmen die eerste Herero-dopeling geword toe eerw. C.H. Hahn haar doop as Johanna.

Met die inwyding van 'n nuwe kerk op Bethanien op 26 Junie 1859 lyk dit asof eerw. Kreft se harde werk met sukses bekroon is. Ongelukkig raak Christiaan aan drank verslaaf en baie volg sy voorbeeld na. Die werk is verder belemmer deur die oorloë tussen die Nama en die Herero, die swaar droogtes en 'n sprinkaanplaag. Die inwoners van Bethanien en omgewing moes dikwels met hul vee trek. 'n Gedeelte van die gemeente was ook ontevrede met Christiaan en trek noordwaarts na Grootfontein in die distrik Maltahöhe. Kreft gaan om hulle oor te haal om terug te keer, maar word ernstig siek en sterf.

Nalatenskap[wysig | wysig bron]

Kreft was die stamvader van die familie Kreft in Suid-Afrika. Ná die dood van sy eerste vrou, Julie Seringhaus, in 1861 trou hy met Magdalena Hatie. Een van sy seuns, Hermann Heinrich Gerhard Kreft (6 April 185511 Augustus 1927),[1] het ook sendeling geword en waardevolle werk verrig, hoofsaaklik op Tulbagh.

Bron[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) 'n Foto van sy en sy vrou se grafsteen. URL besoek op 16 April 2016.