Gaan na inhoud

Psigose

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

In psigopatologie, is psigose 'n toestand waarin 'n mens nie in staat is om, in 'n mens se lewenservaring, te onderskei tussen wat werklik is en wat nie werklik is nie.[1] Voorbeelde van psigotiese simptome is waanbeeldings, hallusinasies, en ongeorganiseerde of onsamehangende gedagtes of spraak.[1] Psigose is 'n beskrywing van 'n persoon se toestand of simptome, eerder as 'n spesifieke geestesongesteldheid, en dit hou nie verband met psigopatie 'n persoonlikheid konstruk nie[2][3] wat gekenmerk word deur verswakte empatie en berou, tesame met vragmoedigheid, ongeïnhibeerde en egosentriese eienskappe).

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. 1 2 Arciniegas DB (Junie 2015). "Psychosis". Continuum. 21 (3 Behavioral Neurology and Neuropsychiatry): 715–736. doi:10.1212/01.CON.0000466662.89908.e7. PMC 4455840. PMID 26039850.
  2. Blackburn, Ronald (2005). "Psychopathy as a Personality Construct". American Psychiatric Association. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 September 2023. Besoek op 12 Junie 2024.
  3. Driessen, Josi M. A.; van Baar, Jeroen M.; Sanfey, Alan G.; Glennon, Jeffrey C.; Brazil, Inti A. (Julie 2021). "Moral strategies and psychopathic traits". Journal of Abnormal Psychology. 130 (5): 550–561. doi:10.1037/abn0000675. hdl:2066/236779. ISSN 1939-1846. PMID 34472890.