R4-aanvalsgeweer

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
R4 aanvalsgeweer
VektorR4.png
'n Vektor R4 uitgestal by die Suid-Afrikaanse Nasionale Museum van Militêre Geskiedenis
Tipe Aanvalsgeweer
Oorsprong Suid-Afrika
Diensgeskiedenis
In gebruik 1980–huidig[1][2]
Oorloë Suid-Afrikaanse Grensoorlog
Namibiese Onafhanklikheidsoorlog
Rwandese Burgeroorlog
Sentraal-Afrikaanse Republiek konflik (2012–13)
Produksiegeskiedenis
Ontwerper Yisrael Galili van die Israelse Militêre Industrieë[2][3]
Ontwerp Laat-1960s tot vroeë1970s[2]
Vervaardiger Denel Land Systems (DLS), voorheen "Lyttleton Ingenieurswerke"
Aantal gebou 420,000[4]
Variante R5, R6, LM4, LM5, LM6
Spesifikasie
Massa R4: 4.3 kg
R5: 3.7 kg
R6: 3.6 kg
Lengte R4: 1005 mm (oop)/740 mm (toe)
R5: 877 mm (oop)/615 mm (toe)
R6: 805 mm (oop)/565 mm (toe)
Looplengte R4: 460 mm
R5: 332 mm
R6: 280 mm

Patroon 5.56×45mm NAVO
Aksie Gaswerkend, geslote sluitstuk
Vuurtempo R4 en R5: 600–750 rondtes/min
R6: 585 rondtes/min
Vuursnelheid R4: 980 m/s
R5: 920 m/s
R6: 825 m/s
Normale vuurafstand 300–500 m visierverstellings
Voermetode 35-rondte verwyderbare kismagasyn
Opslaanagtervisier en verskanste voorvisier

Die R4 (amptelik Vektor R4) is 'n 5,56×45mm NAVO aanvalsgeweer wat in 1980 in diens van die Suid-Afrikaanse Weermag (SAW) gestel is.[1] Dit vervang die vorige 7,62×51mm FN FAL geweer, wat in Suid-Afrika vervaardig was onder 'n lisensie-ooreenkoms met Fabrique Nationale as die R1.

Vervaardiging[wysig | wysig bron]

Die R4 word vervaardig deur Denel Land Systems (DLS), voorheen "Lyttleton Ingenieurswerke". Die wapen is 'n gelisensieerde variant van die Israeliese Galil-aanvalsgeweer[5][6] met verskeie veranderinge; bv. die kolf en magasyn word nou albei van 'n hoësterkte polimeer gemaak. Die kolf is ook verleng om die wapen vir die gemiddelde Suid-Afrikaanse soldaat aan te pas.[5]

Gebruikers[wysig | wysig bron]

  • Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika: Ná ondervinding tydens die Suid-Afrikaanse Grensoorlog, en saam met sy voorgangers, die R1/R2 (weergawes van FN FAL-gelisensieerde produkte) en die Portugeesvervaardigde G3 of R3, die AK-47 en ander AKM-59s (gebuit van die vyand) is goedkeuring deur die SANW verleen vir verdere vervaardiging van die wapen in Suid-Afrika.

Mynmaatskappye se sekuriteitsdienste gebruik, soos die Suid-Afrikaanse Polisiediens, die semi-outomatiese weergawes LM4 en LM5.[7]

  • Ivoorkus: Gebruik tydens die Burgeroorlog in die Ivoorkus.
  • Kroasië: Gebruik tydens die Kroatiese Vryheidsoorlog.
  • Rwanda: Ingevoer vir gebruik deur die Rwandan National Army sedert 1992.[8][9]
  • Serwië: Wapens van Kroasië gebuit in 1991 en sederdien gebruik deur hul Spesiale Magte.[10]
  • Frankryk: gebruik deur die Transmission Company van BFST.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 Dr. David Westwood (2005). Rifles: an illustrated history of their impact. ABC-CLIO. p. 392. ISBN 1-85109-401-6.
  2. 2,0 2,1 2,2 Jonh Walter (2006). Rifles of the World. Krause Publications. pp. 139–141. ISBN 0-89689-241-7.
  3. Nota: Klein aanpassings is aan die oorspronklike Israelse Galil-ontwerp gedoen deur Lyttleton Ingenieurswerke
  4. Engelbrect, Leon (24 September 2010). "Denel Showcases a 21st Century R4 Assault Rifle at AAD". Defence Web. Besoek op 21 Julie 2012.
  5. 5,0 5,1 Woźniak, Ryszard. Encyklopedia najnowszej broni palnej - tom 4 R-Z. Bellona. 2002. pp9–10.
  6. John Walter (2006). Rifles Of The World. Krause Publications. p. 141. ISBN 0-89689-241-7. Besoek op 2008-08-27.
  7. "R4 R5 Assault Rifles". Army.mil.za. 2010-12-13. Besoek op 2012-07-21.
  8. "Rifle R4 - Assault Rifle / Carbine - History, Specs and Pictures - Military, Security and Civilian Guns and Equipment" (in Engels). Militaryfactory.com. 23 Mei 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Julie 2019. Besoek op 1 Oktober 2012.
  9. Media Briefing: Bullets from Greece, China, Russia and United States found in rebel hands in Democratic Republic of Congo
  10. "LiČna Karta" (in Kroaties). Scribd.com. 13 Maart 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Maart 2016. Besoek op 21 Julie 2012.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.