Matthias Horx

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Matthias Horx (2013)

Matthias Horx (gebore op 25 Januarie 1955 in Düsseldorf) is 'n Duitse futuris wat deur homself en sommige media beskryf word as 'n 'tendens- en toekomsnavorser'.

Lewe[wysig | wysig bron]

Horx het in Frankfurt am Main skool gegaan Nadat hy in 1973 aan die hoërskool gematrikuleer het, het hy begin om sosiologie aan die Goethe-universiteit te studeer, maar staak dit later. In die 1980's volg hy 'n joernalistieke loopbaan. Van 1980 tot 1992 is hy 'n skrywer en redakteur vir Pflasterstrand, Tempo, Die Zeit en Merian. Hy het verskeie boeke geskryf, waarvan een ook in 'n hoorspel geredigeer is.

In 1993 open hy die Trendbüro in Hamburg saam met Peter Wippermann. Nadat hy die maatskappy in 1998 verlaat het, stig hy die Zukunftsinstitut in Frankfurt am Main, wat 'n tak in Wene het. In 2017 het Horx die bestuur van die operasionele onderneming aan Harry Gatterer oorhandig.[1] Tot 2005 was Horx ook lid van die joernalistieke netwerk Axis of Good.

Horx woon saam met sy gesin in Wene. Hy is getroud met die Britse joernalis Oona Strathern en hulle het twee seuns.

Idees[wysig | wysig bron]

Volgens Horx se lewensprojek is die verdere ontwikkeling van 'futurologie' in die 1960's en 1970's van toepassing op 'n konsultasiedissipline vir ondernemings, die samelewing en die politiek. Sy metodiese werk wentel om "die ontwikkeling van 'n nuwe Synthese-Prognostik - 'n kombinasie van selsels, sosiale, kognitiewe en evolusionêre wetenskappe."[2]

Sy publikasies kan hoofsaaklik in drie tematies- en chronologies-geskeide periodes verdeel word:

1. Die eerste fase omvat onder andere artikels in verskillende toneel- en leefstyltydskrifte. Publikasies van hierdie aard het in die middel / laat 1980's ontstaan.

2. Die tweede fase dek breedweg die kritiek van sy vorige medewerkers en beskryf die "verkeerde weë van die linkses" wat deur Horx geïdentifiseer is. Publikasies van hierdie aard kom meestal uit die periode tussen die middel van die 1980's en die middel van die negentigerjare.

3. Die derde en huidige fase dek die onderwerp van tendense. Hier werk Horx as bestuurskonsultant en skrywer; hy gee ook lesings. As deel hiervan adverteer hy sy werk oor die vroeë opsporing van kontemporêre ontwikkelinge en die ekonomiese gebruik van sy toekoms voorspellings.

Horx beskryf die verandering in sosiale waardes en lewenswyses wat hy onder die voorwaardes van geglobaliseerde kapitalisme diagnoseer. Benewens vrae oor die toekoms van die wêreld van werk, behandel hy die gevolge van demografiese verandering en beskryf hy 'n gepostuliseerde verandering in waardes in opvoedkundige, verbruikers- en ontspanningsgedrag. Saam met sy tydelike sakevennoot Eike Wenzel, bevorder Horx die idee dat markte toenemend in betekenismarkte omvorm.

Die sosioloog Holger Rust het Horx en die tendensnavorsing herhaaldelik as onwetenskaplik gekritiseer.[3][4][5]

Prognoses[wysig | wysig bron]

Matthias Horx het tydens die kommuniale somergesprekke 2019 in Bad Aussee 'n verstedeliking van die dorp voorspel. Hy noem hierdie konsep die progressiewe provinsie.[6]

Foutiewe voorspellings[wysig | wysig bron]

Horx het ook verklarings gemaak wat later as nie van toepassing geklassifiseer is nie.

In 2001 publiseer hy 'n "studie" oor die toekoms van die internet. Daarin het hy voorspel dat die internet in die afsienbare toekoms nie 'n massamedium soos radio en televisie sou word nie; hy betwyfel ook wydverspreide gebruik daarvan. Horx het ook die toekoms van e-handel met skeptisisme beskou: as die helfte van alle goedere aanlyn bestel word, sou dit daartoe lei dat stede tot 'n stilstand kom.[7]

'n Verklaring van 2010 word ook gereeld geïnterpreteer as 'n vals voorspelling dat Facebook oor vyf tot ses jaar nie meer gebruik sou word nie.[8]

Horx het teenargumente oor verkeerde voorspellings op sy webwerf gepubliseer.[9]

Vlugteling-situasie, demografiese ontwikkeling en die nuwe regses[wysig | wysig bron]

Horx aanvaar dat anti-staat "asielkritici" sal geradikaliseer word. Pegida en aktiviste gedryf deur regse sienings, noem hy 'n "anti-sosiale en anti-staatsopstand". Net soos die linkse radikale beweging in die 1970's, sou dit "gedeeltelik radikaliseer en dan misluk". In die lig van die nuwe stedelike meerderhede wat solidariteit met vlugtelinge toon, sal "hierdie terugslaggolf nie behoorlik deurkom nie".[10]

Publikasies (uitreksel)[wysig | wysig bron]

  • Es geht voran. Ein Ernstfall-Roman. Rotbuch-Verlag, 1982, ISBN 978-3-88022-256-4.
  • met Cora Stephan, Albert Christian Sellner (Hrsg.): Infrarot – Wider die Utopie des totalen Lebens. 1983, ISBN 3-88022-276-2.
  • Parody R. Hodan. Eine Perry-Rhodan-Parodie, 1986.
  • Das Ende der Alternativen oder Die verlorene Unschuld der Radikalität. Ein Rechenschaftsbericht. 1988, ISBN 3-446-14233-9.
  • Die wilden Achtziger. Eine Zeitgeist-Reise durch die Bundesrepublik. 1990, ISBN 3-442-09469-0.
  • Aufstand im Schlaraffenland. Selbsterkenntnisse einer rebellischen Generation. 1991, ISBN 3-442-09567-0.
  • Die Acht Sphären der Zukunft – Ein Wegweiser in die Kultur des 21. Jahrhunderts. 2000, ISBN 978-3-85436-299-9.
  • Smart Capitalism – Das Ende der Ausbeutung. 2001, ISBN 978-3-8218-1664-7.
  • Future Fitness – wie Sie Ihre Zukunftskompetenz erhöhen. 2003, ISBN 3-8218-3979-1.
  • wie wir leben werden – unsere zukunft beginnt jetzt. 2005, ISBN 3-593-37777-2.
  • Glückliches Österreich. 2006, ISBN 978-3-85002-578-2.
  • Anleitung zum Zukunfts-Optimismus – Warum die Welt nicht schlechter wird. Campus-Verlag, 2007, ISBN 978-3-593-38251-7.
  • Technolution – Wie unsere Zukunft sich entwickelt. Campus-Verlag, 2008, ISBN 978-3-593-38555-6.
  • Das Buch des Wandels: Wie Menschen Zukunft gestalten. Deutsche Verlags-Anstalt, 2009, ISBN 978-3-421-04433-4.
  • Das Megatrend-Prinzip – Wie die Welt von Morgen entsteht. Deutsche Verlags-Anstalt, 2011, ISBN 978-3-421-04443-3.
  • Zukunft wagen: Über den klugen Umgang mit dem Unvorhersehbaren. Deutsche Verlags-Anstalt, 2013, ISBN 978-3-421-04444-0.
  • Future Love. Die Zukunft von Liebe, Sex und Familie, Deutsche Verlags-Anstalt, 2017, ISBN 978-3-421-04732-8.
  • 15½ Regeln für die Zukunft. Anleitung zum visionären Leben. Econ Verlag, 2019, ISBN 978-3-430-21013-3.

Literatuur[wysig | wysig bron]

  • Norbert Stresau: Parody R. Hodan. In: Das Science Fiction Jahr 1987 (Bd. 2), heruitgegee deur Wolfgang Jeschke, Wilhelm Heyne Verlag, München 1987, ISBN 3-453-31365-8, S. 592–594
  • Wolfgang Neuhaus: Technolution. In: Das Science Fiction Jahr 2010, heruitgegee deur Sascha Mamczak en Wolfgang Jeschke, Wilhelm Heyne Verlag, München 2010; ISBN 978-3-453-52681-5, S. 919–922

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Trendforscher Matthias Horx: Rückzug von Mr. Future http://www.handelsblatt.com/my/unternehmen/management/trendforscher-matthias-horx-rueckzug-von-mr-future/19513334.html?ticket=ST-6593656-FbwcIKt3HTScmuclyqK6-ap4 Besoek op 2018-01-02}}
  2. Biografie in horx.com, abgerufen am 27. Julie 2014.
  3. Holger Rust: Das Anti-Trendbuch – Klares Denken statt Trendgemunkel. Ueberreuter, 1997.
  4. Holger Rust: Zukunftsillusionen. Kritik der Trendforschung. VS Verlag für Sozialwissenschaften, 2008.
  5. http://www.bild-der-wissenschaft.de/bdw/bdwlive/heftarchiv/index2.php?object_id=31623117 |wayback=20150712101014 Trugbilder aus der Trendschmiede. In: Bild der Wissenschaft, Uitgawe 10/2008, besoek op 5. Augustus 2015.
  6. Die „Progressive Provinz“ Kommunal op 16 September 2019
  7. "Internet wird kein Massenmedium" DerStandard.at|http://derstandard.at/496477/Internet-wird-kein-Massenmedium%7C Besoek 2017-07-03
  8. "Von Facebook wird in fünf bis sechs Jahren kein Mensch mehr reden"| derStandard.at|Aanlyn http://derstandard.at/1277337753402/Zeitfressende-Maschine-Von-Facebook-wird-in-fuenf-bis-sechs-Jahren-kein-Mensch-mehr-reden |Besoek=2017-07-03
  9. Robert Egger, WebWerker https://web.archive.org/web/20180103003839/http://www.horx.com/Fehlprognosen-Internet-Social-Media.aspx Fehlprognosen, Internet, Social-Media Datum ː 2017-07-03
  10. „Asylkritiker werden langfristig gesehen scheitern“. Interview mit Horx im Deutschlandradio Kultur, 7. November 2015, Besoek op 4 Januarie 2016.