Kaalwangvalk

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Kaalwangvalk
Polyboroides typus -near Sand River Selous, Selous Game Reserve, Tanzania-8, crop.jpg
Polyboroides typus00, crop.jpg
Volwasse, op 'n sandbank en in vlug, Selous Wild Park, Tanzanië
Wetenskaplike klassifikasie
Domein:
Koninkryk:
Filum:
Klas:
Orde:
Familie:
Genus:
Spesie:
P. typus
Binomiale naam
Polyboroides typus
Smith, 1829

Die Kaalwangvalk (Polyboroides typus) is 'n medium-grootte roofvoël. Dit kom in die grootste gedeeltes van Afrika suid van die Sahara voor.

Jag in 'n voëlnes Nasionale Etoshawildtuin

Die Kaalwangvalk se rug, kop en bors is liggrys. Die pens is wit met fyn donker dwarsstrepe. Die breë vlerke is liggrys met 'n swart rand, omring met 'n smal wit lyn. Die stert is swart met 'n breë wit band. Die mannetjies en wyfies lyk eenders maar die jong voëls is ligbruin in plaas van grys.

Die Kaalwangvalk se habitat is tipies beboste gedeeltes naby riviere. Die broeiseisoen is van Augustus tot Desember. Die nes word deur beide geslagte in ongeveer 30 dae gebou. Dit bestaan uit 'n platform wat ongeveer 75 cm by 20 cm is. Die stok neste word in die vurk of die kroon van 'n boom gebou. Neste word ook aangetref in grotte of tussen die basis van 'n bos en 'n krans of die neste van ander voëls. Die wyfie lê 1 tot 3 eiers. Dit neem 35 dae om uit te broei. Die oudste kuiken maak soms die jonger kuikens dood. Die kleintjies verlaat die nes wanneer hulle ongeveer 45-55 dae oud is maar bly gedeeltelik afhanklik van hul ouers vir ten minste nog 10 dae.

Die Kaalwangvalk is 'n omnivoor en eet vrugte sowel as klein gewerwelde diere. Sy smal kop kan in klein gaatjies inkom om akkedisse of ander reptiele te vang. Die Kaalvangvalk het 'n buitengewone vermoë om met behulp van sy vlerke en lang dubbel gelede bene in bome te klim.

Fotogalery[wysig | wysig bron]

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. BirdLife International (2012). "Polyboroides typus". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 21 Oktober 2012. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]