Milton Babbitt

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Milton Byron Babbitt
Geboorte10 Mei 1916
Afsterwe29 Januarie 2011
Beroep(e)Komponis
Genre(s)Serialisme, elektroniese musiek, klassiek
Portal.svg Musiekportaal

Milton Byron Babbitt (10 Mei 1916 – 29 Januarie 2011) was 'n Amerikanse komponis, musiekteoretikus, en onderwyser. Hy is veral bekend vir sy Serialisme en elektroniese musiek.

Biografie[wysig | wysig bron]

Babbitt was in Philadelphia gebore (Barkin & Brody 2001) aan Albert E. Babbitt en Sarah Potamkin. Hy was Joods (Anon. n.d.(b)). Hy was grootgemaak in Jackson, Mississippi, en het reeds op die ouderdom van vier jaar die viool begin studeer, maar gou na die klarinet en saxofoon oorgeskakel. Hy was vroeg in sy lewe aangetrokke tot jazz en teatermusiek. Hy het op die ouderdom van sewe jaar reeds sy eie rangskikkings van populêre liedjies begin maak, en toe hy dertien jaar oud was het hy 'n plaaslike liedjieskryfkompetisie gewen. (Kozinn 2011).

Babbitt se vader was 'n wiskundige, en Babbitt was van voorneme om wiskunde te studeer toe hy in 1931 ingeskryf het by die Universiteit van Pennsylvanië. Hy het egter gou die instansie verlaat en in stede daarvan na New York-universiteit gegaan waar hy musiek saam met Philip James en Marion Bauer studeer het. Daar het hy 'n belangstelling ontwikkel in die musiek van die komponiste van die Tweede Weense Skool en voortgegaan om 'n aantal artikels op Twaalftoonmusiek te skryf, insluitende die eerste beskrywing van combinatoriality en 'n serialistiese "tyd-punt" tegniek. Nadat hy in 1935 sy baccalaureus artiumgraad van die New York Universiteitskollege van Kunste en Wetenskap ontvang het met Phi Beta Kappa eerbewyse, het hy onder Roger Sessions gestudeer, aanvanklik op private wyse en later by Princeton-universiteit. Hy het by dié universiteit in 1938 aangesluit by die Musiekfakulteit en in 1942 'n Meestersgraad in die Fyn Kunste verwerf, een van Princeton se eerstes. (Barkin & Brody 2001). Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het Babbitt beide wiskundige navorsing in Washington, D.C. gedoen, en voortgewerk by Princeton, waar hy vanaf 1943 tot 1945 'n lid van die Wiskundefakulteit was. (Barkin & Brody 2001).

In 1948 het Babbitt teruggekeer na Princeton-universiteit se Musiekfakulteit en in 1973 het hy 'n lid geword van die fakulteit by die Juilliard Skool in New York. Van sy noemenswaardige voormalige studente is die musiekteoretici David Lewin en John Rahn, die komponiste Bruce Adolphe, Michael Dellaira, Kenneth Fuchs, Laura Karpman, Paul Lansky, Donald Martino, John Melby, Kenneth Lampl, Tobias Picker, en James K. Randall, die teaterkomponis Stephen Sondheim, die komponiste en pianiste Frederic Rzewski en Richard Aaker Trythall, en laastens die jazz kitaarspeler en komponis Stanley Jordan.

In 1958 het Babbitt ongevraagde berugtheid verkry deur 'n artikel in die gewilde tydskrif High Fidelity (Babbitt 1958). Babbitt het gesê dat sy eie titel vir die artikel "The Composer as Specialist" was (die titel waarmee dit later, op verskeie geleenthede, gepubliseer is, insluitende in Babbitt 2003, 48–54, maar dat "Die redakteur, sonder my kennis-en-derhalwe my toestemming of instemming, my titel vervang het deur die meer 'uitlokkende': 'Who Cares if You Listen?' 'n titel wat min van die brief en [absoluut] niks van die gees van die artikel weerspieël nie" (Babbitt 1991, 15).

Meer as dertig jaar later, het Babbitt as volg kommentaar gelewer: "For all that the true source of that offensively vulgar title has been revealed many times, in many ways, even—eventually—by the offending journal itself, I still am far more likely to be known as the author of 'Who Cares if You Listen?' than as the composer of music to which you may or may not care to listen" (Babbitt 1991, 15).

Babbitt het later belanggestel in elektroniese musiek. Babbitt was minder geïnteresseerd in die produksie van nuwe klanke as in die ritmiese presisie wat hy kon behaal met gebruikmaking van die Mark II sintetiseerders, 'n graad van presisie wat voorheen onmoontlik was tydens lewendige opvoerings. (Barkin & Brody 2001).

Babbitt het van 1985 tot sy dood gedien as die voorsitter van die BMI Student Composer Awards, die internasionale kompetisie vir jong klassieke komponiste. Milton Babbitt is op 29 Januarie 2011 op die ouderdom van 94 in Princeton, New Jersey oorlede. ( Kozinn 2011; Anon. 2011b).

Eerbewys en pryse[wysig | wysig bron]

  • 1965 – Lid van die Amerikaanse Akademie van Kunste en Lettere
  • 1974 – Genoot van die Amerikaanse Akademie van Kunste en Wetenskap (Anon. 2011a)
  • 1982 – Pulitzerprys, Pulitzerprys- Eervolle vermelding (Spesiale Sitasie) , "vir sy lewenswerk as 'n uitgelese en invloedryke Amerikaanse komponis" ( Columbia-universiteit 1991, 70; Anon. n.d.(c)
  • 1986 – MacArthur Genoot
  • 1988 – Mississippi Instituut van Kunste en Lettere Toekenning vir musiekkomposisie.
  • 2000 – Nasionale Beskermheer van Delta Omicron, 'n internasionale en professionele musiek-fraterniteit ( Klafeta & Beckner 2009; Anon. 2000)
  • 2010 – The Max Reger Foundation of America – Buitengewone Lewenslange Musikale Prestasie Toekenning

Artikels[wysig | wysig bron]

  • (1955). "Some Aspects of Twelve-Tone Composition". The Score and I.M.A. Magazine 12:53–61.
  • (1958). "Who Cares if You Listen?". High Fidelity (Februarie). [Babbitt het hierdie artikel "The Composer as Specialist." genoem. Die oorspronklike titel was sonder sy kennis of instemming deur 'n redakteur by High Fidelity verander.]
  • (1960). "Twelve-Tone Invariants as Compositional Determinants," Musical Quarterly 46/2.
  • (1961). "Set Structure as Compositional Determinant," Journal of Music Theory 5/1.
  • (1965). "The Structure and Function of Musical Theory," College Music Symposium 5.
  • (1972). "Contemporary Music Composition and Music Theory as Contemporary Intellectual History", Perspectives in Musicology: The Inaugural Lectures of the Ph. D. Program in Music at the City University of New York, geredigeer deur Barry S. Brook, Edward Downes, en Sherman Van Solkema, 270–307. New York: W. W. Norton. ISBN 0-393-02142-4. Herdruk, New York: Pendragon Press, 1985. ISBN 0-918728-50-9.
  • (1987) Words About Music: The Madison Lectures, geredigeer deur Stephen Dembski en Joseph Straus. Madison: University of Wisconsin Press.
  • (1992) "The Function of Set Structure in the Twelve-Tone System." PhD Dissertation. Princeton: Princeton-universiteit.
  • (2003). The Collected Essays of Milton Babbitt, geredigeer deur Stephen Peles, Stephen Dembski, Andrew Mead, Joseph Straus. Princeton: Princeton University Press.

Lys van komposisies[wysig | wysig bron]

  • 1935 Generatrix vir orkes (onvoltooi)
  • 1939–41 Stryktrio
  • 1940 Komposisie vir Strykorkes (onvoltooi)
  • 1941 Simfonie (onvoltooi)
  • 1941 Musiek vir die Mis I vir gemengde koor
  • 1942 Musiek vir die Mis II vir gemengde koor
  • 1946 Fabulous Voyage (musiekblyspel, libretto deur Richard Koch)
  • 1946 Three Theatrical Songs vir stem en klavier (geneem van Fabulous Voyage)
  • 1947 Drie Komposisies vir Klavier
  • 1948 Komposisie vir Vier Instrumente
  • 1948 Strykkwartet No. 1 (onttrek)
  • 1948 Komposisie vir Twaalf Instrumente
  • 1949 Into the Good Ground rolprentmusiek (onttrek)
  • 1950 Komposisie vir Alviool en Klavier
  • 1951 The Widow's Lament in Springtime vir sopraan en klavier
  • 1951 Duo vir sopraan en klavier, August Stramm
  • 1953 Kwartet vir Houtblaasinstrument
  • 1954 Strykkwartet No. 2
  • 1954 Vision and Prayer vir sopraan en klavier (ongepubliseer, onopgevoer)
  • 1955 Twee Sonnette vir baritoon, klarinet, altviool en tjello. twee gedigte van Gerard Manley Hopkins
  • 1956 Duet vir klavier
  • 1956 Semi-Simple Variations vir klavier
  • 1957 All Set vir jazzgroep (alt saxofoon, tenoor saxofoon, trompet, tromboon, kontrabas, klavier, vibrafoon, en slaginstrumente) (Anon. n.d.a)
  • 1957 Partitions vir klavier
  • 1960 Komposisie vir Tenoor en Ses Instrumente
  • 1960 Sounds and Words vir sopraan en klavier
  • 1961 Komposisie vir Sintetiseerders
  • 1961 Vision and Prayer vir sopraan en sintetiseerderband, toonsetting van 'n gedig deur Dylan Thomas
Tweede tydperk
  • 1964 Philomel vir sopraan, opgeneemde sopraan, sintetiseerband, toonsetting van 'n gedig deur John Hollander
  • 1964 Ensembles vir Sintetiseerder
  • 1965 Relata I vir orkes
  • 1966 Post-Partitions vir klavier
  • 1966 Sekstette vir viool en klavier
  • 1967 Correspondences vir strykorkes en sintetiseerband
  • 1968 Relata II vir orkes
  • 1968–69 Vier Kanonne vir SA
  • 1969 Phonemena vir sopraan en klavier
  • 1970 Strykkwartet No. 3
  • 1970 Strykkwartet No. 4
  • 1968–71 Sporadiese Variasies vir sintetiseerband
  • 1972 Tableaux vir klavier
  • 1974 Arie da capo vir vyf instrumentaliste
  • 1975 Reflections vir klavier en sintetiseerband
  • 1975 Phonemena vir sopraan en sintetiseerband
  • 1976 Concerti vir viool, klein orkes en sintetiseerband
  • 1977 A Solo Requiem - vir sopraan en twee klaviere
  • 1977 Minute Waltz (or 3/4 ± 1/8) vir klavier
  • 1977 Playing for Time vir klavier
  • 1978 My Ends Are My Beginnings - vir solo klarinet
  • 1978 My Complements to Roger - vir klavier
  • 1978 More Phonemena - vir twaalfdelige koor
  • 1979 An Elizabethan Sekstette - vir sesdelige vrouekoor
  • 1979 Images - vir saxofoon en sintetiseerband
  • 1979 Paraphrases - vir tien instrumentaliste
  • 1980 Dual - vir tjello en klavier
Derde tydperk
  • 1981 Ars Combinatoria vir klein orkes
  • 1981 Don - vir klavier vier hande
  • 1982 The Head of the Bed - vir sopraan en vier instrumente
  • 1982 Strykkwartet No. 5
  • 1982 Melismata - vir soloviool
  • 1982 About Time - vir klavier
  • 1983 Canonical Form - vir klavier
  • 1983 Groupwise - vir fluitspelers en vier instrumente
  • 1984 Four Play - vir vier spelers
  • 1984 It Takes Twelve to Tango - vir klavier
  • 1984 Sheer Pluck (komposisie vir kitaar)
  • 1985 Concerto vir klavier en orkes
  • 1985 Lagniappe - vir klavier
  • 1986 Transfigured Notes - vir strykorkes
  • 1986 The Joy of More Sextets - vir klavier en viool
  • 1987 Three Cultivated Choruses - vir vierdelige koor
  • 1987 Fanfare - vir koperblaasinstrument-sekstet
  • 1987 Overtime - vir klavier
  • 1987 Souper - vir 'n spreker en 'n groep (ensemble)
  • 1987 Homily - vir snaardrom
  • 1987 Whirled Series - vir saxofoon en klavier
  • 1988 In His Own Words- vir 'n spreker en klavier
  • 1988 The Virginal Book - vir contralto en klavier, toonsetting van 'n gedig deur John Hollander
  • 1988 Beaten Paths - vir solo marimba
  • 1988 Glosses - vir seunskoor
  • 1988 The Crowded Air - vir elf instrumente
  • 1989 Consortini - vir vyf spelers
  • 1989 Play It Again, Sam - vir solo altviool
  • 1989 Emblems (Ars Emblematica), vir klavier
  • 1989 Soli e duettini - vir twee kitare
  • 1989 Soli e duettini - vir fluit en kitaar
  • 1990 Soli e duettini - vir viool en altviool
  • 1990 Envoi - vir vier hande, klavier
  • 1991 Preludes, Interludes, and Postlude - vir klavier
  • 1991 Four Cavalier Settings - vir tenoor en kitaar
  • 1991 Mehr "Du" - vir sopraan, altviool en klavier
  • 1991 None but the Lonely Flute - vir solofluit
  • 1992 Septet, But Equal
  • 1992 Counterparts - vir koperblaasinstrument-kwintet
  • 1993 Around the Horn -vir solo horing
  • 1993 Quatrains - vir sopraan en twee klarinette
  • 1993 Fanfare for All - vir koperblaasinstrument-kwintet
  • 1993 Strykkwartet No. 6
  • 1994 Triad - vir altviool, klarinet en klavier
  • 1994 No Longer Very Clear f - vir sopraan en vier instrumente, toonsetting van 'n gedig deur John Ashbery
  • 1994 Tutte le corde vir klavier
  • 1994 Arrivals and Departures vir twee viole
  • 1994 Accompanied Recitative vir sopraan-saxofoon en klavier
  • 1995 Manifold Music vir orrel
  • 1995 Bicenguinguagenary Fanfare - vir koperblaasinstrument-kwintet
  • 1995 Kwartet vir klavier en stryktrio
  • 1996 Kwintet vir klarinet en strykkwartet
  • 1996 Danci vir solokitaar
  • 1996 When Shall We Three Meet Again? vir fluit, klarinet en vibrafoon
  • 1998 Klavierconcerto No. 2
  • 1998 The Old Order Changeth vir klavier
  • 1999 Komposisie vir Een Instrument vir celesta
  • 1999 Allegro Penseroso vir klavier
  • 1999 Concerto Piccolino vir vibrafoon
  • 2000 Little Goes a Long Way vir viool en klavier
  • 2000 Pantuns vir sopraan en klavier
  • 2001 A Lifetime or So vir tenoor en klavier
  • 2002 From the Psalter - vir sopraan en strykorkes
  • 2002 Now Evening after Evening vir sopraan en klavier, toonsetting van 'n gedig deur Derek Walcott
  • 2002 A Gloss on 'Round Midnight vir klavier
  • 2003 Swan Song No. 1 for fluit, hobo, violin, tjello, mandolien (of kitaar), en kitaar
  • 2003 A Waltzer in the House vir sopraan en vibrafoon, toonsetting van 'n gedig deur Stanley Kunitz
  • 2004 Concerti vir Orkes, vir James Levine en die Boston Simfonieorkes
  • 2004 Autobiography of the Eye vir sopraan en tjello, toonsetting van 'n gedig deur Paul Auster
  • 2005–6 More Melismata vir solotjello
  • 2006 An Encore vir viool en klavier

Geselekteerde platelys[wysig | wysig bron]

  • Clarinet Quintets. Phoenix Ensemble (Mark Lieb, klarinet; Aaron Boyd, Kristi Helberg, en Alicia Edelberg, viole; Cyrus Beroukhim, altviool; Alberto Parinni en Bruce Wang, tjellos). (Morton Feldman, Clarinet and String Quartet; Milton Babbitt, Quintet for Clarinet and String Quartet). Innova 746. St. Paul. MN: American Composers Forum, 2009.
  • Concerto for Piano And Orchestra/The Head Of The Bed. Alan Feinberg, klavier; American Composers Orchestra, Charles Wuorinen, dirigent; Judith Bettina, sopraan, Parnassus, Anthony Korf. New World Records 80346.
  • The Juilliard Orchestra. Vincent Persichetti: Night Dances (dirigent: James DePreist); Milton Babbitt: Relata I (dirigent Paul Zukofsky); David Diamond: Simfonie No. 5 (dir. Christopher Keene). New World Records 80396-2. New York: Recorded Anthology of Music, 1990.
  • The Juilliard String Quartet: Sessions, Wolpe, Babbitt. Roger Sessions, Strykkwartet No. 2 (1951); Stefan Wolpe, Strykkwartet (1969); Milton Babbitt, Strykkwartet No. 4 (1970). The Juilliard Quartet (Robert Mann, Joel Smirnoff, viole; Samuel Rhodes, altviool; Joel Krosnick, tjello). CRI CD 587. New York: Composers Recordings, Inc., 1990.
  • Occasional Variations (Strykkwartette no. 2 en No. 6, Occasional Variations, Composition for Guitar). William Anderson, kitaar; Fred Sherry Quartet, Composers String Quartet. Tzadik 7088. New York: Tzadik, 2003.
  • Philomel (Philomel, Phonemena vir sopraan en klavier, Phonemena vir sopraan en band, Post-Partitions, Reflections). Bethany Beardslee and Lynne Webber, soprane; Jerry Kuderna en Robert Miller, klaviere. New World Records 80466-2 / DIDX 022920. New York: Recorded Anthology of American Music, 1995. Die materiaal op die CD was uitgereik op New World LP's NW 209 and NW 307, in 1977 and 1980, respektiewelik
  • Quartet No. 3 for Strings. (With Charles Wuorinen, Quartet for Strings.) The Fine Arts Quartet. Turnabout TV-S 34515.
  • Sextets; The Joy of More Sextets. Rolf Schulte, viool; Alan Feinberg, klavier. New World Records NW 364–2. New York: Recorded Anthology of American Music, 1988.
  • Soli e Duettini (Around the Horn, Whirled Series, None but the Lonely Flute, Homily, Beaten Paths, Play it Again Sam, Soli e Duettini, Melismata). The Group for Contemporary Music. Naxos 8559259.
  • Three American String Quartets. Mel Powell, Strykkwartet (1982); Elliott Carter, Kwartet vir Strykinstrumente No. 4 (1986); Milton Babbitt, Kwartet No. 5 (1982). Composers Quartet (Matthew Raimondi, Anahid Ajemian, viole; Maureen Gallagher, Karl Bargen, altviole; Mark Shuman, tjello). Music & Arts CD-606. Berkeley: Music and Arts Program of America, Inc., 1990.
  • An Elizabethan Sextette (An Elizabethan Sextette, Minute Waltz, Partitions, It Takes Twelve to Tango, Playing for Time, About Time, Groupwise, Vision And Prayer). Alan Feinberg, klavier; Bethany Beardslee, sopraan; The Group for Contemporary Music, Harvey Sollberger, as dirigent. CRI CD 521. New York: Composers Recordings, Inc., 1988. Heruitgereik op CRI/New World NWCR521.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  • Anon. (n.d.(a)). "Milton Babbitt: All Set (1957)". www.hunsmire.net website (accessed 30 October 2012).}}
  • n.d.(b)}}|reference=Anon. (n.d.(b)). "Jewish Entertainers". Jewish Virtual Library (accessed 4 September 2013).}}
  • Anon. (n.d.(c)). "Special Awards and Citations. The Pulitzer Prizes, website (accessed 3 December 2013).}}
  • Anon. (2000). "Delta Omicron Announcements: Two Distinguished Musicians Inducted Into Delta Omicron". www.delta-omicron.org archives (accessed April 4, 2010; archive from 5 March 2012, accessed 12 June 2017)}}
  • Anon. (2011a). "Book of Members, 1780–2010: Chapter B" (PDF). American Academy of Arts and Sciences. Besoek op April 28, 2011.}}
  • Anon. (2011b). Obituaries: Milton Babbitt”. Opera News. 75, no. 10 (April).}}
  • Babbitt, Milton (1958). "Who Cares if You Listen?". High Fidelity (February).}}
  • Babbitt, Milton (1991). "A Life of Learning: Charles Homer Haskins Lecture for 1991". ACLS Occasional Paper 17. New York: American Council of Learned Societies.}}
  • Babbitt, Milton (2003). The Collected Essays of Milton Babbitt, edited by Stephen Peles, Stephen Dembski, Andrew Mead, Joseph Straus. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-08966-3.}}
  • Barkin, Elaine, and Martin Brody (2001). "Babbitt, Milton (Byron)". The New Grove Dictionary of Music and Musicians, second edition, edited by Stanley Sadie and John Tyrrell. London: Macmillan Publishers; New York: Grove's Dictionaries of Music.}}
  • Columbia University (1991). The Pulitzer Prizes, 1917–1991. New York: Columbia University.}}
  • Dembski, Stephen, and Joseph N. Straus, eds. (1987). Milton Babbitt: Words about Music. Madison, Wis.: University of Wisconsin Press. ISBN 0-299-10790-6.}}
  • Fisk, Josiah, and Jeff Nichols (1997). Composers on Music: Eight Centuries of Writings, second edition. Boston: Northeastern University Press. ISBN 1-55553-278-0 (cloth); ISBN 1-55553-279-9 (pbk).}}
  • Klafeta, Jennifer A., and Debbie Beckner (2009). Delta Omicron International Music Fraternity, National Website. Front page. (Accessed April 2010)}}
  • Kozinn, Allan (2011). "Milton Babbitt, a Composer Who Gloried in Complexity, Dies at 94". The New York Times. (January 29). Retrieved January 30, 2011.
  • Mead, Andrew (1994). An Introduction to the Music of Milton Babbitt. Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 0-691-03314-5.

Verdere leeswerk[wysig | wysig bron]

  • Crawford, Richard, and Larry Hamberlin (2013). An Introduction to America's Music, second edition. New York: W. W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-90475-8.}}
  • Westergaard, Peter (1965). "Some Problems Raised by the Rhythmic Procedures in Milton Babbitt's Composition for Twelve Instruments". Perspectives of New Music 4, no. 1 (Autumn-Winter): 109–18.}}

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Luister