Kief

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Kief bevat 'n hoë konsentrasie van etlike cannabinoïde.

Kief (uitgespreek [keːf, ki(ː)f]; uit Arabies cكيف kayf, betekenis "plesier, dronkenskap") verwys na die harsdraende hare van die daggablom wat afgebreek word van droë dagga en bymekaar gemaak word en vasgevang word in die siwwe van kruiemeule of toestelle wat spesifiek vir die doel gemaak is. Kief bevat 'n baie hoër konsentrasie van al 113 of meer verskillende cannabinoïde soos bv. THC, CBD, ens. as die inhoud van die daggablom waarvan dit self afkomstig is.

Tradisioneel word kief in hasish-blokke gepers vir gerieflike hantering en berging en kan in albei vorme gerook word of met 'n vergasser (vape) vergas word. Hasish word gevorm deur kief onder druk te plaas en te verhit. Die proses kan met masjinerie of per hand uitgevoer word, die laasgenoemde metode is die algemene metode en is in somige gevalle 'n byproduk van die sortering van dagga waar kief aan die hande vasklou en dit verwyder word deur die vingers teen mekaar te vryf. Die druk en wrywing veroorsaak hitte en verander die kief in hashish.

In Marokko verwys kief na 'n tradisionele mengsel van fyngekapde dagga en inheemse tabak maar daar is 'n duidelike verskil tussen die twee.

In eerstewêreldlande soos die VSA en Europa word kief gebruik om medisinale daggaprodukte te produseer, deur middel van infusie, asook in gebakte en eetbare produkte, bekend as daggakoekies of edibles. As gevolg van die hoë potensie van kief is daar 'n neiging om dit spaarsaamig te gebruik om die psigo-aktiewe effekte te verminder.

Eksterne bronne[wysig | wysig bron]

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.