John Croumbie Brown

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
John Croumbie Brown

John Croumbie Brown (Haddington, Skotland, 16 Mei 1808 – Haddington, Skotland 17 September 1895) was 'n Skotse dominee, hidroloog en botanikus wat belangrike werk in Suid-Afrika gelewer het.

In April 1853 word hy lektor in die botanie aan die Joint Medical School (King's College) van Aberdeen in Skotland en ontvang 'n graad as Doctor of Laws van dieselfde skool in 1858.

In 1862 word hy na Dr. K.W.L. Pappe se dood die Koloniale Botanikus aan die Kaap, waar hy in April 1863 aankom. Hy reis deur die kolonie en probeer om daar aandag te wek vir botanie en om ontbossing en veldbrande teen te staan. In 1863 is hy die eerste wat die krimpsiekte beskryf wat skape en bokke in die sukkulente Karoo aantas. Hy keer in 1867 na Skotland terug omrede die pos van Koloniale Botanikus afgeskaf word. Hy lewer meer bydraes aan hidrologie, landbou, bosbou en veldbeheer as aan die botanie self en word daarom deur H. Bolus van onbekwaamheid beskuldig, maar in Skotland gaan hy verder met sy werk aan die waterhuishouding van die Kaap.[1] In 1875 verskyn sy A hydrology of South Africa en in 1877 Forests and Moisture wat ook die aandag kry van die koloniale outoriteite aan die Kaap en in Natal. In hierdie werke is hy 'n belangrike aanhanger van die uitdrogingsleer ("desiccationism") wat behels dat ontbossing tot uitdroging en verandering van die klimaat lei.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. S2A3 Biographical Database of Southern African Science.
  2. Geography and Imperialism, 1820–1940 Morag Bell, Manchester University Press, 1995, ISBN 0-7190-3934-7, ISBN 978-0-7190-3934-8, bls. 47