S.D. Fourie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

S.D. Fourie is ’n Afrikaanse skrywer van romans en radiodramas, wat al die jaarlikse Radiosondergrense radiodramakompetisie gewen het. Die skrywer Jan Fourie is haar man.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Sophie Dorethea Lourens is in die Overberg gebore. Sy bly in Gansbaai en is getroud met Jan Fourie, skrywer van onder meer “Wisselstrale oor die Sandveld” oor die kus rondom Dangerpoint. Die egpaar het twee seuns en ’n dogter. Gesamentlik bedryf hulle die private Strandveld Museum op die hange van die see by Franskraal, waar onder andere die grootste versameling artefakte van die legendariese skip HMS Birkenhead aangetref kan word. Hierdie is een van die interessantste Suid-Afrikaanse skeepswrakke en is wêreldwyd bekend omdat die stranding daarvan in 1862 die reël neergelê het van “vrouens en kinders eerste”. Sy is ’n gekwalifiseerde toergids en saam met haar man bied hulle toere van die omgewing aan.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

In 2004 debuteer sy as skrywer van radiodramas toe haar “Roep van die potjieriet” die derde plek in die kategorie vir beginners behaal in die RSG-Sanlam Radiodramakompetisie. Sy verower in 2008 die eerste prys in die kategorie vir gevestigde skrywers in hierdie kompetisie met “Droomskip”. Hierdie radiodrama word opgeneem in die versamelbundel “Droomskip en ander radiodramas”. Dit behandel ’n groep mense op ’n afgeleë ghwano-eiland wat deur ’n ongeluk gekonfronteer word, waardeur hulle onderlinge verhoudings en drome in die kalklig geplaas word. Op die eiland is elkeen so op hulleself aangewese dat hulle figuurlik eilande word, met die hoop dat die droomskip hulle sal kom haal en na hulle drome toe vat. Die hoofman Elias en sy vrou Annie dryf in hierdie verlatenheid uitmekaar. Hulle dogter Sophie is verlief op die werker Daantjie, wat saans sit en gedigte skryf om sy verlange te probeer verwerk. Kat is heldersiende en in sy nagmerries sien hy die spookskip, die Vlieënde Hollander. Coen droom van die Birkenhead wat meer as honderd jaar gelede gestrand het se goud, wat hy glo op die eiland begrawe is. Een stormnag is die vistreiler Gelderland by die eiland in die moeilikheid en almal probeer help. Kat glo dit is die spookskip wat hom kom haal en hy verdrink saam met die drie vissers op die Gelderland. Voor hy sterf sê hy vir Coen dat hy daardie nag sy goud sal kry en Coen oorleef die storm, met die lewe wat sy goud is. Elias en Annie besef weer wat hulle in mekaar het en Daantjie skraap eindelik genoeg moed bymekaar om vir Sophie te sê dat hy verlief is op haar. “Helderfontein” word in 2011 uitgesaai. Die storie gaan rond dat op Helderfontein ’n ongetroude meisie is wat meer as dertig jaar gelede in die kontrei oorlede is, waarna gerugte van ’n singende spookvrou die rondte doen. Die skrywer Jehan en sy neef Koos gaan in die nag op soek na hierdie meisie met die stem van ’n engel. Jehan pluk jasmyn en kanferfoelie vir haar hare en sy nooi hom om heelnag met haar te dans, maar dan word Jehan op geheimsinnige wyse geskiet deur ’n antieke voorlaaier. Die geskiedkundige radiodrama “John Birkenhead” wen in 2012 die derde prys in die RSG-Sanlam Radiodramakompetisie. Die troepeskip HMT Birkenhead vertrek vroeg in 1852 vanaf Cork na Algoabaai. Aan boord is tien regimente, vroue, kinders en agt trommels goud, wat as soldy vir die soldate bedoel is. Op 26 Februarie 1852 strand die skip by Danger Point, maar daar word vandag nog gewonder oor wat van die goud geword het.

Haar eerste roman is “Die lanternswaaier”,[1] ’n historiese liefdesverhaal wat in die laat negentiende eeu in die Strandveld afspeel. Die Noorweegse bark Galera strand op ’n stormnag op die riwwe tussen Dyer-eiland en Geraamtebaai nadat hulle ligte op die strand gesien het. Dit was ’n lantern wat geswaai is deur Sophie Lourens in opdrag van haar pa. Die lantern laat die skepe veilig voel, maar as hulle nader kom strand hulle teen die doodsgevaarlike riwwe, waarna die strandjutters die goedere en hout van die gestrande skepe buit. Die erg beseerde Robert MacFarlane, kaptein van die Galera, beland dan by Sophie aan huis en word versorg deur haar en tant Sefietjie, die plaaslike vroedvrou en natuurgeneser. Die verhaalgegewe is gegrond op ’n ware verhaal en munt uit in sy deeglike navorsing van die geskiedenis en die mense van die tyd met hulle gebruike en bygelowe. Hierdie boek word in Nederlands vertaal en op Radiosondergrense voorgelees.[2]Die dooies leef[3] is ’n vervolg van “Die lanternswaaier” en neem Sophie Lourens se verhaal verder, maar hierdie keer maak die leser ook kennis met haar agterkleindogter, Hanna Bagiano. Hanna is ’n navorser en skrywer wat die kultuurhistoriese geskiedenis van die Strandveld navors en so onverwags by haar eie familie se geskiedenis betrek word. Drie vroue uit verskillende generasies vertel dan die verhaal, naamlik Sophie en haar dogter Maryna primêr deur middel van hulle dagboeke en Hanna in die hede. Dit is drie uiteenlopende karakters wat aan die woord kom en hulle eiesoortigheid gee dan ook ’n wye perspektief op die familiesage en die tragedies, romanses, legendes en klaarblyklike vloek wat op die familie rus. Deur die verweefdheid van hulle verhale word die dooies inderdaad figuurlik weer lewend, in aansluiting by die titel. Dit is ’n meesleurende verhaal met ’n onverwagte kinkel.

Saam met haar man skryf sy ’n aantal streeksboeke, insluitende “Duskant die duine” (met ’n aantal stories rondom die mense en gebeure van hierdie kontrei, waaronder haar man se ooggetuieverslag as kind van die herwinning van die gestrande skip “City of Lincoln” in 1946), “Kare Nawa, Namibië” en “Kersklokkies oor Branderbaai”. Gesamentlik gee hulle ook die “Laerskool Gansbaai gedenkblad 1906–2006” uit. Haar kortverhaal “Luitjie se vloek” word deur Abraham H. de Vries in die versamelbundel “Uit die kontreie vandaan” opgeneem.

Publikasies[wysig | wysig bron]

Jaar Publikasies
2005 Duskant die duine (saam met Jan Fourie)
2006

Noorman 2019

Laerskool Gansbaai gedenkblad 1906–2006 (saam met Jan Fourie)
2008 Kare Nawa, Namibië (saam met Jan Fourie)
2010 Kersklokkies oor Branderbaai (saam met Jan Fourie)
2011 Die lanternswaaier
2014 Die dooies leef

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]

  • Brümmer, Willemien “Spoke, skeepswrakke en die strandjutters van die Strandveld” “By” 3 September 2011
  • Roux, J.B. “Omtes van die soutbostaal” “Rapport” 27 November 2011

Internet[wysig | wysig bron]

Resensies[wysig | wysig bron]

  1. Van Rensburg, Cas “Beeld” 19 September 2011
  2. Cloete, Alta Bookslive: http://altacloete.bookslive.co.za/blog/2014/09/27/die-dooies-leef-sd-fourie/
  3. Ferreira, Louise “Beeld” 13 Oktober 2014