Gaan na inhoud

José Mourinho

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
José Mourinho

Mourinho in 2025
Persoonlike inligting
GeboortenaamJosé Mário dos Santos Mourinho Félix[1]
Geboortedatum26 Januarie 1963 (1963-01-26) (63 jaar oud) [1]
GeboorteplekSetúbal, Portugal
Lengte1,79 m[2]
SpeelposisieMiddelveldspeler
Klubinligting
Huidige klubBenfica (hoofafrigter)
Jeugloopbaan
0000Belenenses
Seniorloopbaan*
JareSpanKere(Doele)
1980–1982Rio Ave0(0)
1982–1983Belenenses0(0)
1983–1985Sesimbra35(1)
1985–1987Comércio e Indústria27(8)
Totaal62(9)
Spanne bestuur
2000Benfica
2001–2002União de Leiria
2002–2004Porto
2004–2007Chelsea
2008–2010Inter Milaan
2010–2013Real Madrid
2013–2015Chelsea
2016–2018Manchester United
2019–2021Tottenham Hotspur
2021–2024Roma
2024–2025Fenerbahçe
2025–Benfica
* Kere vir seniorklub uitgedraf en doele is net vir die plaaslike liga..
† Kere uitgedraf (Doele).

José Mário dos Santos Mourinho Félix (Europese Portugees: [ʒuˈzɛ moˈɾiɲu]; gebore 26 Januarie 1963) is 'n Portugese professionele sokkerafrigter en voormalige speler, wat tans die hoofafrigter is van die Primeira Liga-klub Benfica. Hy is een van die mees bekroonde sokkerafrigters en word algemeen beskou as een van die grootste afrigters van alle tye.[3] Mourinho het liga-titels in vier lande gewen, is een van slegs ses afrigters wat die Europese Beker met twee klubs gewen het, en is die enigste afrigter wat al drie van die huidige UEFA-klubkompetisies gewen het.

Na 'n onopsigtelike loopbaan as middelveldspeler in die Portugese ligas, het Mourinho op 24-jarige ouderdom afgetree en hom tot afrigting gewend.[4] Hy was eers ’n tolk vir Bobby Robson by Sporting CP en Porto, voordat hy sukses behaal het as assistent by Barcelona onder Robson en daarna sy opvolger, Louis van Gaal. Ná kort bestuursperiodes by Benfica en União de Leiria, het Mourinho in 2002 teruggekeer na Porto, waar hy twee Primeira Liga-titels, die Taça de Portugal, die UEFA-beker en die UEFA Champions League gewen het. Hierdie sukses het hom in 2004 'n skuif na Engeland besorg, na Chelsea, waar hy bekend geword het vir sy opmerking tydens sy eerste perskonferensie: "Ek dink ek is ’n spesiale een" – 'n aanhaling wat daartoe gelei het dat die Britse media hom "The Special One" gedoop het. Met Chelsea het Mourinho twee Premier League-titels, 'n FA-beker en twee Liga-bekers in drie seisoene gewen, voordat hy in 2007 vertrek het te midde van berigte oor onenigheid met eienaar Roman Abramowitsj.[5]

In 2008 het Mourinho by die Italiaanse klub Inter Milaan aangesluit. Hy het hulle in sy eerste seisoen na die Serie A-titel gelei, en in 2010 'n kontinentale driekamp behaal – Serie A, Coppa Italia en die UEFA Champions League – 'n eerste in die geskiedenis vir 'n Italiaanse klub. Dit het hom een van vyf afrigters gemaak wat die Europese Beker met twee klubs gewen het, en later daardie jaar is hy aangewys as die eerste FIFA Wêreldafrigter van die Jaar.[6] Mourinho het toe na Real Madrid in Spanje verhuis, waar hy in 2011–12 die La Liga-titel gewen het en verskeie binnelandse rekords gebreek het, insluitend vir punte, doele en oorwinnings in 'n seisoen. Hy het ook die vyfde afrigter geword om liga-titels in vier lande te wen.[7] Mourinho het Real Madrid in 2013 verlaat en by Chelsea aangesluit, waar hy nog 'n liga-titel en 'n Liga-beker gewen het, maar is in 2015 ontslaan ná 'n swak reeks uitslae.[8]

Mourinho is in 2016 aangestel as afrigter van Manchester United en in 2019 van Tottenham Hotspur, maar albei tydperke het op gespanne voet geëindig. Ten spyte hiervan het Mourinho die Europa League en 'n Liga-beker met Manchester United gewen, en Tottenham na 'n Liga-beker-eindstryd gelei – hoewel hy minder as 'n week voor die eindstryd ontslaan is. Hy het Roma van 2021 tot 2024 bestuur en in sy eerste seisoen die eerste UEFA Conference League gewen. Dit was Roma se eerste Europese titel en hul eerste trofee sedert 2008, en dit het Mourinho die eerste afrigter gemaak wat 'n groot Europese kompetisie met vier verskillende klubs gewen het, en die derde om al die UEFA-klubkompetisies te wen.[9]

Mourinho is in 2015 deur die Portugese Sokkerfederasie (FPF) aangewys as Portugese Afrigter van die Eeue.[10]

Bronnelys

[wysig | wysig bron]
  • Jonathan Wilson: The Barcelona Legacy: The Evolution of winning soccer Tactics from Cruyff to Guardiola, Blink Publishing, London, 2018. ISBN 978-1-56858-853-7.

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. 1 2 "Mourinho: José Mário dos Santos Mourinho Félix: Manager". BDFutbol. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Januarie 2021. Besoek op 3 Mei 2018.
  2. "F.C. Internazionale Milano". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Mei 2010.
  3. Rubio, Alberto; Clancy, Conor (23 Mei 2019). "Guardiola on his way to becoming the most successful coach of all time". Marca. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Junie 2019. Besoek op 11 Augustus 2019.
  4. Alves, Marcus. "'Great Ability' but 'A Bit Lazy': Remembering Jose Mourinho's Playing Days". Bleacher Report. Besoek op 22 November 2023.
  5. "Mourinho makes shock Chelsea exit". BBC Sport. 20 September 2007. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Oktober 2007. Besoek op 24 Mei 2012.
  6. Harrold, Michael. "2009/10: Inter back on top at last". UEFA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 September 2010. Besoek op 15 September 2010.
  7. "José Mourinho's mission accomplished as Real Madrid seal title". The Guardian. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Januarie 2021. Besoek op 3 Mei 2012.
  8. "Jose Mourinho sacked as Chelsea manager". BBC Sport. 17 Desember 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Januarie 2021. Besoek op 17 Desember 2015.
  9. Honeyman, Sam (25 Mei 2022). "Roma 1–0 Feyenoord: Zaniolo strike wins the first Europa Conference League final". UEFA. Union of European Football Associations. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Mei 2022. Besoek op 25 Mei 2022.
  10. "Giants of Portuguese football honoured at centenary of FPF". Euronews.com. 15 Mei 2015. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Januarie 2018. Besoek op 9 Februarie 2016.