Gaan na inhoud

Michael Owen

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Michael Owen

Owen in 2014
Persoonlike inligting
Geboortedatum14 Desember 1979 (1979-12-14) (45 jaar oud) [1]
GeboorteplekChester, Engeland
Lengte1,73 m[2]
SpeelposisieAanvaller
Jeugloopbaan
Mold Alexandra
1991–1996Liverpool
Seniorloopbaan*
JareSpanKere(Doele)
1996–2004Liverpool216(118)
2004–2005Real Madrid36(13)
2005–2009Newcastle United71(26)
2009–2012MManchester United31(5)
2012–2013Stoke City8(1)
Totaal362(163)
Nasionale span
Engeland o/158(15)
Engeland o/1611(15)
Engeland o/1814(10)
1997Engeland o/204(3)
1997Engeland o/211(1)
2006–2007England B2(0)
1998–2008Engeland89(40)
* Kere vir seniorklub uitgedraf en doele is net vir die plaaslike liga..
† Kere uitgedraf (Doele).

Michael James Owen (gebore 14 Desember 1979) is ’n Engelse voormalige professionele sokkerspeler wat as voorspeler vir Liverpool , Real Madrid, Newcastle United, Manchester United en Stoke City, sowel as vir die Engelse nasionale span, gespeel het. Sedert sy uittrede uit sokker in 2013 is hy ’n perde­stoetboer en eienaar, en verskyn hy gereeld as ’n sportkommentator en ontleder.[3] In 2001 was Owen die ontvanger van die Ballon d’Or, en in 2004 het Pelé hom ingesluit in die FIFA 100-lys van die wêreld se grootste lewende spelers.[4]

Die seun van die voormalige sokkerspeler Terry Owen, is Owen in Chester in Cheshire gebore en het sy professionele loopbaan by Liverpool in 1996 begin. Met sy vinnige pas en koel afwerking het hy deur Liverpool se jeugspanne gevorder en in Mei 1997 op sy Premier League-debuut gescore, waardeur hy op 17 jaar en 143 dae die klub se jongste doelskieter geword het. In sy eerste volle seisoen in die Premier League het Owen as gesamentlike topskieter geëindig met 18 doele, en die Premier League Golden Boot gedeel. Hy het dié prestasie die volgende jaar herhaal en was Liverpool se voorste doelskieter van 1997 tot 2004, ondanks ’n herhalende dyspierbesering.

In 2001 het Liverpool ’n bekerdrievoud gewen — die UEFA Cup, FA Cup (waarin Owen twee laat doele in die eindstryd aangeteken het) en die Football League Cup. Hy het 118 doele in 216 Premier League-wedstryde vir Liverpool aangeteken, en altesaam 158 doele in 297 wedstryde.

Ná Liverpool onder Gérard Houllier in sy laaste twee seisoene agter sy titelmededingers teruggesak het, het Owen besluit om nie sy kontrak te verleng nie en het hy in die somer van 2004 vir £8 miljoen na Real Madrid verhuis.[5][6] Daar is hy dikwels as plaasvervanger gebruik, maar het steeds 13 doele in La Liga aangeteken voordat hy die volgende seisoen na Engeland teruggekeer het om vir Newcastle United te teken vir £16,8 miljoen — nadat Real ’n bod van Liverpool om hom terug te koop, van die hand gewys het.

Na ’n belowende begin in die 2005/06-seisoen is hy deur beserings vir byna 18 maande uitgesluit. Ná sy terugkeer het hy span­kaptein geword en was hy Newcastle se topskieter in die 2007/08-seisoen. Newcastle is egter in die 2008/09-seisoen gerelegeer, en in ’n verrassende skuif het Owen as vrye speler na Manchester United gegaan. Hy het drie jaar by Old Trafford deurgebring voordat hy in September 2012 by Stoke City aangesluit het. Owen is een van net tien spelers wat 150 of meer doele in die Premier League aangeteken het.[7] Hy is ook die jongste speler wat 100 Premier League-doele bereik het. Op 19 Maart 2013 het hy aangekondig dat hy aan die einde van die 2012/13-seisoen sou uittree.

Internasionaal het Owen in 1998 vir die eerste keer vir die Engelse senior span gespeel en was hy destyds Engeland se jongste speler én jongste doelskieter. Sy vertoning tydens die Wêreldbeker in 1998, insluitende ’n doel teen Argentinië waarin hy van die halfpadlyn af gehardloop het, het hom wêreldwyd bekend gemaak en een van die mees gesogte spelers in wêreldsokker gemaak. Hy het daarna ook gescore in Europese Kampioenskap in 2000 (Euro 2000), die Wêreldbeker in 2002 en Euro 2004, en was die eerste Engelse speler wat doele in vier opeenvolgende groot toernooie aangeteken het.

Hy het ook aan die Wêreldbeker in 2006 deelgeneem, maar ’n besering opgedoen wat hom ’n jaar lank uitgesluit het. Owen het af en toe as kaptein opgetree en het altesaam 89 wedstryde vir Engeland gespeel, met 40 doele — waarvan 26 in amptelike kompetisiewedstryde was, wat op die tydstip van sy uittrede ’n rekord vir Engeland was.

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. "2006 FIFA World Cup Germany: List of Players: England" (PDF). FIFA. 21 Maart 2014. p. 10. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 10 Junie 2019.
  2. "Michael Owen: Profile". Liverpool F.C. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Mei 2001. Besoek op 6 Junie 2022.
  3. "Michael Owen". BT Sport. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Maart 2019. Besoek op 7 Maart 2019.
  4. "Pele's list of the greatest". BBC Sport. BBC. 4 Maart 2004. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Oktober 2018. Besoek op 22 November 2013.
  5. "Real to consider Reds' Owen offer". BBC Sport. 30 Augustus 2005. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Mei 2021. Besoek op 25 September 2020.
  6. Waugh, Chris (12 Januarie 2017). "Michael Owen reveals truth about why he joined Newcastle in 2005, despite wanting Liverpool return". Chronicle Live. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2021. Besoek op 25 September 2020.
  7. "All time – Leading Scorers Premier League". Statbunker football. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 November 2016. Besoek op 1 Desember 2016.