Myron Kok

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
(Aangestuur vanaf Schalk van Wyk)
Jump to navigation Jump to search

Myron Kok (*7 Desember 1932Johannesburg - †)  is ’n Afrikaanse skrywer wat onder die skuilnaam Schalk van Wyk skryf.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Hy is op 7 Desember 1932 in Houghton in Johannesburg gebore as die jongste van vier seuns van Schalk Willem Kok en Johanna Petronella (Jo) Vorster, wat in 1919 met mekaar getroud is.[1] Sy drie broers is D’Almero (gebore 1920), Felix (gebore 1922) en Alexander (gebore 1926). Myron se pa Schalk verloor sy werk tydens die mynwerkerstaking van 1922 en sy ma help daarna om die familie aan die lewe te hou deur musieklesse te gee en klavier te speel in die bioskoop, in die dae toe flieks nog nie klank gehad het nie. Sy leen ook geld om drie erwe in die rykmansbuurt Saxonwold te koop en in die vroeë dertigerjare ontwerp sy vir elkeen van die erwe ’n huis wat haar man en nog ’n familielid bou om te verkoop. Saam bou hulle uiteindelik ses huise en die winste hieruit word hoofsaaklik gebruik om vir die musiekopleiding van die seuns, wat almal buitengewoon talentvol was, te betaal. Toe Felix in 1937 ’n beurs kry om aan die Royal Academy of Music in Londen te gaan studeer, besluit Jo om al vier seuns Londen toe te neem terwyl pa Schalk op ’n myn in Noord-Rhodesië (nou Zambië) gaan werk. Schalk is kort daarna oorlede en met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog in 1939 besluit Jo om permanent in Brittanje te bly.

Myron was ses jaar oud toe hy in 1938 in Engeland aangekom het. Tussen 1941 en 1946 was hy ’n lid van die St. Georges Choir School in Windsor waar hy onder meer vir die Britse koninginmoeder klavier gespeel het. Hy onthou later goed hoe hy tydens die uitvoering ’n fout gemaak het. Op grond van sy sang- en klaviertalent kry hy ná Windsor ’n beurs vir die spogskool Harrow. Aan die einde van sy skoolloopbaan in Augustus 1951 borg sy oudste broer D’Almero vir hom ’n kursus van ses maande in algemene Franse kultuurstudie aan die Sorbonne in Parys. Daarna volg hy ’n kursus van vier maande in orrelspel aan die Scola Cantorum in Parys. Sy eintlike liefde was egter tale en in 1952 begin hy sy studies in moderne tale aan die Universiteit van Cambridge. Op universiteit is hy ’n kranige krieketspeler wat in 1953 die universiteit se eerste span verteenwoordig.[2] Tydens die Koue Oorlog was daar ’n groot aanvraag na mense met ’n kennis van Russies. Hy sluit dus vir twee jaar aan by die Britse leër en op hulle koste studeer hy twee jaar lank Russies. Benewens Engels, Russies en Afrikaans praat hy ook Frans, Sweeds, Portugees en Spaans. Vir drie jaar gee hy onderwys aan ’n Britse skool, waarna hy met ’n Afrikaanse vrou trou en in 1960 terugkeer na Suid-Afrika. Vir lank vertaal hy koerantadvertensies en hy doen ook as staatsamptenaar vertaalwerk uit verskeie tale. Ná sy egskeiding in die tagtigerjare is hy terug Engeland toe, waar hy later in Cambridge bly om na sy oudste broer se weduwee om te sien. Daarna verhuis hy na Cheltenham in Gloucestershire.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Afrikaanse Odyssee is ’n eiesoortige reisverhaal. Van kleinsaf beleef die reisiger hier die vreemde en teken dan as volwassene terugskouend sy indrukke op, sodat die reisverhaal terselfdertyd jeugherinneringe is. A.P. Grové neem Kind in die vreemde uit hierdie boek op in Trekvoëls, ’n versamelbundel van reissketse. Myron vertaal Marc Jean Pierre Augier (skuilnaam Saint-Loup) se Vrywillig vir Europa en Henri Troyat se Die berge treur in Afrikaans.[3]

Publikasies[wysig | wysig bron]

  • 1968 Afrikaanse Odyssee

Vertalings[wysig | wysig bron]

  • 1966 Vrywillig vir Europa – Saint-Loup
  • 1969 Die berge treur – Henri Troyat

Verwysings[wysig | wysig bron]

  • Grové, A.P. “Trekvoëls” Voortrekkerpers Beperk Johannesburg 1969