Nikolai Semenovich Kurnakov

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
N.S. Kurnakov

N. S. Kurnakov Nolinsk, 24 November 1860[1] - Barvikha, 19 Maart 1941 was 'n Russiese fisies chemikus.

Hy het sy opleiding by die Mynbou-instituut van St. Petersburg gekry. Sy later werk betref veral die toepassing van die fase-reël in binêre sisteme, soos allooie en soutmengsels. Hy was een van die eerste wat pirometers gebruik het om hierdie stowwe se termiese gedrag te bestudeer. [2] Hy het 'n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van die studie van nie-stoigiometriese verbindings. 'n Ander bydrae is die studie van die invloed wat ligande in koördinasieverbinding op mekaar het. Hy is ook een van die grondleggers van die platinum-nywerheid van die USSR.[3]

Die boraat-mineraal kurnakoviet is na hom genoem.

Kurnakov se reaksie[wysig | wysig bron]

Cisplatin en transplatin

'n Belangrike reaksie wat vandag nog in die platinum- en palladium-nywerheid gebruik word, word na hom die Kurnakov-reaksie genoem. Altwee elemente vorm vierkante komplekse wat vlak is, soos PtCl2(NH3)2. Hiervan is egter twee isomere moontlik: die cis-isomeer waar die twee Cl-atome aan een kant van die kompleks geheg is en die trans-isomeer waar hulle diagonaal teenoor mekaar lê. Kurnakov het ontdek dat die twee stowwe altwee met tio-urea reageer maar 'n ander produk gee, waardeur hierdie twee stereo-isomere onderskei kan word. [4]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Juliaans
  2. H.V.A. Briscoe, Nature 148, 310 (13 September 1941)
  3. N. T. Kuznetsov Russian Journal of Inorganic Chemistry, November 2010, 55(11), pp 1680–1685
  4. Basics of Reaction Mechanism in Inorganic Chemistry, Jayprakash S Chauhan, Manish J Solanki Educreation Publishing