Sherman Firefly

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Sherman Firefly tydens die Ardenneoffensief, 1944

Die Sherman Firefly is 'n tenk wat deur die Geallieerdes se pantsermagte, veral Engeland en ander Gemenebeslande gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die tenk is geskoei op die Amerikaanse M4 Sherman tenk maar toegerus met 'n kragtiger 76.2 mm kaliber Britse 17-pond kanon en was gebruik in 'n teen-tenk rol. Dit was uitgerol slegs om 'n gaping te vul totdat ander Britse swaartenks beskikbaar sal wees, maar dit het die mees volopste voertuig met 'n 76.2 mm kanon geword in die oorlog.

Gedurende die oorlog het Brittanje hoofsaaklik die Sherman tenk gebruik. Hulle het verwag om hulle eie tenks klaar te ontwikkel en te bou; die verwerpte idee om die Sherman met die 76.2 mm kanon toe te rus was eindelik aanvaar, ten spyte van aanvanklike weerstand van die regering. Die besluit blyk gou die regte besluit te wees omrede beide die Cruiser Mk VIII Challenger en Cruiser Mk VIII Cromwell tenks ontwerp en ontwikkeling probleme ondervind het.

Dit was 'n uitdaging om die groot 76.2mm kanon in die Sherman se skiettoring in te pas en verskeie probleme moes oorkom word, tog is die Firefly betyds in 1944 uitgerol sodat Veldmaarskalk Bernard Montgomery se 21ste Leërgroep dit kon gebruik tydens die landing in Normandië. Die Firefly se waarde is gou besef omrede sy kanon die pantser van die Duitse Panther en Tigertenks, wat hulle in Normandië teegekom het, bykans ten alle tye kon deurboor.[1] Die gevolg was dat die Duitsers instruksies uitgeriek dat die Fireflys eerste aangeval moes word. Die Firefly se loop was langer as die standaard Sherman s'n en die bemannings het probeer om met die kamofleer tegnieke dit te laat lyk na 'n standaard Sherman tenk vanaf 'n afstand. Daar was tussen 2 100 en 2 200 eenhede van die tenk vervaardig toe produksie gestaak is in 1945.

Agtergrond[wysig | wysig bron]

Die gedagte om die 17-pond kanon in die Sherman tenk te installeer was verwerp deur die Ministry of Supply's se Tenk besluitnemingsraad. Alhoewel die Britse Magte grotendeels die Amerikaans vervaardigde Sherman gebruik het, was die strategie dat 'n nuwe geslag Britse tenks die Shermans sou vervang in hul anti-tenk rol. Die Cromwell tenk is die een tenk wat aan die ontwikkeling was; daar was beplan dat dit met die Vickers hoë snelheid 75 mm kanon toegerus sou word. Die Vickers kanon was kragtiger as die bestaande 75 mm en 76 mm kanonne wat op daardie stadium in die Shermans geinstalleer was. Die Britte was ook besig met die ontwikkeling van die Cruiser Mk VIII Challenger tenk, wat op die Cromwell gebaseer was maar met 'n nog meer kragtiger 17-pond kanon toegerus sou word.[2] Hierdie twee tenks en hulle opvolgers, die Comet en die Centurian, wat besig was om geskep te word op die ontwerptafel, sou die Sherman in die Britse magte vervang het en om hulpbronne af te staan om die 17 pond kanon te installeer was nie 'n opsie nie.[3]Sjabloon:Page needed

Tog was daar verskeie nie-amptelike pogings aangewend om die slaankrag van die Sherman te verbeter. Die oudste poging is die van majoor George Brighty van die Royal Tank Regiment terwyl hy by die Lulworth Pantser Gevegsskool vroeg in 1943 gesetel was. Alhoewel die A30 Challenger besig was met eerste veldtoetse te Lulworth, was Brighty nog van mening dat die Sherman 'n beter basis vir die 17 pond kanon is. Die skiettoring van die Sherman was egter net te klein en kon nie voorsiening maak vir die loop se lang terugslag nie. In 'n drastiese poging het Brighty die terugslag toerusting verwyder en die kanon staties in die skiettoring vasgesluit sodat die hele romp van die tenk die skok moes absorbeer. Dit was nie 'n goeie oplossing nie en niemand was op daardie stadium seker hoe lank die tenk sou hou alvorens skade aangerig word nie.

In Junie 1943 het Luit. Kolonel George Witheridge van die Royal Tank Regiment en 'n kollega van Brighty by Lulworth aangemeld vir diens. Hy was 'n veteraan van die Nood-Afrika veldtog en het eerstehandse ondervinding gehad van die ongelyke stryd tussen die Britse tenks met hul 2 pond kanonne en Rommel se formidable tenks en teen-tenk kanonne. Gedurende die Slag van Gazala in 1942 was Witherige se Amerikaanse Granttenk getref en hy uit die tenk geslinger. Hy het herstel van sy wonde maar mag toe nie meer aktiewe diens doen nie. In 1943 was hy oorgeplaas na Fort Knox in die Amerika vir ses maande om hulle te adviseer oor kanonne. Hier het hy 'n ondersteuner geword van Amerikaanse tenks.[4] Terwyl hy by Lulworth was, het hy die A30 Challanger geinspekteer en sy stem by koor van klagtes en objeksies gevoeg. Toe hy hoor van Brighty se pogings om die Sherman se slaankrag te verbeter het hy sy hulp aangebied en Brighty geadviseer hoe om die terugskop probleem op te los.

Nie lank hierna nie, kry Witheridge en Brighty 'n kennigewing van die Department of Tank Design (DTD) om hulle pogings te staak. Onwillig om die projek te staak, gebruik hy sy invloed by persone met groot invloed soos Majoorgeneraal Raymond Brigss, voormalige Offisier in beheer van die 1ste Gepantserde Divisie in Noord-Afrika en op daardie stadium direkteur van die Koninklike Pantser Korps. Hy wen ook die ondersteuning van Claude Gibb, Direkteurgeneraal van Wapens en Instrumentasie Produksie in die Ministry of Supply om dit 'n amptelike departementele projek te maak. Dit het beteken dat die entusiastiese en doelgerigte amateurs te Lulworth, wat die projek begin het, nie meer betrokke was nie en het dit oorgegee aan die proffesionele tenk ontwikkelaars.[2][5]

Ontwerp[wysig | wysig bron]

W.G.K. Kilbourn, 'n ingenieur van Vickers werksaam by die DTD, het Witheridge en Brighty se idee in realitiet omskep deur 'n prototipe te ontwikkel wat die Britse Magte gebruik het vanaf D-dag tot aan die einde van die oorlog. Die eerste probleem wat Kilbourn moes oorkom was die terugslag probleem vir die 17-pond kanon. Die kanon beweeg een meter terug tydens die terugslag soos dit die skok absorbeer van die ontploffing. Dit was te lank vir die Sherman se skiettoring.[6] Kilbourn het die probleem opgelos deur die terugskop aksie heeltemaal te herontwerp in stede van modifiserings. Die terugslag silider was verkort en wees kante van die loop geplaas om die wydte van die skiettoring voordelig te gebruik.

Die agterkant van die Firefly te Bovington Tenk Museum, sien die radio houer agter die skiettoring.

Die laaimeganisme van die kanon was met 90 grade gedraai sodat dit van die linkerkant gelaai kan word.[nota 1] in stede van die bokant af. [7] Die radio, normaalweg agter in die skiettoring in Britse tenks, moes geskuif word en was geplaas in 'n spesiale kas wat agter die skiettoring gemonteer is. Die bedrading is moontlik gemaak met 'n gat wat in die skiettoring gesny is.


Notas[wysig | wysig bron]

  1. In VSA ontwerpte tenks sit die skutter regs en die laaier links. In Britse tenks was dit omgekeerd.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Milner, Marc, (2014) Stopping the Panzers, University of Kansas Press, 1
  2. 2,0 2,1 J. Buckley (2004)Sjabloon:Page needed
  3. Fletcher (2008)
  4. Fletcher (2008) p.10
  5. Fletcher (2008) pp.11–12
  6. Fletcher (2008) p.13
  7. Hart (2007),Sjabloon:Page needed

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]