NG gemeente Grootdrink

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die NG kerk Grootdrink.
Ds. F.P. Papenfus is in 1945 as die gemeente se tweede leraar bevestig.

Die NG gemeente Grootdrink is ’n gemeente in die weste van die Sinode van Noord-Kaapland, een van die Nederduitse Gereformeerde Kerk se nege streeksinodes in Suid-Afrika.

Op 13 November 1941 is langs die Oranjerivier die gemeente Grootdrink gestig. Die naam is afgelei van ’n drinkplek vir dorstige diere by die waters van die grootste rivier in Suid-Afrika. Hierdie gemeente het met sy stigting hoofsaaklik bestaan uit nedersetters wat hul lewensbestaan vind uit die besproeiing wat hier beoefen is. Oorspronklik is die gemeente uit gedeeltes van die aangrensende gemeentes Boegoeberg en Grootrivier (soos dit van 1932 tot 1949 bestaan het) gestig.

Op tydelike gebied moes die gemeente vanaf die eerste dag 'n moeilike bestaan voer. Met die stigting was daar geen permanente geboue van klip of steen waarmee 'n begin kon gemaak word nie. Op 7 Februarie 1942 is prop. P.A.M. Brink as eerste leraar van die gemeente georden. Uit die staanspoor het hy hom vir die verkryging van kerkgrond beywer. Ook het hy in die wyk Swartkopvloer vir die oprigting van 'n saalkerk georganiseer, en is die gebou op 8 Mei 1943 ingewy. Vervolgens is met die bou van 'n pastorie op Grootdrink 'n begin gemaak.

Ná ds. Brink se vertrek, neem prop. F.P. Papenfus, toentertyd reisende sekretaris van die Christelike Strewersunie, die beroep na Grootdrink aan. Hy is in die naweek van 30 September 1945 verwelkom en georden. Kort hierna is die voltooide pastorie op 6 Desember 1945 ingewy. Dit dien daarop gewys te word dat omstandighede in hierdie nedersettings- of skema-gemeente (soos in van die ander ook) dit onprakties gemaak het om een sentrale kerkgebou op te rig. Daar het met die stigting vyf afsonderlike kerkplekke al langs die Oranjerivier bestaan, elk met 'n eie selfstandigheid, wat vereis dat alle kerklike voorregte afsonderlik bedien moes word. Ds. Papenfus se eerste taak was dus om voort te gaan om die orige vier wyke van die gemeente van kerklike geboue te help voorsien. Agtereenvolgens is toe die volgende saalkerke ingewy: Te Kalkwerf op 19 Oktober 1947, te Vollgraaffsig op 7 Maart 1948, te Grootdrink op 24 Oktober 1948 en te Wilgenhoutsdrift op 19 Junie 1949.

Bron[wysig | wysig bron]