Petrus Augustus de Génestet

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Petrus Augustus de Génestet
Genestet.jpg
Gebore21 November 1829
Sterf2 Julie 1861
NasionaliteitNederlands
Beroepdigter en teoloog

Petrus Augustus de Génestet (Amsterdam, 21 November 1829Rozendaal, 2 Julie 1861) was 'n Nederlandse digter en teoloog.

Petrus Augustus de Génestet het sy ouers op jeugdige ouderdom verloor, waarna hy opgeneem is in die gesin van sy oom en voog, die skilder Jan Adam Kruseman. Hy het aan die Amsterdamse Atheneum en die Seminarium der Remonstrantse Broederschap as predikant geleer. In Maart 1852 is hy as dominee te Moordrecht aangestel en in Desember van dieselfde jaar te Delft, te wete die stad waar die Genestetkerk staan wat na hom vernoem is. In dieselfde jaar het hy in Bloemendaal, Noord-Holland met Henriette Bienfait in die huwelik getree. Hulle het saam vier kinders gehad.

In 1859 het beide sy vrou en 'n kind aan tuberkulose beswyk, en moes hy weens swak gesondheid ontslag neem as predikant. Hy het hom hierna in Amsterdam gevestig, maar somers grotendeels in Bloemendaal deurgebring. Hy sterf twee jaar later in 1861 te Rozendaal, ook as gevolg van tuberkulose.

Na sy dood het die dominee, Bernard ter Haar, die treurlied "Op het Kerkhof in Roozendaal" geskryf. Dié digter is later ook daar begrawe, net soos Willem Hofdijk. Conrad Busken Huet was die spreker gewees tydens die onthulling van die gedenkteken van De Génestet in 1862.

Werke[wysig | wysig bron]

De Génestet (deur Thérèse Schwartze)

De Génestet was uiters gewild gewees, wat veral te danke was aan sy humoristiese en ontroerende gedigte wat vir die breë publiek toeganklik was. Godsdiens was egter ook 'n belangrike tema in sy gedigte. De Génestet was vrysinnig-protestant, maar het egter skerp stelling ingeneem teen wat hy beskou het as oppervlakkige vrysinnigheid; dieselfde geld buitensporige onverdraagsaamheid. Hy word saam met Nicolaas Beets as deel van die Nederlandse navolging van Lord Byron gesien, wat bekend staan as "Byronisme".

Tydens sy vlugtige lewe - De Génestet het slegs 31 geword - kon hy slegs 'n beperkte aantal gedigte skryf. Die gedigte is na sy dood gebundel onder die titel "Dichtwerken".

Twee voorbeelde van die werk van De Génestet is:

SOORTEN.
Sprekers, hoorders, denkers, daders
Vindt ge in soorten rijp en groen.
Zeldzaam vindt ge wel verenigd
Spreken, hooren, denken, doen.
BLADVULLING.
Een bladvulling wilt gij gaan schrijven,
Hier voor dit slecht gevulde blad?...
Och ~ 'k zou het maar wit laten blijven!
Daar wordt genoeg papier beklad.

Bibliografie[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Notas[wysig | wysig bron]

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.