Sidney Olcott

Sidney Olcott
Olcott in 1922
Gebore	John Sidney Allcott (1872-09-20)20 September 1872 Toronto, Ontario, Kanada
Sterf	16 Desember 1949(1949-12-16) (op 77) Hollywood, Kalifornië, V.S.A
Rusplek	Park Lawn-begaafplaas, Toronto, Ontario
Beroep	Rolprentregisseur draaiboekskrywer vervaardiger akteur
Jare aktief	1904–1942
Eggenoot	Valentine Grant

Sidney Olcott (gebore John Sidney Allcott; (20 September 1872 – 16 Desember 1949) was 'n Kanadese filmvervaardiger, regisseur, akteur en draaiboekskrywer.

Biografie

Gebore as John Sidney Allcott in Toronto, het hy een van die eerste groot regisseurs van die rolprentbedryf geword. Met 'n begeerte om 'n akteur te word, het 'n jong Sidney Olcott na New York Stad gegaan waar hy in die teater gewerk het tot 1904 toe hy as filmakteur by die Biograph Studios opgetree het.

In 1907 het Frank J. Marion en Samuel Long, met finansiële steun van George Kleine, 'n nuwe rolprentmaatskappy genaamd die Kalem Company gestig en kon hulle die toenemend suksesvolle Olcott van Biograph weglok. Olcott is die bedrag van tien dollar per prent aangebied en onder die bepalings van sy kontrak moes Olcott elke week 'n minimum van een eenrol-prent van ongeveer 'n duisend voet regisseer. Nadat hy 'n aantal baie suksesvolle films vir die Kalem-ateljee gemaak het, insluitend Ben Hur (1907) met sy dramatiese strydwa-rentoneel, en Dr. Jekyll en Mr. Hyde (1908), het Olcott die maatskappy se president geword en is beloon met een aandeel van sy aandele. In 1910 het Olcott na Ierland gegaan waar hy 'n film genaamd A Lad from Old Ireland gemaak het. Hy sou meer as 'n dosyn films daar maak en later het slegs die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog hom verhoed om sy planne deur te voer om 'n permanente ateljee in Beaufort, County Kerry, Ierland te bou. Die Ierse films het daartoe gelei dat hy in 1912 'n span na Palestina geneem het om die eerste vyf-rolprent ooit te maak, getiteld From the Manger to the Cross, die lewensverhaal van Jesus.

Die filmkonsep was aanvanklik die onderwerp van baie skeptisisme, maar toe dit op die skerm verskyn het, is dit deur die publiek en kritici geprys. Met 'n koste van $35 000 om te vervaardig, het From the Manger to the Cross die Kalem Company wins van byna $1 miljoen besorg, 'n verstommende bedrag in 1912. Die rolprentbedryf het hom as sy grootste regisseur beskou en die film het die rigting beïnvloed wat baie groot filmmakers sou inslaan, soos D.W. Griffith en Cecil B. DeMille. From the Manger to the Cross word vandag nog aan filmverenigings en studente wat vroeë filmmaaktegnieke bestudeer, vertoon. In 1998 is die film gekies vir die Nasionale Filmregister van die Verenigde State se Biblioteek van die Kongres.

Ten spyte daarvan dat dit die ateljee-eienaars baie ryk mans gemaak het, het hulle geweier om sy salaris te verhoog bo die $150 per week wat hy toe verdien het. Uit die enorme winste wat vir sy werkgewers gemaak is, het Olcott se dividend op die een aandeel wat hulle hom gegee het, $350 beloop. Gevolglik het Olcott bedank en 'n rukkie af geneem, en slegs 'n af en toe film gemaak tot 1915 toe hy deur Mary Pickford aangemoedig is om by haar aan te sluit by Famous Players–Lasky, later Paramount Pictures. Die Kalem-maatskappy het nooit herstel van die fout om Olcott te verloor nie en 'n paar jaar na sy vertrek is die operasie in 1916 deur Vitagraph Studios oorgeneem

Olcott se graf in Toronto, Ontario.

Olcott was 'n stigterslid van die Ooskus-tak van die Motion Picture Directors Association, 'n voorloper van vandag se Directors Guild of America, en sou later as die president daarvan dien. Olcott is getroud met die aktrise Valentine Grant, die ster van sy 1916-film, The Innocent Lie.

Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Olcott sy huis oopgestel vir besoekende Britse Statebondsoldate in Los Angeles. In sy boek getiteld Stardust and Shadows: Canadians in Early Hollywood, vertel skrywer Charles Foster van hierdie tydperk in Olcott se lewe, en hoe hy deur Olcott aan baie lede van Hollywood se Kanadese gemeenskap voorgestel is. Olcott is in Hollywood, Kalifornië, oorlede, in die huis van sy vriend Robert Vignola waar hy na die dood van Valentine Grant gewoon het. Omdat hy in Kanada begrawe wou word, is hy in die Park Lawn-begraafplaas in Toronto, Ontario, begrawe.