Nilgai

Nilgai
Mannetjie by Jamtra, Madhya Pradesh, Indië
Vroulik by Gir Nasionale Park, Gujarat, Indië
Bewaringstatus
Veilig  (IUCN 3.1)
Wetenskaplike klassifikasie
Domein:	Eukaryota
Koninkryk:	Animalia
Filum:	Chordata
Klas:	Mammalia
Orde:	Artiodactyla
Familie:	Bovidae
Subfamilie:	Bovinae
Genus:	Boselaphus
Spesie:	B. tragocamelus
Binomiale naam
Boselaphus tragocamelus (Pallas, 1766)
Natuurlike verspreidingsgebied van die nilgai
Sinonieme
Antilope tragocamelus (Pallas, 1766) A. albipes (Erxleben, 1777). A. leucopus (Zimmermann, 1777) A. picta (Pallas, 1776) Boselaphus picta (de Blainville, 1816) B. albipes (Desmarest, 1816) Cemas tragocamelus (Oken, 1816) C. picta (Oken, 1816) Damalis risia (C. H. Smith, 1827) D. picta (Brookes, 1828) Portax risia (C. H. Smith, 1827) P. tragelaphus (Sundevall, 1846) Tragelaphus hippelaphus (Ogilby, 1838)

Die nilgai (Boselaphus tragocamelus) is die grootste bok van Asië en is alomteenwoordig oor die noordelike Indiese subkontinent. Dit is die enigste lid van die genus Boselaphus, wat die eerste keer wetenskaplik deur Peter Simon Pallas in 1766 beskryf is. Die nilgai staan ​​1–1,5 meter (3,3–4,9 vt) by die skouer; mannetjies weeg 109–288 kilogram (240–635 lb), en die ligter wyfies 100–213 kilogram (220–470 lb). 'n Stewige dunbeen-antiloop, die nilgai, word gekenmerk deur 'n skuins rug, 'n diep nek met 'n wit kol op die keel, 'n kort kuif hare langs die nek wat in 'n klossie eindig, en wit gesigkolle. 'n Kolom hangende growwe hare hang van die keelvelrif onder die wit kol. Geslagsdimorfisme is prominent – ​​terwyl wyfies en jong diere oranje tot bruin is, het volwasse mannetjies 'n blougrys pels. Slegs mannetjies het horings, 15–24 sentimeter (5.9–9.4 duim) lank.

Die nilgai is daagliks aktief (hoofsaaklik bedags aktief). Die diere groepeer saam in drie verskillende soorte groepe: een of twee wyfies met jong kalwers, drie tot ses volwasse en jaaroud wyfies met kalwers, en groepe wat uitsluitlik mans bestaan ​​met twee tot 18 lede. Tipies mak, kan die nilgai skugter en versigtig voorkom as hulle geteister of gealarmeer word; dit vlug tot 300 meter (980 voet), of selfs 700 meter (2 300 voet), en galop weg van die bron van gevaar. Herbivore, nilgai, verkies grasse en kruie, hoewel hulle gewoonlik houtagtige plante in die droë tropiese woude van Indië eet. Wyfies word seksueel volwasse teen twee jaar, terwyl mannetjies eers op vier of vyf jaar seksueel aktief word. Die tyd van die jaar wanneer paring plaasvind, wissel geografies, maar 'n piek-teelseisoen wat drie tot vier maande duur, kan op die meeste plekke waargeneem word. Dragtigheid duur agt tot nege maande, waarna 'n enkele kalfie (soms tweeling of selfs drieling) gebore word. Soos tipies van verskeie beesspesies, bly nilgai-kalwers vir die eerste paar weke van hul lewens versteek. Die lewensduur van die nilgai is ongeveer tien jaar.

Die nilgai verkies gebiede met kort bosse en verspreide bome in ruigte woude en grasvlaktes. Dit word algemeen op landbougrond aangetref en selde in digte woude. Groot bevolkings kom voor in die Indiese en Nepalese Terai. Daar is gedink dat dit in Bangladesj uitgesterf het. Die nilgai is in 1924 in Texas ingevoer. Die nilgai word gekategoriseer as Minste Bekommerd op die IUBN-rooilys. Die nilgai word sedert die Vediese tydperk (1500–500 v.C.) met die Indiese kultuur geassosieer. Hulle is in die Mughal-era (16de tot 19de eeue) gejag en word in talle miniatuurfigure uitgebeeld. Nilgai word in verskeie Noord-Indiese state as 'n plaag beskou, aangesien hulle gewasse verwoes en aansienlike skade veroorsaak. In Bihar het owerhede die nilgai as ongediertes geklassifiseer.