OTS 44
| OTS 44 | ||||
| OTS 44 (aangedui) en die omringende newels. | ||||
| Sterrebeeld | Kameleon | |||
| Spektraaltipe | M9,5[1] | |||
| Soort | Klein bruindwerg of voorwerp met 'n planetêre massa | |||
| Waarnemingsdata (Epog J2000) | ||||
| Regte klimming | 11h 10m 11.5s | |||
| Deklinasie | -76° 32′ 13″ | |||
| Besonderhede | ||||
| Massa (MJ) | 12[2] | |||
| Radius (RJ) | 3,2 of 3,6[3] | |||
| Ouderdom (jaar) | 1-6 miljoen[3] | |||
| Temperatuur (K) | 1 700[3][2] - 2 300[1] | |||
| Afstand (ligjaar) | 530 | |||
| Ander name | ||||
| Geen | ||||
| ||||

OTS 44 is 'n bruindwerg of vrybewegende voorwerp met 'n planetêre massa wat sowat 30 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Kameleon lê, naby die refeleksienewel IC 2631. Dit is een van die vrybewegende interstellêre voorwerpe met die kleinste massa: sowat 11,5 keer dié van Jupiter, of ongeveer 1,1% dié van die Son.[3][4] Sy radius word geraam op 3,2 of 3,6 keer dié van Jupiter.[3]
OTS 44 is in 1998 ontdek as lid van die stervormende streek Kamaeleon I.[5][6] Geskoei op infrarooi waarnemings met die Spitzer-ruimteteleskoop en die Herschel-ruimtesterrewag straal OTS 44 'n oormaat infrarooi uit vir 'n voorwerp van dié soort, wat daarop dui dat dit 'n sirkumstellêre skyf van stof en rots- en ysdeeltjies[1][2][7] van omtrent 30 aardmassas het.[2]
Volgens waarnemings versamel die skyf materiaal teen 'n tempo van sowat 10-11 van die massa van die Son per jaar.[2] Dit kan eindelik in 'n planetêre stelsel ontwikkel.
Verwysings
[wysig | wysig bron]- 1 2 3 Luhman, K. L. et al. (February 2005), "Spitzer Identification of the Least Massive Known Brown Dwarf with a Circumstellar Disk", The Astrophysical Journal 620 (1): L51–L54, doi:10.1086/428613, Bibcode: 2005ApJ...620L..51L
- 1 2 3 4 5 Joergens, V.; Bonnefoy, M.; Liu, Y.; Bayo, A.; Wolf, S.; Chauvin, G.; Rojo, P. (1 Oktober 2013). "OTS 44: Disk and accretion at the planetary border". Astronomy and Astrophysics. 558: L7. arXiv:1310.1936. Bibcode:2013A&A...558L...7J. doi:10.1051/0004-6361/201322432. ISSN 0004-6361.
- 1 2 3 4 5 Bonnefoy, M.; Chauvin, G.; Lagrange, A.-M.; Rojo, P.; Allard, F.; Pinte, C.; Dumas, C.; Homeier, D. (2014). "A library of near-infrared integral field spectra of young M-L dwarfs". Astronomy & Astrophysics. 562 (127): A127. arXiv:1306.3709. Bibcode:2014A&A...562A.127B. doi:10.1051/0004-6361/201118270. S2CID 53064211.
- ↑ Luhmann, K. L.; Peterson, D. E.; Megeath, S. T. (2004). "Spectroscopic Confirmation of the Least Massive Known Brown Dwarf in Chamaeleon". The Astrophysical Journal. 617 (1): 565–568. arXiv:astro-ph/0411445. Bibcode:2004ApJ...617..565L. doi:10.1086/425228. S2CID 18157277.
- ↑ Tamura, M.; Itoh, Y.; Oasa, Y.; Nakajima, T. (1998). "Isolated and Companion Young Brown Dwarfs in the Taurus and Chamaeleon Molecular Clouds". Science. 282 (5391): 1095–7. Bibcode:1998Sci...282.1095T. doi:10.1126/science.282.5391.1095. PMID 9804541.
- ↑ Oasa, Y.; Tamura, M.; Sugitani, K. (1999). "A Deep Near-Infrared Survey of the Chamaeleon I Dark Cloud Core". The Astrophysical Journal. 526 (1): 336–343. Bibcode:1999ApJ...526..336O. doi:10.1086/307964.
- ↑ "Blurring the lines between stars and planets: Lonely planets offer clues to star formation". MPIA Science Release 2013-09. Besoek op 1 September 2014.
Skakels
[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.