NG gemeente Delareyville

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die NG kerk Delareyville, ingewy op 3 Mei 1936. Die argitek was Gerard Moerdyk.
Ds. J.M.C. van den Berg was die leraar hier van 1945 tot 1948 toe hy 'n beroep aanneem na die NG gemeente Bothaville.
Ds. J.F. Wohlitz, leraar van 1960 tot sy aftrede op 30 November 1980.

Die NG gemeente Delareyville is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode van Wes-Transvaal.

Die kerkgebou is geleë in Generaal De la Reystraat, Delareyville. In 2015 was die leraar ds. S.J.P. Slabbert. In 2013 was hier 112 doop- en 421 belydende lidmate. In 2015 het dit afgeneem tot onderskeidelik 97 en 355.

Stigting[wysig | wysig bron]

Die Herv. of Geref. gemeente Delarey is op 20 September 1912 in 'n privaat woning op Baberspan, wat aan “de broeder H. Lemmer" behoort het, gestig. Die dorpie wat as sentrale kerkplek moes dien, het die naam Salt Waters gedra. Op 6 Junie 1914 besluit die kerkraad: “Dat een verzoek . . . gezonden worden aan het Gouverment vragende om de naam ‘Salt Waters' veranderd te krijgen na ‘De la Rey’." Hierdie verandering van naam is deur die regering toegestaan. Die eerste vergaderplek van die gemeente was 'n sinkgeboutjie met 'n seildak. Dit is later verander in die kerksaal wat 25 jaar lank as kerkgebou diens gedoen het.

Kerkbou[wysig | wysig bron]

Op 20 Oktober 1917 besluit 'n gemeentevergadering om, “daar het gebou waarin wij sijn niet doelmatig is, om als kerk te dienen", 'n nuwe kerk te bou en 'n boukommissie is benoem. Daardie besluit is eers op 3 Mei 1936 verwesenlik toe 'n sierlike kerkgebou, volgens die plan van die bekende argitek Gerard Moerdyk, sonder skuld ingewy is. Die kerkgebou troon bo die ander dorpsgeboue uit en kan van ver af gesien word, en staan hier as simbool van 'n vroeër sukkelende gemeente se geloofsvertroue. Dit is 'n nasionale gedenkwaardigheid.

Leraars[wysig | wysig bron]

Die gemeente se eerste herder was ds. C.G.R. du Toit, wat op 17 Februarie 1913 as jong predikant bevestig is. Daarna volg di. A.M. De V. Esterhuysen (1919–1922), S.T. Potgieter (1924–1945) en J.M.C. van der Berg (1945–1948). Die volgende leraar was ds. G.S. Mare (van 1948 af). Op die Transvaalse Sinode van 1950 is die gemeentenaam na Delareyville verander. Die gemeente het toe byna 2 000 siele getel, van wie 1 150 belydende lidmate was.

Orrel[wysig | wysig bron]

Op 10 Junie 1939 is 'n orrelfonds in die lewe geroep. Maar, as gevolg van die Tweede Wêreldoorlog, moes die gemeente meer as nege jaar op die orrel wag. Die pragtige Compton-pyporrel kon ook sonder enige skuld ingewy word.

Sending[wysig | wysig bron]

In 1925 is 'n sendinggemeente hier gestig. Op 13 November 1943 besluit die kerkraad om 'n sendeling te beroep. Eerw. C.J. Bothma is in 1944 as eerste sendeling bevestig. Hy is opgevolg deur eerw. H.V. van Huyssteen. Ná hom is die sendinggemeente deur eerw. W.J.C. Olwagen bearbei.

In 1952 berig Ons gemeentelike feesalbum: “Daar was jare van kommer en sorg, jare waarin die fondse soms skraal geword het, maar met dankbaarheid teenoor die Here het daar die laaste jare 'n kentering gekom en is die offers van die gemeente bemoedigend. In 1951 is oor die £5 000 aan Dankoffers alleen ingebring. Die gemeente Delareyville, op die vlaktes van Wes-Transvaal, is vandag 'n vooruitstrewende gemeente, juis omdat sy vertroue op die God van die Eeue gevestig bly.”

Enkele leraars[wysig | wysig bron]

  • Salomon Theodorus Potgieter, 1924 - 1945
  • Jan Mattheús Christiaan van den Berg, 1945 - 1948
  • Johan Frederik Wohlitz, 1960 – 30 November 1980
  • Jan Louis Oosthuizen Bruwer, 6 Maart 1981 - ?

Bronne[wysig | wysig bron]

  • (af) Olivier, ds. P.L., 1952. Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
  • Small, Mario (samesteller). 2013. Jaarboek van die NG Kerke. Wellington: Tydskriftemaatskappy van die NG Kerk NPC - 'n divisie van Bybel-Media.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]