Gaan na inhoud

Kurt von Schleicher

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

Kurt Ferdinand Friedrich Hermann von Schleicher (7 April 188230 Junie 1934) was 'n Duitse militêre offisier en die voorlaaste kanselier van Duitsland tydens die Republiek Weimar. As 'n magsmededinger met Adolf Hitler, is Schleicher deur Hitler se Schutzstaffel vermoor tydens die Nag van die lang messe in 1934.

Schleicher is op 7 April 1882 in 'n militêre familie in Brandenburg an der Havel gebore. Hy het in 1900 as luitenant by die Pruisiese leër aangesluit en 'n offisier van die Generale Staf in die Spoorwegdepartement van die Duitse Generale Staf geword. Hy het tydens die Eerste Wêreldoorlog in die Generale Staf van die Opperbevel van die Leër gedien. Schleicher het as skakelbeampte tussen die Leër en die nuwe Weimar Republiek gedien tydens die Duitse Rewolusie van 1918–1919. As 'n belangrike speler in die Reichswehr se pogings om die beperkings van die Verdrag van Versailles te vermy, het Schleicher aan bewind gekom as hoof van die Reichswehr se Departement van Gewapende Magte en was hy vanaf 1926 'n noue raadgewer van president Paul von Hindenburg. Na die aanstelling van sy mentor Wilhelm Groener as Minister van Verdediging in 1928, het Schleicher in 1929 hoof van die Ministerie van Verdediging se Kantoor van Ministeriële Sake (Ministeramt) geword. In 1930 was hy instrumenteel in die omverwerping van Hermann Müller se regering en die aanstelling van Heinrich Brüning as Kanselier. Hy het die dienste van die Nazi-party se SA as 'n hulpmag vir die Reichswehr van 1931 af ingeroep.

Vanaf 1932 het Schleicher as Minister van Verdediging in die kabinet van Franz von Papen gedien. Schleicher het die ondergang van Papen georganiseer en hom op 3 Desember as Kanselier opgevolg. Gedurende sy kort termyn het Schleicher met Gregor Strasser onderhandel oor 'n moontlike oorloop van laasgenoemde van die Nazi-party, maar die plan is laat vaar. Schleicher het probeer om Hitler te "tem" om met sy regering saam te werk deur hom te dreig met 'n anti-Nazi-alliansie van partye, die sogenaamde Querfront ("kruisfront"). Hitler het geweier om sy aanspraak op die kanselierskap te laat vaar en Schleicher se plan het misluk. Schleicher het toe aan Hindenburg voorgestel dat laasgenoemde die Reichstag sou versprei en as 'n de facto diktator sou regeer, 'n plan van aksie wat Hindenburg verwerp het.

Op 28 Januarie 1933, in die gesig gestaar deur 'n politieke dooiepunt en verswakkende gesondheid, het Schleicher bedank en die aanstelling van Hitler in sy plek aanbeveel. Schleicher het probeer om terug te keer na die politiek deur die verdeeldheid tussen Ernst Röhm en Hitler uit te buit, maar op 30 Junie 1934 is hy en sy vrou Elisabeth op bevel van Hitler vermoor tydens die Nag van die Lang Messe.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]