Kanadese nasionale rugbyspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf Kanada nasionale rugbyspan)
Jump to navigation Jump to search
Kanada
Rugby Canada logo.svg
Unie Rugby Kanada
Bynaam(e) Canucks, Les Rouges
Embleem die Esdoringblaar
Stadion BMO Field, Toronto
Kapasiteit 25 000
President Tim Powers
Afrigter(s) Vlag van Wallis Kingsley Jones
Kaptein(s) Tyler Ardron
Spankleure


Alt. kleure

Statistiek
Meeste toetse Aaron Carpenter (80)[1]
Meeste toetspunte James Pritchard (607)[2]
Meeste drieë D.T.H. van der Merwe (38)[3]
Eerste internasionale wedstryd
Vlag van Japan Japan 9–8 Kanada Vlag van Kanada
(Osaka, Japan; 31 Januarie 1932)
Grootste oorwinning
Vlag van Kanada Kanada 71–3 Barbados Vlag van Barbados


(Bridgetown, Barbados; 24 Junie 2006)

Grootste nederlaag
Vlag van Engeland Engeland 70–0 Kanada Vlag van Kanada
(Londen, Engeland; 13 November 2004)
Wêreldbeker
Verskynings 9/9 (Eerste in 1987)
Beste uitslag Kwarteindrondte in 1991
Unie webwerf
www.rugby.ca

Die Kanadese nasionale rugbyspan verteenwoordig Kanada in internasionale rugby. Die span word bestuur deur Rugby Canada, en die span speel gewoonlik in rooi en swart. Die Kanadese rugbyspan is tans (3 Desember 2019) 22ste op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.[4] Die span neem jaarliks deel aan Wêreldrugby se Stille Oseaan Nasiesbeker teen Fidji, Japan, Samoa, Tonga en die Verenigde State. Kanada neem ook gereeld aan die Amerikaanse Kampioenskap deel, saam met Argentinië XV, Brasilië, Chili, Uruguay en die Verenigde State. Kanada vorm tradisioneel een van die sterkste rugbyspanne in die Amerikas en het tot dusver aan elke rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem sedert die toernooi vir die eerste keer in 1987 gehou is; Kanada se beste uitslag in die Wêreldbeker tot dusver was om die kwarteindstryd te bereik in 1991.

Kanada speel reeds sedert die 1930’s internasionale rugby en die land het sy debuut in 1932 teen Japan gemaak. Die reuse grootte van Kanada beteken dat rugbytalent oor die land verstrooi is wat afrigters en keurders se taak bemoeilik. Die Kanadese klimaat is ook vir groot dele van die jaar in baie dele van die land nie geskik vir die speel van rugby nie. Kanada was een die sterkste Noord-Amerikaanse krag in internasionale rugby en die tweede op die Amerikaanse vasteland, en is tans die vierde sterkste na Argentinië, die Verenigde State en Uruguay. Die span het al oorwinnings oor tradisioneel sterk spanne van die Sesnasies-toernooi soos Frankryk, Wallis, Italië en Skotland in onlangse jare aangeteken.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Beginjare[wysig | wysig bron]

Die BMO Field in Toronto, Ontario, tuiste van Kanadese rugby

Rugby is in die 1860’s deur immigrante, lede van die regimentsleërs en die Britse Vloot in Halifax, Nova Scotia, en Esquimalt, Brits-Columbië na Kanada ingevoer.[5] Hoewel rugby aan beide kuste gefloreer het, is die eerste rugbywedstryd in Kanada waarskynlik in 1864 tussen artilleriesoldate in Montreal gespeel. In 1864 het Trinity College in Toronto die eerste rugbyreëls in Kanada gepubliseer. Die eerste wedstryd aan die weskus is in 1876 op Vancouver-eiland gespeel tussen lede van die vloot en leër wat op die eiland gestasioneer was. In 1889 is die eerste rugbywedstryd op die vasteland van Brits-Columbië gespeel.[6] In 1874 het die eerste Noord-Amerikaanse internasionale wedstryd in Cambridge, Massachusetts, tussen McGill en Harvard-universiteite plaasgevind. Later in die selfde jaar is ’n tweede wedstryd gespeel, maar die keer was Harvard die gashere en is die wedstryd volgens vroeë "Amerikaanse Voetbalreëls" gespeel. Vandag sit McGill Universitiet en Harvard Universiteit die tradisie van die oudste jaarlikse sportkompetisie in Noord-Amerika voort en ding hulle mee om die Covo-Beker, op alternerende wedstrydplekke elke November, volgens die oorspronklike reëls van rugbyvoetbal. McGill Universiteit kan dus aanspraak maak daarop om die oudste rugbyklub in Kanada te wees. Die oudste onafhanklike rugbyklub, wat steeds aktief is, is die Westmount Rugbyvoetbalklub.[7] Die eerste provinsiale wedstryd is ook in 1874 tussen Ontario en Quebec gespeel.[5]

’n Kanadese Rugbyvoetbalunie is in 1884 gestig.[verwysing benodig] Die organisasie het egter in die Canadian Football League ontwikkel soos rugby in Kanada in Kanadese voetbal ontwikkel het. In 1889 is die Brits-Columbië Rugbyunie gevorm. Dit is gevolg deur die stigting van die Halifax Voetbalklub aan die ooskus in 1870. In die 1880’s is baie ander klubs aan die oos- en weskus gevorm en in 1890 is die Maritime Provinsiesrugbyunie gevorm. In die Kanadese prairie-state is rugby tot Winnipeg beperk tot die 1880’s toe die North West Mounted Police en die Moosomin klubs gevorm is om teen St. John’s Kollege en Winnipeg te speel. In 1892 is die Manitoba Rugbyvoetbalklub gevorm en in die 1890’s is die spel na Alberta en Saskatchewan deur die North West Mounted Police uitgevoer.[5]

In 1902–1903 het die eerste Kanadese span die Verenigde Koninkryk besoek. Op 23 Oktober 1902 het Kanada teen Frankryk gespeel en gewen.[8] In 1909 het Lord Earl Grey, toe Goewerneur-Generaal van Kanada ’n trofee aan die CRU geskenk wat aan die Rugbyvoetbalkampioenskap van Kanada toegeken moes word. Dié trofee het as die Grey Cup bekend geword. Die reëls in Kanada was egter geweldig verskillend van die reëls wat gebruik is lande wat deel was van die Internasionale Rugbyraad. In die jare wat gevolg het sou die CRU vorentoe aangee wettig maak en ander veranderings implementeer wat Kanadese voetbal ’n geheel en ander sport laat word het.

Tussenoorlogse tydperk[wysig | wysig bron]

Gedurende die Eerste- en Tweede Wêreldoorlog is die speel van rugby onderbreek en van 1914 tot 1919 was daar slegs in Brits-Columbië en Nova Scotia genoeg spanne wat aktief gebly het om op semi-gereelde basis wedstryde te speel. In die tussenoorlogse tydperk was daar in Kanada ietwat van ’n herlewing. In 1919 het ’n Canadian Services-span oorsee teen verteenwoordigers van Engeland, Nieu-Seeland, Suid-Afrika en Australië gespeel. Die oorspronklike Kanadese Rugbyunie het net voor die Eerste Wêreldoorlog ontbind. Die stigting van die Rugbyunie van Kanada het in 1929 plaasgevind en is ’n jaar later gevolg deur ’n toer na Japan deur ’n verteenwoordigende Kanadese span in 1932 wat daarop gemik was om handel tussen die twee lande te bevorder. Omtrent die helfte van die span was Kanadees-gebore, meestal uit Brits-Columbië en die res was oorspronklik van Brittanje. Kanada het 9–8 en 38–5 in die twee toetse teen Japan verloor.

Na-oorlogse tydperk[wysig | wysig bron]

Tydens die Tweede Wêreldoorlog het rugbydeelname oral in Kanada drasties afgeneem. Wedstryde wat wel gespeel is het meestal lede van die Britse Statebondmagte betrek. In 1949 was daar slegs drie aktiewe provinsiale unies: Brits-Columbië, Ontario en Quebec.

In 1962 het Kanada na die Verenigde Koninkryk getoer met ’n span wat oorheers is met spelers uit Brits-Columbië. Die Rugbyunie van Kanada is in 1965 herstig as die Canadian Rugby Union. Die 1966-Britse Leeus het ’n nie-toetswedstryd in Toronto gespeel oppad terug van Australië en Nieu-Seeland, ’n wedstryd wat die Leeus 19–8 gewen het.

Moderne era[wysig | wysig bron]

Die span van Kanada tydens die sing van die volksliedere in die span se wedstryd teen Wallis op 9 September 2007 tydens die Rugbywêreldbeker
Kanada oppad om ’n drie te druk teen Wallis in hulle poel B wedstryd tydens die Rugbywêreldbeker 2007
Die Kanadese nasionale rugbyspan nadat hulle tydens die Rugbywêreldbeker 2007 ’n oorwinning aangeteken het
Kanadese ondersteuners tydens die Rugbywêreldbeker 2007

Kanada was een van die 16 nasies wat deur die Internasionale Rugbyraad (IRR) uitgenooi is om in die eerste Rugbywêreldbeker in 1987, wat deur Australië en Nieu-Seeland aangebied is. Kanada is in dieselfde groep as Wallis, Ierland en Tonga in Poel 2 geloot. In hulle heel eerste Rugbywêreldbeker het hulle Tonga 37–4 verslaan. Hulle het egter die res van hulle wedstryde teen Ierland 46–19 en Wallis 40–9 verloor om derde in die poel te eindig wat beteken het dat hulle nie na die kwarteindstryd deurgedring het nie.

Kanada moes vir die Rugbywêreldbeker 1991 kwalifiseer, en het aan die Amerika-toernooie deelgeneem om dit reg te kry. Kanada het eerste geëindig om vir Poel D te kwalifiseer om daar teen Frankryk, Roemenië en Fidji deel te neem. Kanada het met Fidji en Roemenië afgereken maar 19–13 teen Frankryk verloor om tweede in die poel te eindig en na die kwarteindstryd deur te dring. Hulle is in die kwarteindstryd deur die All Blacks uitgeskakel met ’n 29–13 oorwinning deur Nieu-Seeland in Lille.

In ’n beroemde wedstryd op 10 November 1993 het hulle Wallis 26–24 by Cardiff Arms Park geklop; en Frankryk op 4 Junie 1994 18–16 by Twin Elms Rugby Park in Nepean, Ontario, geklop. Op 27 Junie 2000 het hulle 27–27 gelykop gespeel teen Ierland by Markham, Ontario. In 2002 het hulle ’n 26–23 oorwinning teen Skotland in Vancouver, Brits-Columbië, op 15 Junie behaal. Die oorwinning oor Skotland was die eerste van sewe oorwinnings voor hulle teen Wallis in Cardiff verloor het.

Kanada kon in ses wedstryde nie daarin slaag om Engeland te klop nie. Hulle het egter reeds elf keer teen Engeland se nasionale XV, B span, en o/23 spanne gespeel. Die vernaamste uitslag was ’n 15–12-oorwinning oor ’n sterk Engeland XV op 29 Mei 1993 by Swangard Stadion in Burnaby. Ongelukkig vir die Kanadese het die Engelse bestuur op die vooraand van die wedstryd besluit om die wedstryd nie as ’n toets te beskou nie (aangesien sommige van hulle spelers saam met die Britse en Ierse Leeus op toer in Nieu-Seeland was.) Verder het Kanada voor hulle die amptelike span van Skotland in 2002 geklop het, het hulle ’n Skotland XV 24–19 op 25 Mei 1991 by Saint John, Nieu-Brunswyk, verslaan.

Nadat hulle in 1991 tot die kwarteindrondte kon vorder, het Kanada outomaties vir die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika kwalifiseer. Hulle is saam met die gasheer Suid-Afrika, die verdedigende kampioen Australië en Roemenië in Poel A geloot. Kanada het derde in die poel geëindig, nadat hulle hul wedstryd teen Roemenië kon wen, maar deur die Wallabies 27–11 en die Springbokke 20–0 geklop is.

Kanada kon die nou ontbinde Pasifiese Rim-toernooi drie keer agtereenvolgend wen, in 1996, 1997 en 1998.

Kanada het vierde geëindig tydens rondte 4 van die Amerikas se kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1999, nadat hulle slegs deur Argentinië geklop is, en kon vervolgens vir die toernooi kwalifiseer. Kanada het derde in hul poel (met Frankryk, Fidji en Namibië) geëindig, nadat hulle Namibië kon verslaan, maar die ander twee wedstryde verloor het. Die oorwinning oor Namibië was ongewoon vir Kanada, nadat hulle die Welwitschias 72–11 verneder, een van hul mees eensydige oorwinnings, aangesien daar ’n baie klein statistiese kans was dat hulle op aangetekende punte kon vorder. Hierdie opwinding was die enigste helder lig in ’n andersins donker en teleurstellende vertoning tydens die Rugbywêreldbeker 1999.

Nes die ander tweede en derde vlakspanne het die Kanadese moeilikhede gehad om hul spelers vir belangrike wedstryde saam te trek. Vervolgens het Kanada uit die beste tien rugbynasies gegly, maar het nietemin top spelers soos Dan Baugh, Rod Snow, Mike James, Colin Yukes, Dave Lougheed en Jamie Cudmore aan spanne in Engeland, Wallis en Frankryk voorsien. Kanada kon vir die Rugbywêreldbeker 2003 in Australië kwalifiseer.

Kanada het as Amerikas 1 kwalifiseer, nadat hulle eerste in rondte 4 van die Amerikas se toernooi geëindig het, toe hulle vyf van hul ses wedstryde kon wen om vir die Rugbywêreldbeker 2003 in Australië te kwalifiseer, hul vyfde agtereenvolgende rugbywêreldbekertoernooi. Kanada se enigste oorwinning was ’n 24–7 teen Tonga, maar hulle is deur Italië, Wallis en die All Blacks geklop.

Vanaf 2003 het Kanada die Churchillbeker aangebied, hulle kon die eindstryd in 2010 behaal, maar is deur Engeland Saxons 38–18 verslaan. In 2004 en 2005 het hulle China in die Superbeker vervang. Kanada kon Japan in die eindstryd 15–10 verslaan.

Rugbywêreldbeker 2007[wysig | wysig bron]

In 2006 het Kanada die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2007 voltooi. Hulle was in ’n groep van drie spanne, saam met Barbados en die VSA. Elke span het een keer teen die ander gespeel. Op 24 Junie 2006 verslaan Kanada Barbados 71–3 in Bridgetown, hul hoogste oorwinning nog.[9] Kanada kon ook ’n rekordtelling oor die VSA in hul wedstryd in Newfoundland op 12 Augustus 2006 aanteken, toe hulle die Arende 56–7 op ’n uitverkope stadion kon klop; James Pritchard kon in die wedstryd ’n nasionale rekord van 36 punte met drie drieë, ses verdoelings en drie strafdoele aanteken, en sodoende sy eie rekord van 29 punte ewenaar wat hy in die vorige wedstryd teen Barbados aangeteken het.[10] Met die oorwinning kon Kanada as Amerikas 2 sy plek in die Rugbywêreldbeker 2007 se Poel B bespreek.[11] In daardie jaar kon ’n Kanadese span ook die NA4 wen en die nasionale span het die VSA vroeër in die Churchillbeker verslaan.

Voor die afskop van die Rugbywêreldbeker 2007 in Frankryk is Kanada as ernstige buitestaanders beskou, en het ’n kans van 5000/1 gehad om die toernooi ten wen.[12] In Poel B is ook Australië, Fidji, Japan en Wallis geloot. In hul openingswedstryd op 9 September is Kanada 42–17 deur Wallis verslaan.[13] Hulle is toe 29–16 deur Fidji verslaan.[14] Hulle behaal ’n 12–12-gelykop teen Japan, nadat Kanada ’n drie deur Koji Taira tydens beseringstyd moes afstaan.[15] In hul laaste wedstryd is Kanada deur ’n Australiese B-span 37–6 geklop.[16] Kanada het laaste in Poel B geëindig, en teruggekeer huis toe sonder om ’n enkele wedstryd te wen, hul ergste prestasie tydens ’n rugbywêreldbekertoernooi.

Rugbywêreldbeker 2011[wysig | wysig bron]

Wedstryd tussen Kanada en Nieu-Seeland tydens die Rugbywêreldbeker 2011

Na die Rugbywêreldbeker 2007 het Kanada Kieran Crowley as hoofafrigter gehuur, en teen April 2008 het die voormalige All Black die leisels oorgeneem.[17]

In herfs 2008 het Kanada na Europa getoer, en kon Portugal in hul openingswedstryd klop, maar moes swaar nederlae in hul volgende wedstryde teen Ierland, Wallis en Skotland toelaat. In 2009 het Kanada die toerende Wallis en Ierland gehuisves.

Kanada kon die VSA in twee uitspeelwedstryde in Julie 2009 klop en sodoende vir die Rugbywêreldbeker 2011 in Nieu-Seeland as Amerikas 1 kwalifiseer.[18]

Kanada het sy voorbereidings vir die Rugbywêreldbeker 2011 met die 2011 Churchillbeker begin, waartydens hulle vir die tweede agtereenvolgende jaar as naaswenner eindig, nadat hulle in die eindstryd 37–6 deur Engeland Saxons (Engeland se tweede nasionale span) geklop is. Die goeie prestasie is in ’n tuis-en-weg-reeks teen die VSA voortgesit. In die tuiswedstryd kon Kanada die Arende 28–22 voor ’n rekordskare van 10 621 verslaan. In die wegwedstryd kon Kanada die VSA 27–7 klop. Hul opwarmingswedstryde is teen die Australiese Barbarians, wie verskeie spelers van die Wallabies se rugbywêreldbekerspan ingesluit het, opgevolg, maar die Barbarians kon Kanada maklik 38–14 verslaan.

Kanada het sy Rugbywêreldbeker 2011 op 14 September teen Tonga afgeskop en kon 25–20 wen. In die volgende wedstryd is hulle op 18 September 46–19 deur Frankryk verslaan. Die Kanadese span het na hul eerste wedstryd net ’n blaaskans van vier dae gehad, en laat die wedstryd in die laaste 20 minute uit hul hande gly. Kanada kon sy resultaat van 2007 herhaal, nadat hulle ’n 23–23-gelykop teen Japan aanteken. In hul laaste wedstryd is Kanada deur die gasheer en latere kampioen Nieu-Seeland 79–15 geklop. Kanada eindig vierde in hul poel en het die outomatiese kwalifikasie vir die volgende Rugbywêreldbeker 2015 net-net misgeloop.

Rugbywêreldbeker 2015[wysig | wysig bron]

Wedstryd tussen Ierland en Kanada tydens die Rugbywêreldbeker 2015

Kanada kon sy plek vir die Rugbywêreldbeker 2015 op 23 Augustus 2013 met ’n 13–11-oorwinning oor die VSA en 40–20 volgens algehele punte bespreek.

Kanada is saam met Frankryk, Ierland, Italië en Roemenië in Poel D geloot. Kanada het die toernooi na nul oorwinnings laaste in hul poel afgesluit.

Rugbywêreldbeker 2019[wysig | wysig bron]

Tydens die 2016 Amerikas se Rugbykampioenskap kon Kanada drie oorwinnings oor Uruguay, Chili en Brasilië aanteken, maar is ook deur Argentinië XV en die VSA geklop. Tydens die 2016 midjaarrugbytoetsreeks kon hulle Rusland verslaan, maar is deur Japan en Italië geklop. In November 2016 is Kanada deur Ierland, Roemenië en Samoa verslaan.

Tydens die 2017 Amerikas se Rugbykampioenskap kon Kanada net een oorwinning oor Chili aanteken en het die ander vier wedstryde verloor. In Junie 2017 het hulle teen Georgië en Roemenië verloor. Later het hulle tydens die Nord-Amerikaanse uitspeelwedstryd om die Rugbywêreldbeker 2019 teen die VSA te staan gekom en is vir die eerste keer volgens algehele punte verslaan. In November 2017 het Kanada teen die Māori All Blacks, Georgië en Fidji verloor, terwyl hulle Spanje kon klop.

In 2018 het Kanada albei uitspeelwedstrye teen Uruguay vir die Rugbywêreldbeker 2019 verloor, vervolgens het hulle tot die interkontinentale uitspeelwedstryd gevorder, wat hulle kon wen om sodoende die laaste plek in die Rugbywêreldbeker 2019 te bespreek. Kanada het tydens die 2018 Amerikas se Rugbykampioenskap ook teen die VSA verloor.

Kanada het die laaste plek in die Rugbywêreldbeker 2019 op 23 November 2018 bespreek, nadat hulle al doe drie wedstryde tydens die interkontinentale uitspeelrondte in Marseille, Frankryk, kon wen.

Kanada is saam met die verdedigende kampioen Nieu-Seeland, die 2015-derde plek Suid-Afrika, Italië en die Afrikakwalifiseerder Namibië in Poel B geloot. Kanada het na drie nederlae laaste in hul poel geëindig. Hul laaste poelwedstryd teen Namibië is nes twee ander wedstryde weens tifoon Hagibis se verwoestinge afgelas en as 0–0-gelykop geag.[19]

Rekords[wysig | wysig bron]

Algehele rekord[wysig | wysig bron]

Kanada se plek op Wêreldrugby se ranglys vanaf 10 Oktober 2003 tot op hede

Kanada het teen 3 Desember 2019 107 van hulle 274 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 40,14%.[20]

Kanada se toetsrekord teen alle lande: (Korrek op 3 Desember 2019)[20]

Teen Gespeel Gewen Verloor Gelykop % Gewen
Vlag van Argentinië Argentinië 9 3 6 0 33,3
Vlag van Australië Australië 6 0 6 0 0
Vlag van Barbados Barbados 1 1 0 0 100
Vlag van België België 1 1 0 0 100
Vlag van Brasilië Brasilië 4 2 2 0 50
 Britse Barbarians 2 0 1 1 0
Free Use British and Irish Lions flag.PNG Britse en Ierse Leeus 1 0 1 0 0
Vlag van Chili Chili 6 6 0 0 100
Vlag van Duitsland Duitsland 1 1 0 0 100
Vlag van Engeland Engeland 6 0 6 0 0
Vlag van Engeland Engeland XV 6 1 5 0 16,7
Vlag van Engeland Engeland o/23 2 0 2 0 0
Vlag van Engeland Engeland Saxons 3 0 3 0 0
Vlag van Fidji Fidji 12 3 9 0 25
Vlag van Frankryk Frankryk 9 1 8 0 11,1
Vlag van Frankryk Frankryk XV 1 0 1 0 0
Vlag van Frankryk Frankryk A 1 0 1 0 0
Vlag van Georgië Georgië 7 3 4 0 42,9
Vlag van Hongkong Hongkong 7 6 1 0 85,7
Ierse Rugbyvoetbalunie-vlag  Ierland 8 0 7 1 0
Vlag van Ierland Ierland XV 1 0 1 0 0
Vlag van Italië Italië 9 2 7 0 22,2
Vlag van Japan Japan 25 8 15 2 32
Vlag van Kenia Kenia 1 1 0 0 100
Vlag van Nieu-Seeland Māori All Blacks 2 0 2 0 0
Vlag van Namibië Namibië 2 2 0 0 100
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 5 0 5 0 0
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland XV 1 0 1 0 0
Vlag van Portugal Portugal 4 4 0 0 100
Vlag van Roemenië Roemenië 8 2 6 0 25
Vlag van Rusland Rusland 5 4 1 0 80
Vlag van Samoa Samoa 6 0 6 0 0
Vlag van Skotland Skotland 5 1 4 0 20
Vlag van Skotland Skotland XV 1 1 0 0 100
Vlag van Skotland Skotland A 1 0 1 0 0
Vlag van Spanje Spanje 2 2 0 0 100
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika 2 0 2 0 0
Vlag van Tonga Tonga 9 5 4 0 55,55
Vlag van Uruguay Uruguay 13 8 5 0 61,5
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 63 38 23 2 61,9
Vlag van Wallis Wallis 12 1 11 0 8,3
Vlag van Wallis Wallis XV 3 0 3 0 0
Vlag van Wallis Wallis o/23 1 0 1 0 0
Totaal 274 107 161 6 40,14

Wêreldbekerrekord[wysig | wysig bron]

Jaar Uitslag
1987 Poelfase
1991 Kwarteindrondte
1995 Poelfase
1999 Poelfase
2003 Poelfase
2007 Poelfase
2011 Poelfase
2015 Poelfase
2019 Poelfase
2023 N.v.t.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "Most matches". ESPNscrum. Besoek op 3 Desember 2019.
  2. (en) "Most points". ESPNscrum. Besoek op 3 Desember 2019.
  3. (en) "Most tries". ESPNscrum. Besoek op 3 Desember 2019.
  4. (en) "World Rugby Rankings". Wêreldrugby. Besoek op 3 Desember 2019.
  5. 5,0 5,1 5,2 (en) Rugby Canada, History of Rugby Canada, besoek op 10 September 2007
  6. (en) Canadian Rugby, History of Rugby, besoek op 10 September 2007
  7. (en) Westmount Rugby Club, History/Histoire, besoek op 9 September 2007
  8. (en) Pierre Arnaud en James Riordan (1998). Sport and International Politics. Taylor & Francis. ISBN 0-419-21440-2.
  9. (en) "Canada beat Barbados 71–3 in Rugby World Cup qualifier". Caribbean Net News. 26 Junie 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Januarie 2016. Besoek op 23 November 2012.
  10. (en) "Canada book Wales RWC encounter". BBC. 13 Augustus 2006. Besoek op 3 Desember 2019.
  11. (en) "Canada claim Americas 2 spot". therugbyworldcup.co.uk. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Julie 2007. Besoek op 22 Augustus 2006.
  12. (en) "Rugby World Cup 2007 Latest Betting – 07-11-07". Online-gambling-insider.com. 18 November 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Maart 2012. Besoek op 16 Maart 2012.
  13. (en) "Wales 42–17 Canada". BBC. 9 September 2007. Besoek op 3 Desember 2019.
  14. (en) Malin, Ian (17 September 2007). "Fiji send Wales a mixed message". The Guardian. Londen. Besoek op 3 Desember 2019.
  15. (en) Millward, Robert (26 September 2007). "Canada 12 Japan 12: Japan celebrates ending losing streak after draw". The Independent. Londen. Besoek op 3 Desember 2019.
  16. (en) Malley, Frank (30 September 2007). "Mitchell double helps subdue brave Canada". The Guardian. Londen. Besoek op 3 Desember 2019.
  17. (en) "Former All Black appointed Canada coach". rugbyweek.com. 18 Maart 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Januarie 2010. Besoek op 26 Januarie 2013.
  18. (en) "Canada qualify for 2011 World Cup". BBC. 12 Julie 2009. Besoek op 3 Desember 2019.
  19. (en) "Namibia v Canada match cancelled, Hanazono and Kumamoto matches go ahead". Rugby World Cup. 13 Oktober 2019. Besoek op 3 Desember 2019.
  20. 20,0 20,1 (en) "International Rugby Union Statistics – Canada". ESPNscrum. Besoek op 3 Desember 2019.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]