Higgs-veld

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Die Higgs-veld is ’n teoretiese en onsigbare energieveld wat deur die hele heelal voorkom.[1] Dit het net ná die Groot Knal ontstaan. Dit is genoem na die Britse fisikus Peter Higgs wat ’n meganisme ontwikkel het waarvolgens deeltjies massa verkry.

Volgens wetenskaplikes was alle deeltjies massaloos net ná die Groot Knal. Namate die heelal afgekoel het tot by ’n sekere temperatuur, het ’n onsigbare veld gevorm. Die meeste deeltjies in die heelal kry massa deur middel van ’n wisselwerking met hierdie veld – hoe groter dit is, hoe swaarder word die deeltjies. Sommige deeltjies, soos die protone wat lig vorm, het nie dié wisselwerking met die Higgs-veld nie en het dus geen massa nie.

Die Higgs-boson, waarvan die bestaan in 1964 al voorspel is en wat dalk in Julie 2012 ontdek is, is die kwantumdeeltjie wat met die Higgs-veld verbind word nes die foton die kwantumdeeltjie is wat met die elektromagnetiese veld verbind word. Omdat die veld self nie gesien kan word nie, is die ontdekking van die boson noodsaaklik om die bestaan van die veld te bewys.

Verwysings[wysig]

  1. Op soek na die Higgs-boson, URL besoek op 7 Junie 2012

Eksterne skakels[wysig]