Gaan na inhoud

Segue 1

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Segue 1
Soort stelselElliptiese dwergsterrestelsel
SterrebeeldLeeu
TipedSph of GC[1][2]
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming10h 07m 04s[1]
Deklinasie16° 04′ 55″[1]
Skynmagnitude13,8 ± 0,5[2]
Besonderhede
Afstand (ligjaar)75 000 ± 6,5[2]
Skynbare grootte 8,8′[3]
Ander namePGC 4713559
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Segue 1 is 'n elliptiese dwergsterrestelsel of bolswerm in die Leeu wat in 2006 deur die Digitale Sloan-lugopname ontdek is.[2] Dit is sowat 75 000 ligjare van die Son af geleë en beweeg teen 'n snelheid van sowat 206 km/s van die Son af weg.[2][4]

Segue 1 het 'n opmerklike lang asverhouding (sowat 2:1).[2][3] Dit kan veroorsaak word deur gety-ontwrigtings deur die Melkweg as Segue 1 nou ontwrig word.[5]

Die naam kom van die feit dat dit deur die SEGUE-program (die Sloan Extension for Galactic Understanding and Exploration) ontdek is.

Eienskappe

[wysig | wysig bron]

Segue 1 is een van die kleinste en dofste satelliete van die Melkweg – dit is sowat 300 keer so helder soos die Son,[2][5] wat baie minder as die helderheid van 'n tipiese bolswerm is.[2][3] Volgens waarnemings is sy massa sowat 600 000 sonmassas en kan dit deur donker materie oorheers word.

Die sterrestelsel bestaan hoofsaaklik uit ou sterre wat meer as 12 miljard jaar gelede gevorm het.[5] Die metaalinhoud van sulke sterre is baie laag (Fe/H ≈ -2,5 ± 0,8), wat beteken hulle bevat 300 keer minder metale as die Son.[6] Daar is tans geen stervorming in die stelsel nie.

Segue 1 is in die middel van die Sagittarius-stroom geleë, en ewe ver van die Son af. Dit was dalk eens 'n bolswerm van die Sagittarius- Elliptiese Dwergsterrestelsel wat later deur die getykragte van die Melkweg van die ander stelsel weggestroop is.[5] In onlangse studies is egter bevind Segue 1 word nie eintlik met die Sagittarius-stroom verbind nie en dat dit nie deur getykragte ontwrig word nie.[6][7] As Segue 1 'n sterrestelsel is, kon dit in die verlede 'n satelliet van die Sagittarius- Elliptiese Dwergsterrestelsel gewees het.[4]

In 'n werk wat in 2025 gepubliseer is,[8] beweer die skrywers die sterdinamika van Segue 1 is gebaseer op 'n puntagtige massa in sy middel met 'n massa van 4,5±1,5×105 M☉ eerder as deur donker materie. Dié puntagtige massa word beskou as 'n supermassiewe swartkolk.

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. 1 2 3 "NAME Segue 1". SIMBAD. Centre de données astronomiques de Strasbourg. Besoek op 13 Maart 2010.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Belokurov, V.; Zucker, D. B.; Evans, N. W.; Kleyna, J. T.; Koposov, S.; Hodgkin, S. T.; Irwin, M. J.; Gilmore, G.; Wilkinson, M. I.; Fellhauer, M.; Bramich, D. M.; Hewett, P. C.; Vidrih, S.; De Jong, J. T. A.; Smith, J. A.; Rix, H. -W.; Bell, E. F.; Wyse, R. F. G.; Newberg, H. J.; Mayeur, P. A.; Yanny, B.; Rockosi, C. M.; Gnedin, O. Y.; Schneider, D. P.; Beers, T. C.; Barentine, J. C.; Brewington, H.; Brinkmann, J.; Harvanek, M.; Kleinman, S. J. (2007). "Cats and Dogs, Hair and a Hero: A Quintet of New Milky Way Companions". The Astrophysical Journal. 654 (2): 897–906. arXiv:astro-ph/0608448. Bibcode:2007ApJ...654..897B. doi:10.1086/509718. S2CID 18617277.
  3. 1 2 3 Martin, N. F.; De Jong, J. T. A.; Rix, H. W. (2008). "A Comprehensive Maximum Likelihood Analysis of the Structural Properties of Faint Milky Way Satellites". The Astrophysical Journal. 684 (2): 1075–1092. arXiv:0805.2945. Bibcode:2008ApJ...684.1075M. doi:10.1086/590336. S2CID 17838966.
  4. 1 2 Geha, Marla; Willman, Beth; Simon, Joshua D.; Strigari, Louis E.; Kirby, Evan N.; Law, David R.; Strader, Jay (2009). "The Least-Luminous Galaxy: Spectroscopy of the Milky Way Satellite Segue 1". The Astrophysical Journal. 692 (2): 1464–1475. arXiv:0809.2781. Bibcode:2009ApJ...692.1464G. doi:10.1088/0004-637X/692/2/1464. S2CID 8894302.
  5. 1 2 3 4 Niederste-Ostholt, M.; Belokurov, V.; et al. (2009). "The Origin of Segue 1". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 398 (4): 1771–1781. arXiv:0906.3669. Bibcode:2009MNRAS.398.1771N. doi:10.1111/j.1365-2966.2009.15287.x. S2CID 12798677.
  6. 1 2 Simon, J. D.; Geha, M.; Minor, Q. E.; Martinez, G. D.; Kirby, E. N.; Bullock, J. S.; Kaplinghat, M.; Strigari, L. E.; Willman, B.; Choi, P. I.; Tollerud, E. J.; Wolf, J. (2011). "A Complete Spectroscopic Survey of the Milky Way Satellite Segue 1: The Darkest Galaxy". The Astrophysical Journal. 733 (1): 46. arXiv:1007.4198. Bibcode:2011ApJ...733...46S. doi:10.1088/0004-637X/733/1/46. S2CID 28622194.
  7. ↑ Martinez, G. D.; Minor, Q. E.; Bullock, J.; Kaplinghat, M.; Simon, J. D.; Geha, M. (2011). "A Complete Spectroscopic Survey of the Milky Way Satellite Segue 1: Dark Matter Content, Stellar Membership, and Binary Properties from a Bayesian Analysis". The Astrophysical Journal. 738 (1): 55. arXiv:1008.4585. Bibcode:2011ApJ...738...55M. doi:10.1088/0004-637X/738/1/55. S2CID 118674090.
  8. ↑ Lujan, Nathaniel; Gebhardt, Karl; Anantua, Richard; Chase, Owen; Debski, Maya H.; Finley, Claire; Gomez, Loraine V.; Gupta, Om; Lawson, Alex J.; Marron, Izabella; Martinez, Zorayda; Painter, Connor A.; Sklansky, Yonatan; West, Hayley (20 Oktober 2025). "Modeling the "Dark-matter Dominated" Dwarf Galaxy Segue 1 with a Supermassive Black Hole". The Astrophysical Journal Letters. 992 (2): L25. Bibcode:2025ApJ...992L..25L. doi:10.3847/2041-8213/ae0b4f.

Skakels

[wysig | wysig bron]
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Segue_1&oldid=2868898"