Luiz Felipe Scolari
 Scolari in 2014 | |||
| Persoonlike inligting | |||
|---|---|---|---|
| Geboortenaam | Luiz Felipe Scolari[1] | ||
| Geboortedatum | 9 November 1948[1] | ||
| Geboorteplek | Passo Fundo, Rio Grande do Sul, Brasilië | ||
| Lengte | 1,82 m | ||
| Speelposisie | Verdediger | ||
| Klubinligting | |||
| Huidige klub | Grêmio (tegniese direkteur) | ||
| Seniorloopbaan* | |||
| Jare | Span | Kere† | (Doele)† |
| 1966–1973 | Aimoré | ||
| 1973–1979 | Caxias | 67 | (0) |
| 1980 | Juventude | ||
| 1980–1981 | Novo Hamburgo | ||
| 1981 | CSA | ||
| Spanne bestuur | |||
| 1982 | CSA | ||
| 1982–1983 | Juventude | ||
| 1983 | Brasil de Pelotas | ||
| 1984–1985 | Al-Shabab | ||
| 1986 | Pelotas | ||
| 1986–1987 | Juventude | ||
| 1987 | Grêmio | ||
| 1988 | Goiás | ||
| 1988–1990 | Al-Qadsia | ||
| 1990 | Koeweitse | ||
| 1990 | Coritiba | ||
| 1991 | Criciúma | ||
| 1991 | Al-Ahli | ||
| 1992 | Al-Qadsia | ||
| 1993–1996 | Grêmio | ||
| 1997 | Júbilo Iwata | ||
| 1998–2000 | Palmeiras | ||
| 2000–2001 | Cruzeiro | ||
| 2001–2002 | Brasilië | ||
| 2003–2008 | Portugal | ||
| 2008–2009 | Chelsea | ||
| 2009–2010 | Bunyodkor | ||
| 2010–2012 | Palmeiras | ||
| 2012–2014 | Brasilië | ||
| 2014–2015 | Grêmio | ||
| 2015–2017 | Guangzhou Evergrande | ||
| 2018–2019 | Palmeiras | ||
| 2020–2021 | Cruzeiro | ||
| 2021 | Grêmio | ||
| 2022 | Athletico Paranaense | ||
| 2023–2024 | Atlético Mineiro | ||
| * Kere vir seniorklub uitgedraf en doele is net vir die plaaslike liga.. † Kere uitgedraf (Doele). | |||
Luiz Felipe Scolari (gebore 9 November 1948), ook bekend as Felipão, is ’n Brasiliaanse sokkerafrigter en voormalige -speler.[2][3][4][5][6] Hy het as verdediger gespeel voordat hy in 1982 ’n voltydse afrigtersloopbaan begin het.
Scolari het internasionale roem verwerf toe hy die Brasiliaanse nasionale span gelei het tot oorwinning by die FIFA Wêreldbeker 2002, wat sy status as topafrigter gevestig het. Daarna het hy die Portugese nasionale span afgerig vanaf 2003 tot 2008. Onder sy leiding het Portugal die UEFA Euro 2004-eindstryd op tuisbodem bereik, waar hulle teen Griekeland verloor het, en ook ’n vierde plek by die 2006 Wêreldbeker in Duitsland behaal. Hy het Portugal later na Euro 2008 geneem, waarna hy ná die toernooi bedank het.
Na ’n kort tydperk by Chelsea in die Engelse Premierliga, het Scolari in 2012 weer die Brasiliaanse nasionale span oorgeneem. Hy het hulle gelei tot oorwinning in die 2013 FIFA Konfederasiebeker, maar die daaropvolgende toernooi op tuisbodem, die Wêreldbekertoernooi in 2014, word vooral onthou vir die 1–7-nederlaag teen Duitsland in die halfeindronde, gevolg deur ’n 0–3 verlies in die derdeplek-wedstryd teen Nederland. Ná hierdie toernooi is sy kontrak nie hernu nie.
Later in sy loopbaan het hy sukses by klubvoetbal in China met Guangzhou Evergrande behaal, waar hy beide die Chinese Superliga en die AFC Champions League gewen het.[7] Hy het daarna na Palmeiras teruggekeer, waar hy in 2018 die Brasiliaanse Série A gewen het.
Scolari het dubbele burgerskap van Brasilië en Italië as gevolg van sy Italiaanse afkoms.[8]
Verwysings
[wysig | wysig bron]- 1 2 "Scolari: Luiz Felipe Scolari: Manager". BDFutbol. Besoek op 22 Desember 2017.
- ↑ "The 50 Greatest Football Managers of All Time" (in American English). Sports Illustrated. 20 Augustus 2019. Besoek op 7 Julie 2024.
- ↑ White, Chris FlanaganContributions from Mark; Andrew, James; McCambridge, Ed; Murray, Andrew; published, Joe Brewin (26 September 2023). "Ranked! The 100 best football managers of all time". fourfourtwo.com (in Engels). Besoek op 7 Julie 2024.
- ↑ Soccer, World (4 Julie 2013). "The Greatest manager of all time" (in Engels). World Soccer. Besoek op 7 Julie 2024.
- ↑ "The 50 Greatest Football Managers of All Time". 90min.com. 20 Augustus 2019. Besoek op 7 Julie 2024.
- ↑ Tighe, Sam (19 Junie 2013). "Ranking the 50 Best Managers of All Time on Trophy Hauls" (in Engels). Bleacher Report. Besoek op 7 Julie 2024.
- ↑ "Scolari: Winning feels extraordinary". Goal.com. 22 November 2015. Besoek op 25 November 2015.
- ↑ "Da voi vengo di corsa e costo anche poco". La Repubblica.
