SGR 1806-20
| SGR 1806-20 | ||||
 | ||||
| 'n Kunstenaar se voorstelling van SGR 1806-20 met sy magneetveldlyne. | ||||
| Sterrebeeld | Boogskutter | |||
| Soort | Magnetar | |||
| Waarnemingsdata (Epog J2000) | ||||
| Regte klimming | 18h 08m 39.32s | |||
| Deklinasie | -20° 24′ 39.5″ | |||
| Besonderhede | ||||
| Massa (M☉) | 12,391 | |||
| Radius (R☉) | 0,000025 | |||
| Ligsterkte (L☉) | 3 000 000 | |||
| Afstand (ligjaar) | 42 000 | |||
| Ander name | ||||
| GRB 790107, INTEGRAL1 84, AX 1805.7-2025 GRB 970912, INTREF 882, CXOU J180839.3-202439, HETE Trigger 1566, KONUS 07.01.79, EQ 1805.7-2025, PSR J1808-2024, GBS 1806-20, RX J1808.6-2024 | ||||
| ||||
SGR 1806-20 is 'n magnetar, 'n soort neutronster met 'n kragtige magneetveld, wat in 1979 ontdek en as 'n sagtegammaherhaler (SGR) geïdentifiseer is. SGR 1806-20 is sowat 42 000 ligjare van die Aarde af aan die ander kant van die Melkweg geleë,[1] in die sterrebeeld Boogskutter. Dit het 'n deursnee van net sowat 20 km en roteer elke 7,5 sekondes teen 30 000 km/h by sy ewenaar.
Teen 2016 was SGR 1806-20 die hoogs gemagnetiseerde voorwerp wat nog waargeneem is; sy magneetveld het 'n intensiteit van meer as 1015 gauss (G) of 1011 tesla (T)[2] (in vergelyking met die Son se 1-5 G en die Aarde se 0,25-0,65 G).
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ Manchester, R. N.; Hobbs, G.B.; Teoh, A.; Hobbs, M. "PSR J1808-2024 in the ATNF Pulsar Database". atnf.csiro.edu. Australia Telescope National Facility. Besoek op 9 Januarie 2022.
- ↑ "Top story – Scientists measure the most powerful magnet known". NASA, Goddard Space Flight Center. 4 November 2002. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 April 2010. Besoek op 29 Desember 2011.
Skakels
[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie SGR 1806-20.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.
