Nagwolf

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Uile, soos hierdie in Poland, is bekend vir hul nagtelike gewoontes.

’n Nagwolf, naguil of nagloper is die benaming wat aan ’n persoon toegeskryf word wat die neiging het om tot laat in die aand wakker te bly. ’n Woord-eweknie vir hierdie omskrywing is aandmens.

Die benaming kan aan die hoofsaaklik nagtelike gewoontes van die wolf of uil toegeskryf word. Gewoonlik bly mense wat nagwolwe is tot ná middernag wakker, terwyl hulle in uiterste gevalle tot net voor of ná sonsopkoms aan die gang bly. Naguile het die neiging om die meeste bedrywig of werklustig te voel voordat hulle gaan slaap in die aand. Party nagwolwe het ’n voorkeur of neiging om tot laat wakker te bly, of om nagskof te werk. Naguile wat dagskof onderneem, het dikwels die moeilikheid om betyds by hul werk op te daag. Sommige nagwolwe wat dit bitter moeilik vind om by die normale slaap- en opstaanpatrone aan te pas, kan aan die ,,uitgestelde slaapfasesindroom” ly.

Die teenoorgestelde van ’n naguil is ’n vroegopstaner, wie geneig is om teen ’n sekere tyd, wat gewoonlik as ‘vroeg’ bestempel word, te gaan slaap, sowel as om vroeg uit die vere te wees. In etlike lande word vroegopstaners as “A-mense” bestempel, terwyl nagwolwe “B-mense” genoem word. [1][2] Navorsers gebruik gewoonlik die terme ‘morningness’ (oggendheid) en ‘eveningness’ (aandheid). [3]

Voorkoms[wysig]

Gesprekvoering en navorsing rakende die voorkoms van oggend, aand, middelmatige of gemiddelde chronotipe persone, maak van verskeie maatstawwe gebruik en kom tot verskillende gevolgtrekkings. Party vra wanneer die persone gaan slaap en wakker word; ander vra weer watter tydgleuwe die persone sou verkies het. ’n Opname van oor die 400 volwassenes het getoon dat 15% vroegopstaners, 25% naguile en 60% middelbaar is. [4]

Verwysings[wysig]

  1. James, Kyle, "Late Sleepers in Denmark Rally for Societal Change", Deutsche Welle, 01 March 2007. URL besoek op 2009-11-01.
  2. Morris, Chris, "Late risers unite in Denmark", BBC News Channel, 14 June 2007. URL besoek op 2009-11-01.
  3. Horne JA, Östberg O (1976). “A self-assessment questionnaire to determine morningness-eveningness in human circadian rhythms”. Int J Chronobiol 4 (2): 97–110.
  4. Schur, Carolyn (1994). “excerpt”, Birds of a Different Feather. Saskatoon, Canada: Schur Goode Associates. ISBN 0969819005. Besoek op 2009-07-20. 
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.