Marthinus Petrus Loubser

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Ds. M.P. Loubser.
Ds. Loubser se grafsteen word onthul op Durbanville. Die datum en mense op die foto is onbekend.

Ds. Marthinus Petrus Loubser (Koeberg, naby Kaapstad, 16 September 1876 - 9 Junie 1942[1]) was 'n baanbreker op kerklike gebied in Oos-Afrika en 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk.

Ná sy skoolopleiding het Loubser hom aan die Normaalkollege in Kaapstad vir die onderwys bekwaam en op verskeie plekke skoolgehou. Hy het hom egter tot die evangeliebediening geroepe gevoel en daarom is hy na Stellenbosch om aan die Kweekskool in die teologie te studeer. In 1909 is hy georden en het dadelik na Oos-Afrika vertrek waar hy gewerk het tot 1914, en toe weer van 1925 tot 1935.

Gedurende die tydperk van 1918 tot 1921 het hy in die destydse Suidwes-Afrika in die bediening gestaan. Ook die Afrikaners in Ghansiland, Betsjoeanaland, het hy gereeld besoek. Sy hele bediening was hy dus op die voorposte.

In Brits-Oos-Afrika het hy 'n unieke plek ingeneem. Hy was die eerste leraar van die NG Kerk wat hom permanent in daardie deel van die wêreld gevestig het. Op alle terreine van die samelewing het hy hom met aansteeklike geesdrif beywer vir die Afrikaanse gemeenskap van dié afgeleë gebied. Hy was die spil waarom alles gedraai het.

Op opvoedkundige gebied het hy baanbrekerswerk gedoen. Hy het hom beywer vir die bou van skole en het onderwysers uit die Unie gelok. Die Van Riebeeckskool is egter eers ná sy dood op 6 April 1952 op Thomson's Falls in gebruik geneem. Veral die skool op Broederstroom is veel aan hom verskuldig, asook die skool op Eldoret waar hy Afrikaans erken gekry het.

Op kerklike gebied was hy vir sy volk in die vreemde 'n steunpilaar. Hy was verantwoordelik vir die bou die eerste NG kerk in Oos-Afrika, die NG gemeente Vergenoeg se kerkgebou op Eldoret. Die NG gemeente Loubser is in 1945 na hom genoem. In Suidwes-Afrika moes hy dikwels per oskar reis om met die Afrikaners in aanraking te kom.

Weens verskeie aanvalle van malaria moes hy in 1935 na die Unie terugkeer. Hy het nooit getrou nie, maar was wel verloof aan 'n vrou wat hy in Oos-Afrika aan die dood afgestaan het. Ds. Loubser was die skrywer van 'n boekie, Onse uitgewekene.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • (af) Meiring, Piet. 1977. Kronieke van 'n Kerk. Pretoria: P.M.P.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) Besonderhede op Geni.com. URL besoek op 6 Augustus 2015.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]