Mikroseïsme
In seismologie word ’n mikroseïsme gedefinieer as ’n dowwe aardtrilling wat deur natuurlike verskynsels veroorsaak word.[1][2] Die term word meestal gebruik om te verwys na die oorheersende seismiese en elektromagnetiese geraasseine op die agtergrond op die aarde wat veroorsaak word deur watergolwe in oseane en mere.[3][4][5]
Omdat oseaangolf-skommelings statisties homogeen oor etlike ure is, is die mikroseïsmiese sein ’n langdurige skommeling van die grond.[6]
Opsporing en eienskappe
[wysig | wysig bron]Soos wat reeds vroeg in die geskiedenis van seismologie opgemerk is,[7] word mikroseïsmes baie goed opgespoor en gemeet met behulp van ’n langperiode-seismograaf. Hierdie sein kan oral op aarde aangeteken word.
Oorheersende mikroseïsmiese seine vanuit die oseane hou verband met kenmerkende oseaandeiningperiodes en kom dus tussen ongeveer 4 en 30 sekondes voor.[8] Mikroseïsmiese geraas toon gewoonlik twee oorheersende pieke. Die swakker piek kom voor teen langer tydperke, gewoonlik naby 16 sekondes, en kan verklaar word deur die effek van oppervlakswaartekraggolwe in vlak water. Dié mikroseïsmes het dieselfde periode as die watergolwe wat dit opwek en staan gewoonlik bekend as "primêre mikroseïsmes". Die sterker piek, teen korter tydperke, is ook te wyte aan oppervlakswaartekraggolwe, maar ontstaan uit die interaksie van golwe met byna gelyke frekwensies en byna teenoorgestelde rigtings. Dié trillings duur vir ’n tydperk wat die helfte so lank is as dié van die watergolwe en word gewoonlik "sekondêre mikroseïsmes" genoem.
’n Geringe, maar waarneembare, aanhoudende opwekking van die aarde se vrye skommmelings, oftewel normale modusse, met tydperke van tussen 30 en 1 000 s, word dikwels die “aardegons” genoem.[9]
Met ’n basiese begrip van die prosesse waardeur mikroseïsmes opgewek word, kan dié seismiese geraas, van kortperiode- sekondêre mikroseïsmes tot die langperiode-gons, inligting oor die seetoestande verskaf.
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ The American Heritage Dictionary of the English Language (Fourth ed.), Houghton Mifflin Company, 2000
- ↑ Ebel, John E. (2002), "Watching the Weather Using a Seismograph", Seismological Research Letters 73 (6): 930–932, doi:10.1785/gssrl.73.6.930, Bibcode: 2002SeiRL..73..930E, http://www.seismosoc.org/publications/SRL/SRL_73/srl_73-6_eq.html.
- ↑ Longuet-Higgins, M. S. (1950), "A theory of the origin of microseisms", Philosophical Transactions of the Royal Society A 243 (857): 1–35, doi:10.1098/rsta.1950.0012, Bibcode: 1950RSPTA.243....1L
- ↑ Hasselmann, K. (1963), "A statistical analysis of the generation of micro-seisms", Rev. Geophys. 1 (2): 177–210, doi:10.1029/RG001i002p00177, Bibcode: 1963RvGSP...1..177H
- ↑ Kedar, S.; Longuet-Higgins, M. S.; Graham, F. W. N.; Clayton, R.; Jones, C. (2008), "The origin of deep ocean microseisms in the north Atlantic ocean", Proc. R. Soc. Lond. A 464 (2091): 1–35, doi:10.1098/rspa.2007.0277, Bibcode: 2008RSPSA.464..777K, https://authors.library.caltech.edu/34577/1/Kedar2008.pdf
- ↑ "Microseism". Besoek op 25 Augustus 2008.
- ↑ Gutenberg, Beno (1936). "On microseisms". Bulletin of the Seismological Society of America. 26 (2): 111–117. Bibcode:1936BuSSA..26..111G. doi:10.1785/BSSA0260020111.
- ↑ Ruff, L.J. "Hurricane Season & Microseisms". MichSeis. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Mei 2008. Besoek op 26 Augustus 2008.
- ↑ Rhie, J.; Romanowicz, B. (2004). "Excitation of Earth's continuous free oscillations by atmosphere-ocean-seafloor coupling". Nature. 431 (7008): 552–556. Bibcode:2004Natur.431..552R. doi:10.1038/nature02942. PMID 15457256.
Skakels
[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
