Gaan na inhoud

Sojaboon

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

Sojaboon
Wetenskaplike klassifikasie edit
Domein: Eukaryota
Koninkryk: Plantae
Klade: Tracheofiete
Klade: Angiospermae
Klade: Eudicots
Klade: Rosids
Orde: Fabales
Familie: Fabaceae
Genus: Glycine
Spesie:
G. max
Binomiale naam
Glycine max
Sinonieme[1]
  • Dolichos soja L.
  • Glycine angustifolia Miq.
  • Glycine gracilis Skvortsov
  • Glycine hispida (Moench) Maxim.
  • Glycine soja sensu auct.
  • Phaseolus max L.
  • Soja angustifolia Miq.
  • Soja hispida Moench
  • Soja japonica Savi
  • Soja max (L.) Piper
  • Soja soja H. Karst.
  • Soja viridis Savi

Die sojaboon (Glycine max)[2] is 'n spesie van peulgewas inheems aan Oos-Asië, wyd gekweek vir sy eetbare boontjies, wat talle gebruike het.

Tradisionele ongegiste voedselgebruike van sojabone sluit in sojamelk, waaruit tofu en tofuvel gemaak word. Gefermenteerde sojavoedsel sluit in sojasous, gegiste boontjiepasta, nattō, en tempeh. Vetvrye (ontvette) sojaboonmeel is 'n beduidende en goedkoop bron van proteïen vir veevoere en baie verpakte maaltye. Sojaboonprodukte, soos getekstureerde groenteproteïen (TVP), is byvoorbeeld bestanddele in baie vleis- en suiwel plaasvervangers.[3]

Sojabone bevat aansienlike hoeveelhede van fitiensuur, dieetminerale en B-vitamiene. Soja-groente-olie, wat in voedsel- en industriële toepassings gebruik word, is nog 'n produk van die verwerking van die sojaboon-oes. Sojabone is die belangrikste proteïenbron vir voer plaasdiere (wat weer dierlike proteïen vir menslike gebruik lewer).[4]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. "Glycine max". Encyclopedia of Life (EoL). Besoek op 16 Februarie 2012.
  2. "Glycine max". Multilingual Multiscript Plant Name Database. Besoek op 16 Februarie 2012.
  3. Riaz, Mian N. (2006). Soy Applications in Food. Boca Raton, FL: CRC Press. ISBN 978-0-8493-2981-4.
  4. "Soybean meal". Besoek op 16 April 2019.