Gaan na inhoud

James Watson

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
James D. Watson
James Watson in 2011
Geboortenaam James Dewey Watson
Gebore (1928-04-06)6 April 1928
Chicago, Illinois VSA
Oorlede 6 November 2025 (op 97)
East Northport, New York
Nasionaliteit Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
Vakgebied Genetika, Molekulêre biologie
Instelling(s) Cold Spring Harbor Laboratory
Doktorale promotor(s) Salvador Luria
Bekend vir Struktuur van RNS
Toekennings Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde (1962)
Handtekening

James Dewey Watson (6 April 1928 – 6 November 2025) was 'n Amerikaanse molekulêre bioloog, genetikus en dierkundige. In 1953 het hy saam met Francis Crick die akademiese artikel in Nature geskryf waarin die dubbelheliksstruktuur van die DNS-molekule voorgestel word.[1] Nege jaar later is Watson, Crick en Maurice Wilkins die Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde toegeken "vir hul ontdekkings rakende die molekulêre struktuur van nukleïensure en die betekenis daarvan vir inligtingoordrag in lewende materiaal".[2]

Watson het grade verwerf aan die Universiteit van Chicago (Baccalaureus Scientiae, 1947) en Indiana Universiteit Bloomington (PhD, 1950). Na 'n postdoktorale jaar aan die Universiteit van Kopenhagen saam met Herman Kalckar en Ole Maaløe, het Watson by die Universiteit van Cambridge se Cavendish Laboratorium in Engeland gewerk, waar hy sy toekomstige medewerker Francis Crick die eerste keer ontmoet het. Van 1956 tot 1976 was Watson op die fakulteit van die Harvard-universiteit se Biologiedepartement, waar hy navorsing in molekulêre biologie bevorder het.

Vanaf 1968 het Watson as direkteur van die Cold Spring Harbor Laboratory (CSHL) gedien, wat die vlak van befondsing en navorsing aansienlik uitgebrei het. By die Cold Spring Harbor Laboratory het hy sy navorsingsklem verskuif na die studie van kanker, en dit 'n wêreldleidende navorsingsentrum in molekulêre biologie gemaak. In 1994 het Watson as president begin en vir 10 jaar gedien. Hy is toe as kanselier aangestel, waar hy gedien het tot sy bedanking in 2007 nadat hy opmerkings gemaak het waarin hy beweer het dat daar 'n genetiese verband tussen intelligensie en ras is. In 2019, na die uitsending van 'n dokumentêr waarin Watson hierdie sienings oor ras en genetika herhaal het, het CSHL sy eretitels herroep en alle bande met hom verbreek.

Watson het baie wetenskapboeke geskryf, insluitend die handboek Molecular Biology of the Gene (1965) en sy topverkoperboek The Double Helix (1968).[3]. Tussen 1988 en 1992 was Watson verbonde aan die National Institutes of Health en het hy gehelp om die Human Genome Project te vestig, wat die taak om die menslike genoom in 2003 te karteer, voltooi het.

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ Watson, J. D.; Crick, F. H. (1953). "A structure for deoxyribose nucleic acids" (PDF). Nature. 171 (4356): 737–738. Bibcode:1953Natur.171..737W. doi:10.1038/171737a0. PMID 13054692. S2CID 4253007.
  2. ↑ "James Watson, The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1962". NobelPrize.org. 1964. Besoek op 12 Junie 2013.
  3. ↑ Watson, J. D. (1968). The double helix: a personal account of the discovery of the structure of DNA. London: Weidenfeld & Nicolson.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=James_Watson&oldid=2850053"