Megazostrodon

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Megazostrodon
Tydperk: Laat Trias – Vroeë Jura 230–170 m. jaar gelede
’n Model van Megazostrodon in die Natuurhistoriese Museum, Londen.
Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk: Animalia
Filum: Chordata
Klas: Synapsida
Orde: Therapsida
Familie: Megazostrodontidae
Genus: Megazostrodon
(Crompton & Jenkins, 1968)
Tipe-spesie
Megazostrodon rudnerae

Megazostrodon is ’n uitgestorwe Mammaliaformes wat algemeen beskou word as een van die eerste soogdiere. Dit het aan die einde van die Trias-periode, sowat 200 miljoen jaar gelede, in die fossielrekords verskyn.[1] Daar was klein verskille tussen hulle en soogdiere,[2] maar nie genoeg om die idee te staaf dat hulle moontlik die finale stadium van die oorgang tussen sinodonte en ware soogdiere verteenwoordig nie.[3]

Die tipe-spesie, Megazostrodon rudnerae, is in Desember 1966 deur Ione Rudner, ’n Afrikaanssprekende huisvrou van Bergvliet, Kaapstad, naby die Suid-Afrikaanse grens in Lesotho ontdek. Dit is deur die paleontoloog dr. A.W. Crompton van die Natuurkundemuseum van Peabody, Universiteit van Yale, as "die vonds van die dekade" bestempel. Baie kenners het destyds gemeen dit is die oudste soogdierfossiel wat tot toe ontdek is en dit is as ’n belangrike stukkie getuienis beskou in die verhaal van die lewe op aarde.

Rudner het die fossiel ontdek terwyl sy saam met ervare paleontoloë van die Britse Museum gewerk het.

Megazostrodon rudnerae was baie klein, net 'n paar sentimeter lank, en het geleef in die tyd toe die dinosourusse vinnig besig was om die heersers van die aarde te word.

Dwarsdeur die Mesosoïkum, toe die dinosourusse oor die aarde geheers het, was soogdiere klein en redelik onbeduidend. Maar omtrent 70 miljoen jaar gelede het die dinosourusse begin uitsterf en het die tydperk van die soogdiere begin. Dit staan bekend as die Kainosoïkum.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Fur and Fangs: Mammal Origins. Palaeobiology and Biodiversity Research Group, University of Bristol.
  2. Kemp, The Origin and Evolution of Mammals, (2004). Oxford Univ. Press, p. 146.
  3. Historical Biology. 1992, vol. 6 p.186

Bronnelys[wysig | wysig bron]