Gaan na inhoud

Sloernalistiek

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

Stadige joernalistiek of sloernalistiek is ’n vorm van joernalistiek wat sy ontstaan te danke het aan frustrasie met die gejaagde, dikwels oppervlakkige aard van hoofstroomnuus. Dit beklemtoon gehalte, verdieping en verantwoordelikheid bo spoed en wins. Die benadering fokus op deeglike navorsing, langer formaatartikels en narratiewe vertelwyses wat hoë standaarde van verslaggewing nastreef.[1]

Stadige joernalistiek het raakpunte met literêre joernalistiek, narratiewe joernalistiek en langformaat-beriggewing, maar onderskei hom deur sy eksplisiete verbintenis tot sosiale verantwoordelikheid en sy afwysing van sogenaamde “churnalism” – die onkritiese herverpakking van persverklarings en meningstukke.[2]

Die term is in 2007 deur Susan Greenberg in die tydskrif Prospect gebruik om ’n vertelstyl te beskryf wat ewe veel klem lê op feite en verhaaltegniek. Daarna is dit opgeneem in die Oxford Dictionary of Journalism. Meer onlangs het akademici en joernaliste regoor die wêreld begin om die praktyk en beginsels van stadige joernalistiek verder te ondersoek en dokumenteer.[3]

Stadige joernalistiek het ook ontstaan as teenvoeter vir die tempo van digitale media en die konstante stroom van nuusberigte op sosiale media-platforms. Dit poog nie om eerste met verslaggewing te wees nie, maar eerder akkuraat, betekenisvol en blywend. In Suid-Afrika word stadige joernalistiek oftewel sloernalistiek beoefen deur publikasies soos OntLaer, wat langer artikels publiseer wat dialoog, nuanse en begrip bo spoed en sensasie verkies.[4]

Kenmerke

[wysig | wysig bron]

Stadige joernalistiek word dikwels gekenmerk deur:

  • Grondige navorsing en konteks eerder as vinnige reaksie.[5]
  • Artikels wat lank ná die oorspronklike nuusgebeurtenis verskyn.[6]
  • ’n Fokus op narratief en verduideliking eerder as net inligting.[7]
  • Die vermyding van sensasie, polarisasie en kitsmenings.[8]
  • ’n Filosofie wat eerder vra as verklaar, en eerder insig as opinie soek.[9]

Bekende publikasies

[wysig | wysig bron]

Voorbeelde van publikasies wat hul verbind tot stadige joernalistiek sluit in:

  • UnHerd (Verenigde Koninkryk)
  • De Correspondent (Nederland)
  • ProPublica (Verenigde State)
  • Tortoise (Verenigde Koninkryk)
  • OntLaer (Suid-Afrika), ’n Afrikaanse Substack-publikasie wat stadige joernalistiek kombineer met kultuurkommentaar, filosofiese insigte en persoonlike nadenke.[10]

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. Masurier, Megan Le (4 Maart 2015). "What is Slow Journalism?". Journalism Practice. 9 (2): 138–152. doi:10.1080/17512786.2014.916471.
  2. "Delayed Gratification – Why Slow Journalism Matters". www.slow-journalism.com. Besoek op 5 Mei 2025.
  3. Mendes, Inês; Marinho, Sandra (2022). "Slow Journalism: A Systematic Literature Review". Journalism Practice. na: 1–31. doi:10.1080/17512786.2022.2075783. {{cite journal}}: |access-date= requires |url= (hulp)
  4. Eloff, Daniel (7 Mei 2025). "Wat is sloernalistiek?". OntLaer. Besoek op 7 Mei 2025.
  5. Masurier, Megan Le (4 Maart 2015). "What is Slow Journalism?". Journalism Practice. 9 (2): 138–152. doi:10.1080/17512786.2014.916471.
  6. Mendes, Inês; Marinho, Sandra (2022). "Slow Journalism: A Systematic Literature Review". Journalism Practice. 16 (5): 1–31. doi:10.1080/17512786.2022.2075783.
  7. "What Is 'Slow Journalism'?". Out of Eden Walk. Besoek op 7 Mei 2025.
  8. "Slow journalism in an age of forgetting". ABC Religion & Ethics. Besoek op 7 Mei 2025.
  9. Masurier, Megan Le (4 Maart 2015). "What is Slow Journalism?". Journalism Practice. 9 (2): 138–152. doi:10.1080/17512786.2014.916471.
  10. "OntLaer". OntLaer. Besoek op 7 Mei 2025.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]