Sea Harrier

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Sea Harrier
SeaHarrier.jpg
'n Sea Harrier by die Royal International Air Tattoo.
Tipe Vloot V/STOL aanvalsvegter
Vervaardiger Hawker Siddeley
British Aerospace
Vrygestel 20 August 1978 (FRS1)
2 April 1993 (FA2)
Onttrek Maart 2006 (Britse Vloot);
6 Maart 2016 (Indiese Vloot)[1]
Status uit diens gestel
Hoofgebruikers Britse Vloot(histories)
Indiese Vloot(histories)
Aantal gebou 111
Eenheidskoste £13.9 miljoen (1991)
Weergawes Hawker Siddeley Harrier
'n Sea Harrier FA2 ZA195 (opgegradeer) se vektorspuitstuk – 'n onderskeidende kenmerk van die jump jet
Nozzle locations
Posisie van die vier spuitpunte aan die kante van die Pegasus-enjin.

Die Sea Harrier is 'n kort opstyg en vertikale landing/vertikale opstyg en landing straalvegter, verkenning en aanvalsvliegtuig vir vlootgebruik; die tweede lid van die Harrier-familie wat ontwikkel is. Dit is as die Sea Harrier FRS1 in die Britse Vloot in diens ontplooi in April 1980.[2] Die subsoniese Sea Harrier het lugverdediging ter see voorsien vir die Koninklike Vloot se vliegdekskepe.

Falklandoorlog[wysig | wysig bron]

Die Sea Harrier het in die Falklandoorlog en die Balkankonflikte diens gedoen. By alle geleenthede is dit hoofsaaklik bedryf vanaf vliegdekskepe geposisioneer binne die konfliksone. Sy gebruik in die Falklandoorlog was sy hoogste profiel en lewer belangrike suksesse, waar dit die enigste vaste-vlerk vegter was wat beskikbaar was om die Britse taakmag te beskerm. Die Sea Harriers het 20 vyandige vliegtuie afgeskiet tydens die konflik met slegs een verloor weens vyandige grondgeskut. Hulle is ook gebruik vir grondaanvalle op dieselfde wyse as die Harriers wat geopereer is deur die Britse Lugmag.

Ontwerp[wysig | wysig bron]

Die Sea Harrier is 'n subsoniese vliegtuig wat ontwerp is om aanvals-, verkenning en vegterrolle te vervul.[3] Dit beskik oor 'n enkele Rolls-Royce Pegasus turbowaaierenjin met twee innames en vier verstelbare spuitpunte. Dit het twee landingswiele op die romp en twee buitelandingswiele onder die vlerke. Die Sea Harrier is toegerus met vier vlerk- en drie romphegpunte om wapens en eksterne brandstoftenks aan te monteer.[4] Deur die gebruik van die skihelling kan die vliegtuig van 'n kort vlugdek opstyg met 'n swaarder vrag as wat andersins moontlik sou wees. Dit kan egter ook soos 'n konvensionele vegter van 'n normale lughawe se aanloopbaan opstyg, sonder om van die vektorspuite gebruik te maak.[5]

Galery[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "India Retires Sea Harriers". 
  2. Ward, p. 50.
  3. Jenkins 1998, p. 52.
  4. Spick 2000, pp. 366–370, 387–392.
  5. Bull 2004, p. 121.