Gaan na inhoud

Paolo Rossi

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Paolo Rossi

Rossi speel vir Italië by die 1982 FIFA Wêreldbeker
Persoonlike inligting
Geboortedatum(1956-09-23)23 September 1956
GeboorteplekPrato, Italië
Sterfdatum9 Desember 2020 (op 64)
SterfplekSiena, Italië
Lengte1,74 m
SpeelposisieDoelskieter
Jeugloopbaan
1961–1967Santa Lucia
1967–1968Ambrosiana
1968–1972Cattolica Virtus
1972–1975Juventus
Seniorloopbaan*
JareSpanKere(Doele)
1973–1976Juventus0(0)
1975–1976→ Como (leen)6(0)
1976–1980Vicenza94(60)
1979–1980→ Perugia (leen)28(13)
1981–1985Juventus83(24)
1985–1986AC Milan20(2)
1986–1987Hellas Verona20(4)
Totaal251(103)
Nasionale span
1977–1986Italië48(20)
* Kere vir seniorklub uitgedraf en doele is net vir die plaaslike liga..
† Kere uitgedraf (Doele).

Paolo Rossi (Italiaanse uitspraak: [ˈpaːolo ˈrossi]; 23 September 19569 Desember 2020) was ’n Italiaanse professionele sokkerspeler wat as ’n doelskieter (aanvaller) gespeel het. Hy het Italië gelei tot oorwinning in die 1982 FIFA Sokkerwêreldbeker, en ses doele aangeteken om die Goue Skoen as die toernooi se topskieter te wen, asook die Goue Bal as speler van die toernooi. Rossi is een van slegs drie spelers – en die enigste Europeër – wat al drie toekennings tydens ’n Wêreldbeker gewen het, saam met Garrincha in 1962 en Mario Kempes in 1978. Rossi is ook bekroon met die 1982 Ballon d'Or as Europese Sokkerspeler van die Jaar vir sy vertonings (en is steeds die enigste speler wat al vier hierdie toekennings in een jaar gewen het). Saam met Roberto Baggio en Christian Vieri is hy Italië se topskieter in Wêreldbeker-geskiedenis, met altesaam nege doele.[1]

Op klubvlak was Rossi ook ’n produktiewe doelskieter vir Vicenza. In 1976 is hy deur Juventus onder ’n mede-eienaarskap-ooreenkoms van Vicenza gekoop vir ’n wêreldrekord-oordragfooi.[2] Vicenza het hom egter gehou, en hy was die topskieter in Serie B in 1977, wat sy span gelei het tot promosie na Serie A. In die daaropvolgende seisoen het Rossi 24 doele aangeteken en het hy die eerste speler geword wat die doelskietlys in beide Serie B en Serie A in opeenvolgende seisoene gelei het. Rossi het in 1981 sy debuut vir Juventus gemaak, en het voortgegaan om twee Serie A-titels, die Coppa Italia, die UEFA Bekerwenner-beker, die UEFA Superbeker, en die Europese Beker te wen. Met sukses op klub- en internasionale vlak, is hy een van nege spelers wat die FIFA Wêreldbeker, die UEFA Champions League en die Ballon d'Or gewen het. Die ander is Bobby Charlton, Franz Beckenbauer, Gerd Müller, Zinedine Zidane, Rivaldo, Ronaldinho, Kaká en Lionel Messi.

Rossi word wyd beskou as een van die grootste Italiaanse sokkerspelers van alle tye. In 2004 is hy deur Pelé aangewys as een van die Top 125 grootste lewende sokkerspelers as deel van FIFA se 100ste bestaansjaarviering.[3] In dieselfde jaar het Rossi 12de geëindig in die UEFA Goue Jubileum-peiling. Ná sy aftrede uit sokker het hy as sportkommentator gewerk vir Sky, Mediaset Premium, en Rai Sport, tot sy afsterwe op 9 Desember 2020.[4][5]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. "PAOLO ROSSI: NOI, RAGAZZI DELL'82" [Paolo Rossi: Ons, die ouens van '82] (in Italiaans). Famiglia Cristiana. 14 Mei 2012. Besoek op 5 Julie 2015.
  2. "The history of the world transfer record". BBC Sport. Besoek op 10 Mei 2014.
  3. "Pele's list of the greatest". BBC Sport. 4 Maart 2004. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Augustus 2010. Besoek op 15 Junie 2013.
  4. "Paolo Rossi has died". football-italia.net. 10 Desember 2020. Besoek op 10 Desember 2020.
  5. Cugini, Mimmo (10 Desember 2020). "È morto Paolo Rossi, simbolo dell'Italia Mondiale del 1982". La Gazzetta dello Sport (in Italiaans). Besoek op 10 Desember 2020.