Gaan na inhoud

Roswellvoorval

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Roswellvoorval
Die Roswell Daily Record kondig op 8 Julie 1947 aan beslag is op ’n "vlieënde piering" gelê.
Die Roswell Daily Record kondig op 8 Julie 1947 aan beslag is op ’n "vlieënde piering" gelê.
Voorval
SoortBeweerde neerstorting van VVV
Datum4 Junie - 10 Julie 1947
PlekDistrik Lincoln, Nieu-Mexiko
LandVSA

Die Roswellvoorval verwys na die gebeure rondom ’n Amerikaanse militêre verkenningsballon wat in 1947 naby Roswell, Nieu-Mexiko, neergestort het.[1] Rommel wat deur ’n veeboer naby Roswell ontdek is, het die grondslag gevorm vir samesweringsteorieë waarvolgens die Amerikaanse weermag ’n neergestorte buiteaardse ruimtetuig herwin het. Nadat metaal- en rubberrommel deur personeel van die Roswellweermagvliegveld herwin is, het die Amerikaanse lugmag die besit van ’n "vlieënde skyf" aangekondig. Die aankondiging het internasionale opskrifte gehaal, maar is binne ’n dag teruggetrek.

Die rommel was in werklikheid afkomstig van ’n komplekse en onbemande militêre ballontrein wat uit gekoppelde ballonne en verskeie toerusting bestaan het, en wat van die nabygeleë Alamogordo-weermagvliegveld af bedryf is as deel van die hoogs geheime Projek Mogul, ’n program wat bedoel was om Sowjetse kerntoetse op te spoor. Om die doel en oorsprong van die rommel te verdoesel, het die weermag berig dit was ’n gewone weerballon.[1]

In 1978 het die afgetrede lugmagoffisier Jesse Marcel onthul die weermag se weerballonverklaring was ’n dekmantelverhaal en gegis die rommel was van buiteaardse oorsprong. Dié gissing is gewild gemaak deur die boek The Roswell Incident van 1980 en het die grondslag gevorm vir langdurige en toenemend ingewikkelde en teenstrydige samesweringsteorieë, wat met verloop van tyd die voorval uitgebrei het om regerings in te sluit wat bewyse van buiteaardse wesens verdoesel, grys buiteaardse wesens, veelvuldige neergestorte vlieënde skywe, en uitheemse lyke en lykskouings.

In die 1990’s het die lugmag verskeie verslae gepubliseer waarvolgens die voorval met Projek Mogul verband hou, en nie met rommel van ’n VVV nie. Ten spyte hiervan en ’n algemene gebrek aan bewyse, beweer baie VVV-voorstanders die Roswellrommel was werklik van ’n uitheemse tuig afkomstig en beskuldig hulle die Amerikaanse regering van ’n toesmeerdery. Die samesweringsverhaal het ’n stylfiguur geword in letterkunde, rolprente en televisieprogramme oor wetenskapsfiksie. Die dorp Roswell adverteer hom as ’n bestemming vir VVV-verwante toerisme.

Neerstorting van 'n militêre ballon

[wysig | wysig bron]

Teen 1947 het die Verenigde State duisende hoogs geheime Projek Mogul-ballonne gelanseer met toestelle om na Sowjetse atoomtoetse te luister.[2][3] Op 4 Junie het navorsers by die Alamogordo-weermagvliegveld in Nieu-Mexiko ’n lang trein van dié ballonne lanseer; hulle het kontak met die ballonne en die toerusting wat daaraan vas was, verloor binne 'n paar kilometer van W.W. “Mac” Brazel se plaas naby Corona, waar ’n ballon later neergestort het.[4][5] Later daardie maand het Brazel tinfoelie, rubber, band en dun houtlatte ontdek wat oor 'n deel van sy plaas versprei was.[6][7]

Sonder ’n telefoon of radio was Brazel aanvanklik onbewus van die vlaag artikels in dié tyd oor "vlieënde skywe" wat in die VSA gesien is.[8] Die pers landwyd het verslag gedoen oor wat bekend geword het as vlieënde pierings, voorwerpe wat na bewering maneuvers uitgevoer het buite die vermoë van enige bekende vliegtuig.[9] Toe Brazel Corona op 5 Julie besoek, het sy oom, Hollis Wilson, voorgestel sy puin kan van so ’n “vlieënde skyf” wees.[10]

Die volgende dag het Brazel na Roswell, Nieu-Mexiko, gery en die sheriff, George Wilcox, ingelig oor die puin wat hy ontdek het.[10] Wilcox het die Roswellweermagvliegveld (RAAF) geskakel.[11] Die basis het majoor Jesse Marcel en kaptein Sheridan Cavitt aangewys om saam met Brazel terug te keer en die materiaal van die plaas te versamel.[11] Die basisbevelvoerder, kolonel William Blanchard, het die bevelvoerder van die Agtste Lugmag, Roger M. Ramey, van hul bevindings in kennis gestel.[12]

Op 8 Julie het die RAAF se openbare inligtingsbeampte, Walter Haut, ’n nuusverklaring uitgereik waarin verklaar is dat die weermag ’n “vlieënde skyf” naby Roswell herwin het.[13] Robert Porter, ’n RAAF-vlugingenieur, was deel van die bemanning. Hy het dit wat aan hom vertel is ’n "vlieënde piering” was, op die vlug na die Carswell-weermagvliegveld in Texas gelaai. Hy het die materiaal, wat verpak was in omhulselpapier toe hy dit ontvang het, beskryf as liggewig en nie te groot om in die bagasiebak van ’n motor te pas nie.[14][15] Nadat die stasiebestuurder, George Walsh, die nuus oor Roswell se radiostasie bekend gemaak en dit aan die Associated Press oorgedra het, is sy telefoonlyne oorval. Hy het later onthou: “Die hele middag het ek probeer om sheriff Wilcox te skakel vir meer inligting, maar kon hom nooit bereik nie [...] Die media het my van oor die wêreld gebel.”[16]

Majoor Jesse A. Marcel poseer op 8 Julie 1947 met puin.
Brigadier-generaal Roger Ramey, links, en kolonel Thomas J. DuBose poseer met puin.

Die persverklaring wat deur Haut uitgereik is, het gelui:

Die talle gerugte oor die vlieënde skyf het gister ’n werklikheid geword toe die intelligensiekantoor van die 509de Bombardeergroep van die Agtste Lugmag, die Roswellweermagvliegveld, gelukkig genoeg was om ’n skyf in besit te kry deur die samewerking van een van die plaaslike veeboere en die sheriffkantoor van Chaves County.
Die vlieënde voorwerp het verlede week op ’n plaas naby Roswell geland. Sonder telefoongeriewe het die veeboer die skyf gebêre totdat hy die sheriffkantoor kon kontak, wat op sy beurt majoor Jesse A. Marcel van die 509de Bombardeergroep se intelligensiekantoor in kennis gestel het.

— Associated Press (8 Julie 1947)[17]

Mediabelangstelling in die saak het kort daarna afgeneem ná ’n nuuskonferensie waar generaal Roger Ramey, sy stafhoof, kolonel Thomas DuBose, en weerbeampte, Irving Newton, die materiaal as stukke van ’n weerballon geïdentifiseer het.[18][19] Newton het aan verslaggewers gesê soortgelyke radarteikens is by sowat 80 weerstasies regoor die land gebruik.[6][20] Die klein aantal daaropvolgende nuusberigte het alledaagse beskrywings van die ongeluk gebied.[18] Op 9 Julie het die Roswell Daily Record beklemtoon dat geen enjin- of metaalonderdele in die wrak gevind is nie.[21] Brazel het aan die Record gesê die puin bestaan uit rubberstroke, “tinfoelie, papier, band en stokke”.[21][22]

Brazel het gesê hy het aanvanklik min aandag daaraan gegee, maar later saam met sy vrou en dogter teruggekeer om van die puin op te tel.[21][23] Ten spyte van latere bewerings dat hy gedwing is om ’n dekmantelverhaal te herhaal, het Brazel aan koerantverslaggewers gesê: “Ek is seker dit wat ek gevind het, was nie enige weerballon nie.”[21] Toe hy in Fort Worth, Texas, ondervra is, het Jesse Marcel die wrak beskryf as “dele van die weerapparaat” wat bestaan het uit “tinfoelie en gebreekte houtbalke.”[6][24]

’n Deel van die materiaal is van Texas na die Wright-vliegveld in Ohio gevlieg, waar kolonel Marcellus Duffy dit as ballonapparaat geïdentifiseer het.[25] Duffy het vorige ervaring van Projek Mogul gehad en Mogul se projekbeampte Albert Trakowski gekontak om die puin te bespreek.[26] Omdat hy nie besonderhede oor die projek kon bekend maak nie, het Duffy dit as “meteorologiese toerusting” geïdentifiseer.[27]

Die amptelike weergawe van 1947 het enige verband met militêre programme van die Koue Oorlog uitgelaat.[28] Op 10 Julie het militêre personeel by Alamogordo ’n demonstrasie aan die pers gegee. Vier offisiere het ’n vals weergawe verskaf van die gewone gebruik van weerballonne gedurende die voorafgaande jaar. Hulle het ballonkonfigurasies wat deur die Mogul-span gebruik is, gedemonstreer as maniere om meteorologiese data in te samel, en sodoende ’n geloofwaardige verduideliking gebied vir enige ongewone aspekte van die Roswellpuin.[29][30] Die Amerikaanse lugmag het later die weerballonverhaal beskryf as ’n "poging om aandag van die hoogs geheime Projek Mogul af te lei.”[31]

VVV-samesweringsteorieë (1947-'78)

[wysig | wysig bron]

Die puinherwinning van 1947 het drie dekades lank relatief onbekend gebly.[32] Verslaggewing het gou opgehou nadat die regering ’n aardse verduideliking verskaf het,[18] en breër beriggewing oor vlieënde pierings het vinnig afgeneem ná 'n VVV-foefie[33] toe ’n wyd gerapporteerde neergestorte skyf van Twin Falls, Idaho, as ’n poets ontmasker is wat deur vier tieners geskep is met onderdele van ’n blêrkas.[34][35]

Nietemin het die geloof in 'n VVV-toesmeerdery deur die Amerikaanse regering in dié tyd wydverspreid geword.[36] Foefies, legendes en stories van neergestorte ruimtetuie en buiteaardse liggame in Nieu-Mexiko het ontstaan en later elemente van die Roswellmite gevorm.[37] In 1947 het baie Amerikaners die waarneming van VVV's aan onbekende militêre vliegtuie toegeskryf.[2]

In die dekades tussen die aanvanklike herwinning van die puin en die ontstaan van Roswellteorieë het vlieënde pierings sinoniem geword met buiteaardse ruimtetuie.[38] Ná die moord op John F. Kennedy en die Watergate-skandaal het vertroue in die Amerikaanse regering afgeneem en samesweringsteorieë het wydverspreid geraak.[39]

Die 1947-voorval is herinterpreteer om by die publiek se toenemend samesweringsgerigte wêreldbeskouing te pas.[40][41] Aanhangers van VVV's het die regering beskuldig van ’n “Kosmiese Watergate”.[42]

Aztec-VVV-foefie

[wysig | wysig bron]
Die skrywer Frank Scully (regs) en die swendelaar Silas Newton (middel).[43]

Die VVV-foefie van 1948 van Aztec, Nieu-Mexiko, het stories behels van 'n neergestorte VVV en herwonne buiteaardse liggame wat later met Roswell verbind is.[44][45] Dit het wye blootstelling gekry toe die bedrieërs daaragter die Variety-rubriekskrywer Frank Scully oortuig het om oor hulle fiktiewe ongeluk te skryf.[46] Die verhaal het vertel van klein, grys mensagtige liggame, metaal sterker as enigiets wat op Aarde gevind word, 'n onontsyferbare skrif en ’n regeringsdekmantel om openbare paniek te voorkom. Dié elemente het in latere weergawes van die Roswellmite verskyn.[44][47]

In hervertellings is die alledaagse puin wat by die werklike ongeluksterrein by Roswell aangemeld is, vervang met die Aztec-foefie se fantastiese weergawe.[48][49] Teen die tyd dat Roswell weer mediabelangstelling gekry het, het grys buiteaardse wesens deel van die Amerikaanse kultuur geword deur die Barney en Betty Hill-voorval.[50] In ’n Roswellverslag van 1997 het die lugmagondersoeker James McAndrew geskryf: “Selfs met die ontmaskering van hierdie ooglopende bedrog word die Aztec-verhaal steeds deur VVV-teoretici geglo. Elemente van hierdie verhaal duik af en toe weer op en word beskou as die katalisator vir ander stories oor neergestorte vlieënde pierings, insluitend die Roswellvoorval.”[51]

Hangar 18

[wysig | wysig bron]

"Hangar 18" is ’n niebestaande plek wat volgens baie latere samesweringsteorieë buiteaardse vaartuie of liggame gehuisves het wat van Roswell herwin is.[52] Die idee van buiteaardse lyke van ’n neergestorte vaartuig wat in ’n lugmaglykhuis by die Wright-Patterson-lugmagbasis gestoor word, is genoem in Scully se Behind the Flying Saucers,[3] en uitgebrei in die boek Incident at Exeter van 1966. Dit het die grondslag gevorm vir die wetenskapsfiksieroman The Fortec Conspiracy van 1968.[53][54] Fortec handel oor ’n fiktiewe toesmeeraksie deur die lugmageenheid belas met omgekeerde ingenieurswese van ander lande se tegnologiese vooruitgang.[54]

In 1974 het die wetenskapsfiksieskrywer en samesweringsteoretikus Robert Spencer Carr beweer buiteaardse liggame wat uit die Aztec-ongeluk herwin is, is in “Hangar 18” by Wright-Patterson gestoor.[55] Carr het beweer dat sy bronne die buiteaardse lykskouing aanskou het,[56] nog ’n idee wat later in die Roswellverhaal opgeneem is.[57][58] Die lugmag het verduidelik geen “Hangar 18” bestaan by die basis nie en het ’n ooreenkoms tussen Carr se storie en die fiktiewe Fortec Conspiracy uitgewys.[59] Die rolprent Hangar 18 van 1980, wat Carr se bewerings dramatiseer, is deur die rolprent se regisseur, James L. Conway, beskryf as ’n "moderne dramatiese weergawe” van Roswell,[60] en deur die folkloris Thomas Bullard as “ontluikende Roswellmitologie”.[61]

Roswellsamesweringsteorieë (1978-'94)

[wysig | wysig bron]
Roswell se internasionale VVV-museum.

Belangstelling in Roswell is weer aangeblaas nadat die VVV-navorser Stanton Friedman in 1978 vir Jesse Marcel ondervra het.[62] Marcel het die Roswellpuin van die plaas na die Fort Worth-nuuskonferensie vergesel.[63] In die 1978-onderhoud het Marcel verklaar die “weerballon”-verklaring van die nuuskonferensie was ’n dekmantel,[64] en dat hy nou glo die puin was buiteaards.[65]

Op 19 Desember 1979 is Marcel ondervra deur Bob Pratt van die National Enquirer,[66] en die poniekoerant het in die daaropvolgende Februarie grootskaalse aandag aan Marcel se storie gegee.[67][68] Marcel het ’n foelie beskryf wat gekreukel kon word, maar weer sou ontvou wanneer dit losgelaat word.[69][70] Op 20 September 1980 het die TV-reeks In Search of..., aangebied deur die Star Trek-akteur Leonard Nimoy, ’n onderhoud uitgesaai waarin Marcel sy deelname aan die 1947-nuuskonferensie beskryf:[32]

Hulle wou kommentaar van my hê, maar ek was nie vry om dit te gee nie. Dus kon ek net my mond hou. En generaal Ramey is die een wat dit bespreek het, wat gesê het wat dit was, en om daarvan te vergeet: Dit was niks meer as ’n weerballon nie. Natuurlik het ons albei geweet dit is nie waar nie.[71]

The Roswell Incident

[wysig | wysig bron]

Die eerste Roswellsamesweringsboek, wat in Oktober 1980 uitgereik is, was The Roswell Incident deur Charles Berlitz en Bill Moore.[72][73] Die antropoloog Charles Ziegler beskryf die boek as "weergawe 1" van die Roswellmite.[74] Berlitz en Moore se boek het in die 1980's die Roswellsameswering oorheers.[75]

Volgens die boek het 'n buiteaardse tuig oor die Nieu-Mexiko-woestyn gevlieg om op kernwapenbedrywighede te spied toe 'n weerligstraal die buiteaardse bemanning tref en hulle dood.[76] Nadat die Amerikaanse regering die buiteaardes puin verwyder het, het hulle dit begin toesmeer om 'n massapaniek te voorkom.[77] The Roswell Incident haal Marcel se latere beskrywing van die puin aan as "niks wat op dié aarde gemaak is nie".[78][79] Die boek beweer die puin is op baie foto's met dié van 'n weertoestel vervang.[80] The Roswell Incident noem nog buiteaardse liggame is na bewering deur argeoloë op die Vlaktes van San Agustin ontdek. Dit is geskoei op die tweedehandse legendes van 'n afgestorwe siviele ingenieur, Grady "Barney" Barnett.[81][82]

Die skrywers het beweer hulle het meer as 90 ooggetuies ondervra, hoewel die getuienis van net 25 in die boek verskyn. Net sewe van hulle beweer hulle het die puin gesien. Van hulle het vyf dit glo hanteer.[83] Sommige elemente van die getuies se weergawes stem oreen met ander legendes oor VVV's eerder as met die verslae uit 1947 van Roswell: klein buiteaardse liggame, onvernietigbare metale en 'n hiëroglifiese skrif. Berlitz en Moore het beweer Scully se beskrywings is van die Roswellvoorval en dat dit "per ongeluk die neerstortingsterrein as naby Aztec aangee" weens Scully se haas om sy werk by die drukkery te kry.[79][84]

Mac Brazel is in 1963 dood, voordat die Roswell-legende herleef het.[85] Berlitz en Moore het 'n onderhoud gevoer met sy oorlewende kinders, William Brazel jr. en Bessie Brazel Schreiber. Brazel jr. beskryf hoe die weermag sy pa in hegtenis geneem en hom verbied het om iets oor die voorval te sê.[86][81] In die tyd waarin Mac Brazel na bewering deur die weermag aangehou is, is hy egter volgens baie verslae op Roswell gesien en het hy 'n onderhoud met die plaaslike radiostasie, KGFL, gevoer.[87] Schreiber, wat saam met haar pa puinstukke opgetel het toe sy 14 jaar oud was, het aan VVV-navorsers 'n beskrywing daarvan gegee wat ooreenstem met die materiale wat deur Projek Mogul gebruik is.[88][89]

Volgens die boek kom "van die belangrikste getuienis" van Marcel.[90] Die breër VVV-media het Marcel soos 'n fluitjieblaser behandel.[91] Onafhanklike navorsers het oordrywings in Marcel se weergawes ontdek, insluitende vals verklarings oor sy militêre loopbaan en opvoeding.[92]

UFO Crash at Roswell

[wysig | wysig bron]

In 1991 het Kevin Randle en Donald Schmitt UFO Crash at Roswell gepubliseer.[93] Altesaam 160 000 eksemplare is verkoop en dit het gedien as die basis vir die televisieprent Roswell van 1994.[94] Randle en Schmitt het getuienis van 100 nuwe getuies bygevoeg.[75] Hoewel honderde mense deur verskeie navorsers ondervra is, het slegs enkeles beweer hulle het puin of buiteaardse wesens gesien. Volgens Pflock kon slegs 23 van die meer as 300 individue wat vir UFO Crash at Roswell (1991) ondervra is, “redelikerwys geag word as mense wat fisiese bewyse, puin, gesien het”. Van hulle het slegs sewe iets beweer wat op buiteaardse oorsprong gedui het.[95]

Die boek het beweer generaal Arthur Exon was bewus van puin en liggame, maar Exon het sy uitbeelding betwis.[96] Die lykskouer Glenn Dennis se bewerings van ’n buiteaardse lykskouing en Grady Barnett se verslae oor “buiteaardse liggame” het in die boek verskyn.[97][98] Die datums en liggings van Barnett se verslag in The Roswell Incident is egter sonder verduideliking verander. Brazel is beskryf as iemand wat die weermag na ’n tweede ongeluksterrein op die plaas gelei het, waar hulle na bewering “geskok was om burgerlikes [insluitend Barnett] te vind wat reeds op die toneel was”.[99][93] Ook in 1991 het die afgetrede brigadier-generaal van die Amerikaanse lugmag Thomas DuBose, wat in 1947 saam met puin vir persfoto’s poseer het, erken "die weerballonverklaring vir die materiaal was ’n dekmantel om die pers se aandag af te lei.”[100]

Crash at Corona

[wysig | wysig bron]

In 1992 het Stanton Friedman Crash at Corona gepubliseer, saam met Don Berliner.[94] Die boek het nuwe getuies bekendgestel en die vertelling uitgebrei deur die aantal vlieënde skywe tot twee te verhoog, en die aantal vreemdelinge tot agt – waarvan twee glo oorleef het en deur die regering in aanhouding geneem is.[94][101]

The Truth About the UFO Crash at Roswell

[wysig | wysig bron]

In 1994 het Randle en Schmitt nog ’n boek geskryf, The Truth About the UFO Crash at Roswell, wat beweer het dat ’n vragvliegtuig uitheemse liggame aan Dwight D. Eisenhower gelewer het.[102][94]

Die boek trek die terrein van die Vlaktes van San Agustin in twyfel as die terrein van nog 'n neerstorting. Randle en Schmitt stel ’n nuwe ongeluksterrein meer as 60 km noord van Roswell voor, geskoei op verklarings van Jim Ragsdale en Frank Kaufman.[103] Die boek steek Kaufman se identiteit agter die skuilnaam “Steve MacKenzie” weg, maar Kaufman het in 1995 in die Britse televisiedokumentêr The Roswell Incident met sy regte naam verskyn.[104] Kaufman het beweer hy het ’n UFO se baan op radar gemonitor en puin van ’n neergestorte ruimteskip herwin wat soortgelyk in vorm was aan ’n F-117-sluipbomwerper.[105] Kaufman se stellings het nie ooreengestem met die personeel op die basis, sy diensrekord, die beskikbare radartegnologie of die bekende topografie van die voorgestelde ongeluksterrein nie.[106]

Jim Ragsdale het beweer hy en sy vriendin, Trudy Truelove, het op Highway 285 gery toe hulle ’n smal tuig met vlermuisagtige vlerke sien neerstort.[107][108] ’n Latere onderhoud het aan die lig gebring dat sy beweerde ongeluksterrein ver van beide die Barnett- en die Kaufman-terrein is.[109] In verdere onderhoude het Ragsdale se verhaal gegroei tot bisarre besonderhede, insluitend dat hy en Truelove elf goue helms uit die buiteaardse tuig geneem het om in die woestyn te begrawe.[110]

Verduidelikings

[wysig | wysig bron]

Geheimhouding oor die puin wat in 1947 ontdek is, was vanweë militêre programme in die Koue Oorlog eerder as buiteaardse wesens.[111] Ten spyte van bewyse het VVV-aanhangers volgehou dat 'n buiteaardse tuig naby Roswell neergestort het,[112] en "Roswell" bly sinoniem met VVV's.[113] B.D. Gildenberg het Roswell die tuiste van "die wêreld se bekendste, mees ondersoekte en mees ontmaskerde VVV-bewerings" genoem.[114]

Projek Mogul

[wysig | wysig bron]
'n Projek Mogul-reeks.

In ’n verslag van 1994 deur die Amerikaanse lugmag is die neergestorte voorwerp van die 1947-voorval geïdentifiseer as ’n Projek Mogul-toestel. Die Roswellmateriaal is beskryf as ’n topgeheime militêre ballon deur onder andere die astrofisikus Adam Frank, die historikus luitenant-kolonel James Michael Young, die wetenskapskrywer Kendrick Frazier, die folkloris Thomas Bullard, die Projek Mogul-meteoroloog B.D. Gildenberg, die joernalis Kal Korff en die intelligensie-offisier kaptein James McAndrew.

Mogul – die geklassifiseerde deel van ’n ongeklassifiseerde atmosferiese navorsingsprojek van die Universiteit van New York – was ’n militêre program wat hoëhoogteballonne gebruik het om kerntoetse te monitor.[5] Die projek het vlug nommer 4 op 4 Junie van die Alamogordo-weermagvliegveld af lanseer. Dit het sowat 25 km van Brazel se plaas na Corona gedryf toe sy opsporingstoerusting onklaar raak.[115]

Majoor Jesse Marcel en brigadier-generaal Thomas DuBose van die Amerikaanse lugmag het onderskeidelik in 1978 en 1991 die bewerings van ’n weerballon as ’n dekmantelverhaal beskryf.[100] In die lugmagverslag skryf Richard Weaver die weerballonstorie was moontlik bedoel om “belangstelling af te lei” van Mogul, of dat dit die waarneming van die weerbeampte kon wees omdat Mogul-ballonne uit dieselfde materiale gebou is.[116] Sheridan W. Cavitt, wat Marcel na die puinveld vergesel het, het ’n beëdigde verklaring vir die verslag afgelê.[117] Cavitt het gesê: “Ek het destyds gedink en dink nou nog dat hierdie wrakstukke van ’n neergestorte ballon was.”[118]

Antropomorfiese poppe is op mediese draagbare vervoer, en soms in die swart isolasiesakke waarin lyke vervoer word.[119]

Ufoloë het die moontlikheid oorweeg dat die Roswellwrak van ’n topgeheime ballon afkomstig was. Hulle het verskeie voorstelle gehad, soos dat dit die wrak van ’n Japannese ballonbom uit die Tweede Wêreldoorlog was.[120] ’n Meteoroloog van de lugmag het dié teorie verwerp en verduidelik dat dié ballonne “onmoontlik twee jaar lank in die lug kon bly”.[121] Projek Mogul is in 1990 die eerste keer met Roswell verbind, deur die onafhanklike navorser Robert G. Todd.[122][123] Todd het ufoloë gekontak, en in die Roswell in Perspective van 1994 het Pflock saamgestem dat die wrak op die Brazel-plaas van Mogul afkomstig was.[122][124]

Antropomorfiese poppe

[wysig | wysig bron]

Die Roswellverslae van 1947 het nie melding van buiteaardse liggame gemaak nie.[115] Geen van die primêre ooggetuies het liggame genoem nie.[125] Roswellskrywers het slegs vier mense ondervra met beweerde eerstehandse kennis van buiteaardse liggame.[126] Die bewerings van buiteaardse liggame – dekades later gemaak deur bejaarde getuies, soms as sterfbedbelydenisse – weerspreek mekaar in basiese besonderhede soos die ligging van die neerstorting, die aantal buiteaardse liggame en die beskrywing daarvan.[127]

In die 1997-lugmagverslag is tot die gevolgtrekking gekom die beweerde "liggame" wat deur latere ooggetuies gemeld is, was afkomstig van herinneringe aan ongelukke wat militêre slagoffers betrek het en aan die herwinning van antropomorfiese (mensvormige) poppe.[128] Militêre programme, soos die 1950's se Operation High Dive, het toetspoppe van hoëhoogteballonne af bo die woestyn van Nieu-Mexiko vrygelaat.[128]

Die lugmag het tot die gevolgtrekking gekom die aantal verslae oor die herwinning van liggame dui op ’n verduideliking anders as oneerlikheid, en dat die herwinningsproses vir hulle poppe in baie opsigte ooreenstem met die stories oor liggaamsherwinning.[129] Die poppe is vervoer met behulp van draagbare, kisvormige kratte en soms isolasiesakke wat soos lyksakke gelyk het.[119] Ooggetuies het die beweerde liggame beskryf as dat hulle kaal was of vlugpakke gedra het en soos poppe gelyk het. Dit was in ooreenstemming met lugmagpoppe wat in die 1950's gebruik is.[130]

Roswell as moderne mite en folklore

[wysig | wysig bron]

Die Roswellmitologie, wat toenemend uitgebreide verhale van buiteaardse noodlandings en regeringstoesmerings behels, is deur sosiale antropoloë en skeptici ontleed.[115] Die antropoloë Susan Harding en Kathleen Stewart beklemtoon dat die Roswell-verhaal ’n uitstekende voorbeeld is van hoe ’n diskoers van die rand na die hoofstroom beweeg het, in lyn met die 1980's se zeitgeist van "openbare betowering met sameswerings, toesmeerdery en onderdrukking".[41] Die skeptici Joe Nickell en James McGaha het voorgestel Roswell se tyd buite die openbare aandag het die ontwikkeling van ’n mitologie moontlik gemaak wat put uit latere VVV-folklore, en dat die vroeë ontmaskering van die voorval ruimte geskep het vir ufoloë om verhale doelbewus vr sensasionalisme te verdraai.[131]

Charles Ziegler voer aan die Roswell-verhaal toon kenmerke wat tipies is van tradisionele volksvertellings.[132] Bykomende "getuies" is ook gesoek om die kernverhaal uit te brei, terwyl vertellings wat nie met die heersende oortuigings ooreengestem het nie, gediskrediteer of uitgesluit is.[133]

Ontwikkeling van die Roswellvoorval
Gebeure, boek Puin Terrein Liggame
Aangetekende
historiese feite[134]
  • Foelie
  • Stokke
  • Duursame papier
  • Rubberstroke
 Ontdek naby Corona, Nieu-Mexiko, op Brazel se veeplaas Geen
Aztecfoefie[44]
  • Supersterk metaal
  • Buiteaardse skrif
  • Neergestorte ruimtetuig
 Neergestort naby Aztec,
Nieu-Mexiko		 16 klein, mensagtige lyke in die neergestorte tuig
Roswell Incident
(1980)[135]
  • Supersterk liggewig velle metaal
  • Buiteaardse skrif
  • Deur weerlig getref naby Alamagordo, Nieu-Mexiko
  • Neergestort op die Vlaktes van San Agustin
 Klein, mensagtige buiteaardse lyk by San Agustin
UFO Crash at Roswell (1991)[136]
  • Supersterk liggewig velle metaal
  • Buiteaardse skrif
  • Een keer neergestort naby Corona, Nieu-Mexiko, op Brazel se veeplaas
  • Heeltemal neergestort sowat 4 km suidoos van Brazel se veeplaas
 4 ontbinde en gedeeltelik gevrete mensagtige lyke naby Roswell
Crash at Corona
(1992)[137]
  • Supersterk liggewig velle metaal
  • Buiteaardse skrif
  • Een keer geland naby Corona op Brazel se plaas
  • Ontplof naby Corona
  • 4 mensagtige lyke naby Roswell
  • 3 mensagtige lyke naby San Agustin
  • 1 oorlewende mensagtige wese naby San Agustin
Roswell in Perspective (1994)[138]
  • Fragmente met simbole
  • Supersterk liggewig velle metaal
  • 'n Smal tuig met "vlermuisagtige" vlerke noord van Roswell
  • Een keer geland naby Corona, Nieu-Mexiko, op Brazel se plaas
  • Het 'n krans 56 km noord van Roswell getref
  • 3 mensagtige lyke noord van Roswell
  • 1 oorlewende mensagtige vlieënier noord van Roswell
The Truth About the UFO Crash at Roswell (1994)[139]
  • Supersterk liggewig velle metaal
  • 'n Ongeskonde tuig met "vlermuisagtige" vlerke
  • Een keer geland naby Corona, op Brazel se plaas
  • Een keer neergestort naby Brazel se plaas
  • Het heeltemal gebots teen 'n krans noord van Roswell
  • 3 mensagtige lyke in die tuig
  • 1 oorlewende buiteaardse wese in die tuig

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. 1 2 Olmsted, Kathryn S. (2009). "Chapter 6: Trust No One: Conspiracies and Conspiracy Theories from the 1970s to the 1990s". Real Enemies: Conspiracy Theories and American Democracy, World War I to 9/11 (Oxford University Press). ble. 173–204. ISBN 978-0-19-975395-6
  2. 1 2 Olmsted 2009, pp. 183–184
  3. 1 2 Baker 2024
  4. ↑ Goldberg 2001, pp. 214–215
  5. 1 2 Frazier 2017a
  6. 1 2 3 "New Mexico" 1947, pp. 1, 4
  7. ↑ Clancy 2007, pp. 92–93
  8. ↑ Frank 2023, p. 510
  9. ↑ Kottmeyer 2017, p. 172
  10. 1 2 Peebles 1994, p. 246
  11. 1 2 Klass 1997b, pp. 35–36
  12. ↑ Klass 1997b, pp. 18–19
  13. ↑ Clarke 2015, pp. 36–37
  14. ↑ Weaver & McAndrew 1995
  15. ↑ Pflock 2001, p. 29
  16. ↑ Pflock 2001, p. 27
  17. ↑ "Flying Disc" 1947, p. 1
  18. 1 2 3 Goldberg 2001, pp. 192–193
  19. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, p. 9
  20. ↑ "AAF" 1947, p. 1
  21. 1 2 3 4 McAndrew 1997, p. 8 haal aan: "Harassed Rancher" 1947, p. C-1
  22. ↑ Clancy 2007, p. 93
  23. ↑ Klass 1997b, p. 20
  24. ↑ Pflock 2001, p. 88
  25. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, p. 178
  26. ↑ Korff 1997a, pp. 153–154
  27. ↑ Pflock 2001, pp. 150–151
  28. ↑ Kloor 2019, p. 21
  29. ↑ Charles 1947, p. 1
  30. ↑ Korff 1997a, pp. 249–251
  31. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, p. 12
  32. 1 2 "Aliens" 2005, p. 1
  33. ↑ Wright 1998, p. 39
  34. ↑ Weeks 2015, ch. 17
  35. ↑ "Twin Falls" 1947
  36. ↑ Peebles 1994, pp. 33, 251
  37. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, p. 13
  38. ↑ Peebles 1994, p. 251
  39. ↑ Peebles 1994, pp. 166, 205, 245
  40. ↑ Olmsted 2009, pp. 173, 184
  41. 1 2 Harding & Stewart 2003
  42. ↑ Goldberg 2001, pp. 208, 253–255
  43. ↑ Severson 1952
  44. 1 2 3 Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 13–14
  45. ↑ Clarke 2015, ch. 13
  46. ↑ Peebles 1994, pp. 48–50, 251
  47. ↑ Peebles 1994, pp. 242, 251
  48. ↑ Smith 2000, p. 99
  49. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 14, 42
  50. ↑ Levy & Mendlesohn 2019, p. 136
  51. ↑ McAndrew 1997, pp. 84–85
  52. ↑ Nickell & McGaha 2012, p. 33
  53. ↑ Fuller 1966, pp. 87–88
  54. 1 2 Smith 2000, p. 82
  55. ↑ Peebles 1994, pp. 242, 321
  56. ↑ Peebles 1994, p. 244
  57. ↑ Disch 2000, pp. 53–54
  58. ↑ "Air Force" 1974
  59. ↑ Jones 1974
  60. ↑ Erdmann & Block 2000, p. 287
  61. ↑ Bullard 2016, p. 331
  62. ↑ "The Roswell Files" 1997, p. 69
  63. ↑ Peebles 1994, pp. 247–248
  64. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, p. 16
  65. ↑ Frank 2023, pp. 520–529
  66. ↑ Klass 1997b, p. 67
  67. ↑ Gildenberg 2003, p. 65
  68. ↑ Pratt 1980, p. 8
  69. ↑ Pflock 2001, p. 285
  70. ↑ Korff 1997a, pp. 65–66
  71. ↑ "UFO Coverup" 1980
  72. ↑ "Aliens" 2005, p. 2
  73. ↑ May 2016, p. 68
  74. ↑ Olmsted 2009, p. 184
  75. 1 2 Goldberg 2001, p. 197
  76. ↑ Frank 2023, p. 534
  77. ↑ Olmsted 2009
  78. ↑ Berlitz & Moore 1980, p. 28: "Hulle het ook nie 'n groot hoeveelheid ongewone wrakmateriaal genoem nie, waarvan 'n groot deel van metaal gemaak was. Dit het oënskynlik van dieselfde voorwerp gekom en is deur majoor Marcel beskyf as "niks wat op dié aarde gemaak is nie".
  79. 1 2 Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 14–17
  80. ↑ Peebles 1994, pp. 248, 249
  81. 1 2 Goldberg 2001, p. 196
  82. ↑ Pflock 2001, p. 119
  83. ↑ Korff 1997a, p. 39
  84. ↑ Berlitz & Moore 1980, p. 47
  85. ↑ Klass 1997b, p. 24
  86. ↑ Berlitz & Moore 1980, p. 75
  87. ↑ Pflock 2001, p. 170
  88. ↑ Berlitz & Moore 1980, p. 86
  89. ↑ Klass 1997b, p. 120
  90. ↑ Berlitz & Moore 1980, p. 62
  91. ↑ Gildenberg 2003, p. 66
  92. ↑ Korff 1997a, pp. 62–68
  93. 1 2 Saler, Ziegler & Moore 1997, p. 20
  94. 1 2 3 4 Goldberg 2001, p. 199
  95. ↑ Pflock 2001, pp. 176–177
  96. ↑ Pflock 2001, p. 36
  97. ↑ Thompson 1991, p. 84
  98. ↑ Pflock 2001, p. 34
  99. ↑ Randle & Schmitt 1991, p. 206
  100. 1 2 Pflock 2001, p. 33
  101. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 21–22
  102. ↑ Randle & Schmitt 1994
  103. ↑ Klass 1997b, pp. 97, 109
  104. ↑ Klass 1997b, p. 108
  105. ↑ Klass 1997b, pp. 107–108
  106. ↑ Korff 1997a, pp. 97–98
  107. ↑ Randle & Schmitt 1994, p. 180
  108. ↑ Klass 1997b, p. 99
  109. ↑ Klass 1997b, p. 148
  110. ↑ Korff 1997a, p. 100
  111. ↑ Frank 2023, p. 622
  112. ↑ Kloor 2019, p. 52
  113. ↑ Joseph 2008, p. 132
  114. ↑ Gildenberg 2003, p. 73
  115. 1 2 3 Frazier 2017b
  116. ↑ Weaver & McAndrew 1995
  117. ↑ Gildenberg 2003, pp. 62–72
  118. ↑ Weaver & McAndrew 1995, p. 160
  119. 1 2 McAndrew 1997, pp. 35–36
  120. ↑ Gulyas 2014
  121. ↑ Huyghe 2001, p. 133
  122. 1 2 Saler, Ziegler & Moore 1997, p. 27
  123. ↑ Weaver & McAndrew 1995, p. 167
  124. ↑ Weaver & McAndrew 1995
  125. ↑ Korff 1997a, p. 70
  126. ↑ Pflock 2001, p. 118
  127. ↑ Korff 1997a, ch. 3, pp. 92, 104–105
  128. 1 2 Broad 1997, p. 18
  129. ↑ Gildenberg 2003, p. 70
  130. ↑ Gildenberg 2003, p. 71
  131. ↑ Nickell & McGaha 2012, pp. 31–33
  132. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, p. 34
  133. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 1, 34–37
  134. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 4–6
  135. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 16–17
  136. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 20–21
  137. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 22–24
  138. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997
  139. ↑ Saler, Ziegler & Moore 1997, pp. 24–26
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Roswellvoorval&oldid=2899824"