Die Indiese nasionale vrouekrieketspan (Engels: India women’s national cricket team, afgekort India Women of India W; Hindi: भारतीय महिला क्रिकेट टीम), met die bynaam Women in Blue, is die nasionale vrouekrieketspan wat Indië in toets- en kitskrieket verteenwoordig. Dit word beheer en geadministreer deur die Raad vir Beheer van Krieket in Indië (BCCI, van Engels: Board of Control for Cricket in India) en is ’n volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) met toets-, EDI- en T20I-status.
Indië het in 1976 in sy eerste toetswedstryd teen Wes-Indië gespeel. Indië se beste prestasies tot dusver is een titel tydens vrouekrieketwêreldbekertoernooie (in 2025) en een T20I-vrouewêreldbekereindstryd (in 2020) asook sewe Asiatiese Vrouebekertitels (in 2004, 2005–06, 2006, 2008, 2012, 2016 en 2022). Indië is tans (November 2025) derde op die IKR-vroue-eendagranglys en derde op die Twintig20-vrouewêreldranglys.[8][9] Twee voormalige Indiese spelers is in die Internasionale Krieketraad se Heldesaal opgeneem.
Die Raad vir Beheer van Krieket in Indië (BCCI) is in 1928 gestig en verantwoordelik vir die reël van krieket in Indië.[10] Sedert 31 Mei 1926 is Indië ’n volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) en mag dus toetskrieket speel.[11] Daarbenewens was die Indiese beheerliggaam in 1983 ’n stigtingslid van die Asiatiese Krieketkonferensie (Asian Cricket Conference, ACC; nou Asiatiese Krieketraad).[12]
Die Raad vir Beheer van Krieket in Indië bestuur al die Indië-verteenwoordigende nasionale spanne, insluitende die mans, vroue en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van toets-, EDI- en T20I-reekse teen ander spanne, en die reël van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is die BCCI verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Indiese span.
Kinders en jongmense word reeds op skool aan krieket bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hulle met hul afrigting. Net soos ander krieketlande beskik Indië oor ’n o/19-nasionale span wat aan die o/19-vrouekrieketwêreldbeker deelneem.[13]
Eindstryd van die T20I-vrouewêreldbeker 2020 tussen Australië en IndiëDie Indiese nasionale vrouekrieketspan word ná hul oorwinning tydens die Vrouekrieketwêreldbeker 2025 deur die eerste minister Narendra Modi ontvang
Die georganiseerde vrouekrieket in Indië het in 1973 begin met die stigting van die Vrouekrieketvereniging van Indië (Women’s Cricket Association of India, WCAI) in Lucknow onder voorsitterskap van Begum Hamida Habibullah. Die beheerliggaam is in dieselfde jaar deur die Internasionale Vrouekrieketraad (International Women’s Cricket Council, IWCC) erken. In 1978 is die WCAI ook deur die Indiese regering erken. Aan die begin is in Indië toernooie tussen verskeie deelstaatspanne gereël. Kort daarna is ook toernooie tussen universiteitsvrouespanne en juniortoernooie beslis. Die eerste internasionale wedstryd is in 1975 teen die Australiese o/25-span beslis. In 1976 het die Indiërs hul eerste vrouetoetswedstryd teen Wes-Indië gewen. In 1995 het die span aan die eeufees van krieket in Nieu-Seeland deelgeneem en hul eerste EDI-reeks beklink. Die Indiese regering het enkele spelers se uitstaande prestasies met die Arjuna-toekenning bekroon, waaronder Shanta Rangaswamy (in 1976), Diana Edulji (in 1983), Shubhangi Kulkarni (in 1985) en Sandhya Agarwal (in 1986). Die span het aan die vrouekrieketwêreldbekertoernooie in 1978, 1982, 1993 en 1997 deelgeneem. Die 1978-toernooi is deur die WCAI aangebied en ook die 1997-toernooi is in Indië beslis.[14]
Sedert die 2000’s kon die Indiërs hulleself as belangrike mededingers in internasionale vrouekrieket vestig. Die span het onder andere die vrouekrieketwêreldbekertoernooie in 2005 en 2017 en die T20I-vrouewêreldbeker 2020 as naaswenners afgesluit. Tydens die Vrouekrieketwêreldbeker 2025 het die medegasheer Indië sy eerste vrouekrieketwêreldbekertitel ingepalm, nadat hulle in die eindstryd Suid-Afrika met 52 lopies verslaan het.[15]
Daar het altesaam 94 spelers toets-, 157 spelers EDI- en 88 spelers T20I-wedstryde vir Indië gespeel. Vervolgens die spelers wat vir die Indiese span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.
Rekords volledig tot en met EDI #1520 op 2 November 2025. Laaste keer hersien op 3 November 2025. Wenpersentasies sluit onbesliste wedstryde uit en tel gelykop as ’n halwe oorwinning.[28]
Rekords volledig tot en met T20I #2545 op 26 Oktober 2025. Gelykop verwys na wedstryde wat deur ’n valbyl (soos ’n Superboulbeurt) beslis is. Wenpersentasies sluit onbesliste wedstryde uit en gelykop as ’n halwe oorwinning (ongeag die valbyl).[29]
Argentinië • Bahrain • België • Belize • Bermuda • Bhoetan • Botswana • Brasilië • Bulgarye • Chili • Cookeilande • Costa Rica • Denemarke • Duitsland • Eiland Man • Estland • Eswatini • Fidji • Filippyne • Finland • Frankryk • Gambië • Ghana • Gibraltar • Griekeland • Guernsey • Hongkong • Indonesië • Iran • Italië • Japan • Jersey • Kambodja • Kameroen • Katar • Kenia • Koeweit • Kroasië • Lesotho • Luxemburg • Malawi • Maledive • Maleisië • Mali • Malta • Meksiko • Mianmar • Mongolië • Mosambiek • Nepal • Nigerië • Noorweë • Oman • Oostenryk • Peru • Portugal • Roemenië • Rwanda • Samoa • Saoedi-Arabië • Serwië • Sierra Leone • Singapoer • Siprus • Spanje • Suid-Korea • Swede • Tadjikistan • Tanzanië • Tsjeggië • Turkye • Uganda • Vanuatu • Verenigde State • Volksrepubliek China
Ander spanne
Afghanistan • Barbados • Dominica • Grenada • Guyana • Internasionale XI • Jamaika • Jong Engeland • Nieu-Kaledonië • Sint Lucia • Sint Vincent en die Grenadines • Trinidad en Tobago • Wallis • Zambië
1 Vir beide Engeland en Wallis is Engeland die nasionale span.
2 Vir beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland is Ierland die nasionale span.
3 Vir Anguilla, Antigua en Barbuda, Barbados, Dominica, Grenada, Guyana, Jamaika, Montserrat, Sint Kitts en Nevis, Sint Lucia, Sint Maarten, Sint Vincent en die Grenadines, Trinidad en Tobago, die Amerikaanse Maagde-eilande en die Britse Maagde-eilande is Wes-Indië die nasionale span.
Amol Muzumdar
Wes-Indië op M. Chinnaswamy-stadion, Bangalore; 31 Oktober – 2 November 1976
Suid-Afrika op M. A. Chidambaram-stadion, Chennai; 28 Junie–1 Julie 2024
Engeland op Eden Gardens, Kolkata; 1 Januarie 1978
Australië
Nieu-Seeland
Bangladesj
Ierland
Pakistan
Sri Lanka
Denemarke
Nederland
Barbados
Maleisië
Nepal
Thailand
Verenigde Arabiese Emirate
