Gaan na inhoud

Max von Baden

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

Maximilian, Markgraaf van Baden (Maximilian Alexander Friedrich Wilhelm; 10 Julie 18676 November 1929), ook bekend as Max von Baden, was 'n Duitse prins, generaal en politikus. Hy was die vermoedelike troonopvolger van die Groothertogdom Baden, en in Oktober en November 1918 het hy kortliks as die laaste kanselier van die Duitse Keiserryk en minister-president van Pruise gedien. Hy het aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog namens Duitsland om vrede gepleit op grond van die Amerikaanse president Woodrow Wilson se Veertien Punte en stappe gedoen om die regering in 'n parlementêre stelsel te omskep. Soos die Duitse Rewolusie van 1918–1919 versprei het, het hy die amp van kanselier aan SPD-voorsitter Friedrich Ebert oorhandig en eensydig die abdikasie van keiser Wilhelm II verklaar. Beide gebeure het op 9 November 1918 plaasgevind, wat die begin van die Republiek Weimar gemerk het.

Bronnelys

[wysig | wysig bron]
  • Epstein, Klaus. “Wrong Man in a Maelstrom: The Government of Max of Baden.” The Review of Politics 26, no. 2 (1964): 215–43. .

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]