Petra van Blerk

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Voorblad van die digbundel, Skerf.

Petronella Johanna (Petra) van Blerk, ’n Suid-Afrikaanse skrywer is op 25 Oktober 1954 op Ermelo gebore as die oudste kind van die bekende skrywer H.S. van Blerk en Petronella Johanna Snyman.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Sy het twee broers (Hendrik en Willem) en ’n suster (Elizabeth). Sy word groot aan die Oos-Rand in die omgewing van Benoni en matrikuleer in 1972 aan die Hoërskool Brandwag in Benoni. Vanaf 1973 studeer sy verder aan die Universiteit van Pretoria en behaal aan die einde van 1975 ’n B.A.-graad en later ’n Hoër Onderwysdiploma. In 1982 verwerf sy haar B.A. Honneurs-graad in Afrikaanse en Nederlandse letterkunde aan die Universiteit van Suid-Afrika. Sy gee eers vir ongeveer ses jaar onderwys in die Johannesburg-Oos-Rand omgewing en werk daarna as vertaler op ’n vryskutbasis by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. Na ’n mislukte eerste huwelik (wanneer sy mev. Duvenhage word), trou sy in 1984 met Mark Stuart Courtney en uit die huwelik word op 5 Julie 1985 ’n seun (Sean Patrick) en op 12 November 1986 ’n dogter (Sinead Lesley) gebore. Die gesin woon in Engeland.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Reeds op skool skryf sy gedigte en prosa wat in die skooljaarblaaie verskyn en van haar werk word ook later in universiteitspublikasies opgeneem. In 1982 wen sy met Eerste Oes ’n kontantprys vir ongepubliseerde gedigte in ’n wedstryd uitgeskryf deur die Departement van Nasionale Opvoeding. Daarna verskyn van haar gedigte in 1983 in Standpunte en in 1984 verskyn haar debuutbundel Skerf,[1] waarin sy gedigte opneem wat handel oor die digkuns, die natuur en die persoonlike emosies, veral na aanleiding van die verraderlikheid van die minnaar.[2][3] Sy poog om ekstra dimensies van betekenis in die gedigte te laai (byvoorbeeld ’n religieuse dimensie in ’n gegewe, of sin in die kuns, of die groter magte wat agter landskappe lê), hoewel hierdie pogings nie altyd suksesvol is nie. ’n Aantal gedigte is egter nie sonder bekoring nie en in sommige beeld sy die nood van die vrou oortuigend uit. Dit is veral gedigte oor spesifieke landstreke wat uitstaan, soos Golden Gate, Blyderivier en Namakwaland. Hierdie bundel word eervol vermeld tydens die toekenning van die Ingrid Jonker-prys in 1985.

Van haar gedigte word in verskeie versamel bundels opgeneem, insluitende Groot verseboek, Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte, Goudaar, Kraaines[4] en Die mooiste Afrikaanse liefdesgedigte.

Sy skryf ook prosa en ’n skets van haar, Lissabon – die onverganklike stad, word in 1986 in die Suid-Afrikaanse Lugdiens se tydskrif, Die Vlieënde Springbok, gepubliseer.[5]

Publikasies[wysig | wysig bron]

1984 - Skerf

Ander verwysings[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Brink, André P. “Rapport” 14 April 1985 Cloete, T.T. “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 23 no. 2, Mei 1985
  2. Le Roux, André. Die Burger, 28 Maart 1985.
  3. Malan, Lucas. Standpunte, Nuwe reeks 182, April 1986.
  4. Kannemeyer, J.C. (red.) Kraaines. Human & Rousseau. Kaapstad en Johannesburg. Eerste uitgawe, 1988.
  5. Kannemeyer, J.C. Die Afrikaanse literatuur 1652-2004. Human & Rousseau. Kaapstad en Pretoria. Eerste uitgawe, 2005.