Meflokien

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Meflokien, bemark onder die handelsname Lariam en Mefliam, onder andere, is 'n geneesmiddel wat gebruik word om malaria te voorkom of te behandel.[1] Wanneer dit gebruik word vir die voorkoming word dit een keer per week geneem en daar moet begin word een week voor potensiële blootstelling en vir vier weke na besoek aan die malaria-area. Dit kan gebruik word om ligte of matige malaria mee te behandel maar moet nie gebruik word vir ernstige malaria nie. Dit word per mond geneem.[1]

Ernstige newe-effekte sluit in potensiële langtermyn-geestelike gesondheidsprobleme soos depressie, hallusinasies, en angs en neurologiese newe-effekte soos swak balans, aanvalle, en trillings in die ore. Dit word dus nie aanbeveel vir mense met 'n geskiedenis van geestelike gesondheidsprobleme of epilepsie nie. Algemene newe-effekte sluit in braking, diarree, hoofpyn, en 'n uitslag. Dit word ook nie aanbeveel tydens swangerskap nie, tensy ander opsies nie beskikbaar is nie. Dit moet ook nie gebruik word tydens borsvoeding nie.[1]

Mediese gebruik[wysig | wysig bron]

Meflokien (Lariam) 250mg tablette

Meflokien word gebruik om sekere vorme van malaria beide te voorkom of te behandel.[1]

Malaria voorkoming[wysig | wysig bron]

Meflokien is nuttig vir die voorkoming van malaria in alle gebiede, behalwe vir diegene waar parasiete weerstand bied teen verskeie middels,[2] en is een van verskeie anti-malariamedisynes aanbeveel deur die Amerikaanse "Centers for Disease Control" vir hierdie doel. Dit word ook aanbeveel deur die "Aansteeklike siektevereniging van Amerika" vir malariaprofilakse as 'n eerste- of tweedelynmiddel, na gelang van weerstandpatrone in die malaria gevind in die geografiese streek wat besoek word.[3][4] Dit word gewoonlik reeds een tot twee weke voor die besoek aan 'n gebied met malaria geneem.[1] Doksisiklien en atovakwoon/proguanil bied beskerming binne een tot twee dae en mag beter verdra word.[5][6] As 'n persoon siek word ten spyte van malariaprofilakse met meflokien, sal die gebruik van halofantrien en kinien vir behandeling moontlik ook oneffektief wees.[7]:4

Newe-effekte[wysig | wysig bron]

Meflokien is teenaangedui in diegene met 'n vorige geskiedenis van aanvalle of 'n onlangse geskiedenis van psigiatriese afwykings.[1] Ernstige newe-effekte wat hospitalisasie vereis is egter skaars.[2] In vergelyking met ander malariaprofilakse-regimens, mag meflokinoon moontlik meer newe-effekte veroorsaak in nie-swanger reisigers. In swanger reisigers, blyk dit om 'n minimale risiko vir die fetus in te hou.[8][9]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Mefloquine monograph.
  2. 2,0 2,1 Schlagenhauf, P (2010-12-09). “The position of mefloquine as a 21st century malaria chemoprophylaxis”. Malaria journal 9: 357. doi:10.1186/1475-2875-9-357.
  3. http://www.idsociety.org/uploadedFiles/IDSA/Guidelines-Patient_Care/PDF_Library/Travel%20Medicine.pdf.
  4. http://wwwnc.cdc.gov/travel/yellowbook/2014/chapter-3-infectious-diseases-related-to-travel/malaria#3939.
  5. Schlagenhauf, P. (1999). “Mefloquine for malaria chemoprophylaxis 1992-1998”. Travel Med 6 (2): 122–123. doi:10.1111/j.1708-8305.1999.tb00843.x.
  6. Jacquerioz, FA (2009-10-07). “Drugs for preventing malaria in travellers”. Cochrane database of systematic reviews (Online) (4): CD006491. doi:10.1002/14651858.CD006491.pub2.
  7. http://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2008/019591s023lbl.pdf.
  8. (2014) “Mefloquine safety and tolerability in pregnancy: a systematic literature review”. Malar. J. 13: 75. doi:10.1186/1475-2875-13-75.
  9. Croft AM (2010). “Malaria: prevention in travellers”. Clin Evid (Online) 2010.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.