Militêre robotte is outonome robotte of afstandbeheerde mobiele robotte wat ontwerp is vir militêre toepassings, van vervoer tot soek en redding en aanval.[1][2][3]
Sommige sulke stelsels is tans in gebruik, en baie is in ontwikkeling.
Breedweg gedefinieer, dateer militêre robotte terug na die Tweede Wêreldoorlog en die Koue Oorlog in die vorm van die Duitse Goliath-mynopspoorders en die Sowjet-teletenks. Die bekendstelling van die MQ-1 Predator-hommeltuig was toe "CIA-beamptes die eerste praktiese opbrengste op hul dekade-oue fantasie om lugrobotte te gebruik om intelligensie in te samel, begin sien het".[4]
Die gebruik van robotte in oorlogvoering, hoewel tradisioneel 'n onderwerp vir wetenskapfiksie, word ondersoek as 'n moontlike toekomstige manier om oorloë te voer. Verskeie militêre robotte is reeds deur verskeie leërs ontwikkel. Sommige glo dat die toekoms van moderne oorlogvoering deur outomatiese wapenstelsels gevoer sal word.[5] Die Amerikaanse weermag belê swaar in die RQ-1 Predator, wat met lug-tot-grondmissiele bewapen kan word en op afstand vanaf 'n bevelsentrum in verkenningsrolle bedryf kan word. DARPA het in 2004 en 2005 kompetisies aangebied om private maatskappye en universiteite te betrek om onbemande grondvoertuie te ontwikkel om deur rowwe terrein in die Mojave-woestyn te navigeer vir 'n finale prys van 2 miljoen.[6]
Britse soldate met gebuite Duitse Goliath-afstandbeheerde demolisievoertuie (Slag van Normandië, 1944).
Artillerie het belowende navorsing gesien met 'n eksperimentele wapenstelsel genaamd "Dragon Fire II" wat laai- en ballistiese berekeninge outomatiseer wat nodig is vir akkurate voorspelde vuur, en 'n reaksietyd van 12 sekondes op vuurondersteuningsversoeke bied. Militêre wapens word egter verhoed om ten volle outonoom te wees; hulle benodig menslike insette by sekere intervensiepunte om te verseker dat teikens nie binne beperkte vuurgebiede is soos gedefinieer deur die Genève-konvensies vir die oorlogswette nie.
Daar was wel ontwikkelings in die ontwikkeling van outonome vegvliegtuie en bomwerpers.[7] Die gebruik van outonome veg- en bomwerpers om vyandelike teikens te vernietig, is veral belowend as gevolg van die gebrek aan opleiding wat vir robotvlieëniers benodig word. Outonome vliegtuie is in staat om maneuvers uit te voer wat andersins nie met menslike vlieëniers gedoen sou kon word nie (as gevolg van die hoë hoeveelheid G-krag), vliegtuigontwerpe benodig nie 'n lewensondersteuningstelsel nie, en 'n verlies van 'n vliegtuig beteken nie 'n verlies van 'n vlieënier nie. Die grootste nadeel van robotika is egter hul onvermoë om nie-standaard toestande te akkommodeer. Vooruitgang in kunsmatige intelligensie in die nabye toekoms kan help om dit reg te stel.
In 2020 het 'n Kargu 2-hommeltuig 'n menslike teiken in Libië gejag en aangeval, volgens 'n verslag van die VN-Veiligheidsraad se Paneel van Kenners oor Libië, wat in Maart 2021 gepubliseer is. Dit was moontlik die eerste keer dat 'n outonome moordenaarrobot, gewapen met dodelike wapens, mense aangeval het.[8][9]
Die gewapende robotvoertuigvariant van die MULE.MIDARS, 'n vierwielige robot toegerus met verskeie kameras, radar en moontlik 'n vuurwapen, wat outomaties lukrake of voorafgeprogrammeerde patrollies rondom 'n militêre basis of ander regeringsinstallasie uitvoer. Dit waarsku 'n menslike opsigter wanneer dit beweging in ongemagtigde gebiede of ander geprogrammeerde toestande opspoor. Die operateur kan dan die robot opdrag gee om die gebeurtenis te ignoreer, of afstandbeheer oor te neem om 'n indringer te hanteer, of om beter kamerabeelde van 'n noodgeval te kry. Die robot sal ook gereeld radiofrekwensie-identifikasie-etikette (RFID) wat op gestoorde voorraad geplaas word, skandeer soos dit verbygaan en enige vermiste items rapporteer.
Taktiese Outonome Vegtende (TAC) eenhede, beskryf in Projek Alpha studie Onbemande Effekte: Neem die Mens uit die Berekening.[15]
Die Outonome Rotorcraft Sniper System is 'n eksperimentele robotwapenstelsel wat sedert 2005 deur die Amerikaanse Leër ontwikkel word.[16][17] Dit bestaan uit 'n afstandbeheerde sluipskuttergeweer wat aan 'n onbemande outonome helikopter gekoppel is.[18] Dit is bedoel vir gebruik in stedelike gevegte of vir verskeie ander missies wat sluipskutters vereis.[19] Vlugtoetse is geskeduleer om in die somer van 2009 te begin.[16]
Die "Mobiele Outonome Robot Sagteware" navorsingsprogram is in Desember 2003 deur die Pentagon begin, wat 15 Segways aangekoop het in 'n poging om meer gevorderde militêre robotte te ontwikkel.[20] Die program was deel van 'n Pentagon-program van $26 miljoen om sagteware vir outonome stelsels te ontwikkel.[20]
Outonome robotika sou soldate se lewens red en bewaar deur dienende soldate, wat andersins sou sterf, van die slagveld te verwyder. het lt.-genl. Richard Lynch van die Verenigde State se Leër se Installasiebestuursbevel en assistent-stafhoof van die Leër vir installasie tydens 'n konferensie in 2011 gesê:
“Terwyl ek dink aan wat vandag op die slagveld gebeur ... beweer ek dat daar dinge is wat ons kan doen om die oorlewingsvermoë van ons dienspligtiges te verbeter. En julle almal weet dis waar.”[21]
Majoor Kenneth Rose van die Amerikaanse Leër se Opleidings- en Doktrinebevel het sommige van die voordele van robottegnologie in oorlogvoering uiteengesit:[22]
“Masjiene word nie moeg nie. Hulle maak nie hul oë toe nie. Hulle kruip nie onder bome weg wanneer dit reën nie en hulle praat nie met hul vriende nie ... 'n Mens se aandag aan detail tydens wagdiens daal dramaties in die eerste 30 minute ... Masjiene ken geen vrees nie.”
Toenemende aandag word ook gegee aan hoe om die robotte meer outonoom te maak, met die doel om hulle uiteindelik in staat te stel om vir lang tydperke op hul eie te werk, moontlik agter vyandelike linies. Vir sulke funksies word stelsels soos die Energiek Outonome Taktiese Robot probeer, wat bedoel is om sy eie energie te verkry deur plantmateriaal te soek. Die meerderheid militêre robotte word tele-bedryf en is nie toegerus met wapens nie; hulle word gebruik vir verkenning, toesig, sluipskutteropsporing, neutralisering van plofbare toestelle, ens. Huidige robotte wat met wapens toegerus is, word tele-bedryf, sodat hulle nie outonoom lewens kan neem nie.[23] Voordele rakende die gebrek aan emosie en passie in robotgevegte word ook in ag geneem as 'n voordelige faktor om gevalle van onetiese gedrag in oorlogstyd aansienlik te verminder. Outonome masjiene word geskep om nie "werklik 'etiese' robotte te wees nie", maar dié wat voldoen aan die oorlogswette (LOW) en reëls van betrokkenheid (ROE).[24] Dus word die moegheid, stres, emosie, adrenalien, ens. wat 'n menslike soldaat se oorhaastige besluite beïnvloed, verwyder; daar sal geen effek op die slagveld wees wat veroorsaak word deur die besluite wat deur die individu geneem word nie.
Menseregtegroepe en NRO's soos Human Rights Watch en die Campaign to Stop Killer Robots het begin om regerings en die Verenigde Nasies aan te spoor om beleid uit te reik om die ontwikkeling van sogenaamde "dodelike outonome wapenstelsels" (LAWS) te verbied.[25] Die Verenigde Koninkryk het sulke veldtogte teengestaan, met die Buitelandse Kantoor wat verklaar het dat "internasionale humanitêre reg reeds voldoende regulering vir hierdie gebied bied".[26]
Amerikaanse soldate is bekend daarvoor dat hulle die robotte wat langs hulle dien, name gee. Hierdie name is dikwels ter ere van menslike vriende, familie, bekendes, troeteldiere, of is eponiemies.[29] Die 'geslag' wat aan die robot toegeken word, kan verband hou met die huwelikstatus van die operateur.[29]
Sommige het fiktiewe medaljes aan geharde robotte geheg en selfs begrafnisse vir vernietigde robotte gehou.[29] 'n Onderhoud met 23 lede van die plofstofopsporingseenheid toon dat hoewel hulle voel dit is beter om 'n robot te verloor as 'n mens, hulle ook woede en 'n gevoel van verlies gevoel het as hulle vernietig is.[29] 'n Opname van 746 mense in die weermag het getoon dat 80% hul militêre robotte óf 'gehou' óf 'liefgehad' het, met meer liefde wat teenoor grond- eerder as lugrobotte getoon is.[29] Om gevaarlike gevegsituasies saam te oorleef, het die vlak van binding tussen soldaat en robot verhoog, en huidige en toekomstige vooruitgang in kunsmatige intelligensie kan die band met die militêre robotte verder versterk.[29]
↑Hambling, David (21 April 2009). "Army Tests Flying Robo-Sniper". Wired, "Danger Room" blog. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 April 2009. Besoek op 21 April 2009.
↑Cheryl Pellerin (American Forces Press Service) - DoD News:Article published 17 Augustus 2011 published by the U.S. Department of Defense, WASHINGTON (DoD) [Besoek 2015-07-28]
↑"Robot soldiers". BBC News. 12 April 2002. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Januarie 2011. Besoek op 12 Mei 2010.
UGV TALON Gen. IV (VSA)
UGV "PIRANYA" (Oekraïne)
ype-X (Estland)
THeMIS (Estland)
Uran-9 (Rusland)
Berserk (Belarus)
Sea Hunter (VSA)
Miloš L (UGV), 'n militêre robot vir die ontruiming van gewondes van die slagveld
.jpg)
