Gaan na inhoud

Kernfusie: Verskil tussen weergawes

772 grepe bygevoeg ,  8 jaar gelede
geen wysigingsopsomming nie
No edit summary
No edit summary
[[Beeld:Deuterium-tritium fusion.svg|right|thumb|Fusie van [[deuterium]] met [[tritium]] om [[helium-4]] te vorm, deur 'n [[neutron]] vry te stel. Omdat massa verloor is ('n neutron is afgegee), word energie (17.59 [[Electronvolt|MeV]]) vrygestel volgens die formule E = Δmc<sup>2</sup>.]]
 
'''Kernfusie''' is die samesmelting van verskillende atome, waardeur 'n ander, swaarder (d.w.s. verder in die periodieke tabel geleë) element gevorm word. WanneerHierdie diesamesmelting atomeis vangewoonlik elementeslegs ligtermoontlik asby yster,baie hoë druk en temperatuur (soos [[waterstof]],in saamsmelt,die wordson) 'n deeldit vanis diewanneer atome sedie massavinnigste omgesitbeweeg inen energiehard teen mekaar sal bots. As atome baie hard teenmekaar bots, ingebeur dit dat die gevalatoomkern van een atoom ’n ander atoom se kern binnedring en saamsmelt om een atoom te vorm met ’n groter kern. Bv as <sup>2</sup>H (‘n waterstof ongeveeratoom 0met twee nukleone,67% een proton en een neutron (atoomgetal = 1)) en <sup>3</sup>H (een proton en twee neutrone) saamsmelt om <sup>4</sup>He, met atoomgetal = 2, te vorm. In teenstellingdie hiermeeproses kosword energie vrygestel omdat 4He ’n laer massa het as die fusiesom van swaarder2H atomeen juis3H. Die energie enwat vrygestel word, ditkan geabsorbeerbereken i.p.v.word vrygesteldeur die bekende formule E = mc2. Dit kan soos volg voorgestel word:
 
 
Voordat die Duitse fisikus [[Hans Bethe]] in 1938 voorgestel het dat die son en die sterre hulle energie deur kernfusie opwek, was dit 'n raaisel waar al die energie vandaan kom: al die chemiese reaksies wat in dié tyd bekend was, het te min energie opgelewer. Die son sit elke sekonde ongeveer 600 miljoen ton waterstof om in 596 ton helium. Die verskil in die massa, vier miljoen ton, word in energie omgesit, waarvolgens [[Albert Einstein]] se beroemde formule ''E'' = ''mc''<sup>2</sup> geld. Kernfusie is ook die energiebron van 'n waterstofbom, wat baie magtiger blyk te wees as die atoombom van die 1940's, waarin atome gesplits is.
 
 
Wanneer die atome van elemente ligter as yster, soos [[waterstof]], saamsmelt, word 'n deel van die atome se massa omgesit in energie, in die geval van waterstof ongeveer 0,67%. In teenstelling hiermee kos die fusie van swaarder atome juis energie en word dit geabsorbeer i.p.v. vrygestel.
 
Voordat die Duitse fisikus [[Hans Bethe]] in 1938 voorgestel het dat die son en die sterre hulle energie deur kernfusie opwek, was dit 'n raaisel waar al die energie vandaan kom: al die chemiese reaksies wat in dié tyd bekend was, het te min energie opgelewer. Die son sit elke sekonde ongeveer 600 miljoen ton waterstof om in 596 ton helium. Die verskil in die massa, vier miljoen ton, word in energie omgesit, waarvolgens [[Albert Einstein]] se beroemde formule ''E'' = ''mc''<sup>2</sup> geld. Kernfusie is ook die energiebron van 'n waterstofbom, wat baie magtiger blyk te wees as die atoombom van die 1940's, waarin atome gesplits is.
 
Kernfusie is ook die energiebron van 'n waterstofbom, wat baie magtiger blyk te wees as die atoombom van die 1940's, waarin atome gesplits is.
 
Kernfusie is nie 'n [[kettingreaksie]] nie: daar kom dus geen deeltjies vry wat 'n nuwe (en dus aanhoudende) fusie kan veroorsaak nie. Die fusieproses kan slegs aan die gang gehou word deur 'n uiters hoë temperatuur en druk, soos rond die middelpunt van 'n ster gevind word. Anders as kernsplitsing, laat kernfusie ook nie noodwendig radioaktiewe materiaal agter as afval nie. Daarom word daar deur die wetenskap klem gelê op die ontwikkeling van kernfusie as 'n skoon en veilige energiebron. Die houer waarin die reaksie plaasvind kan egter wel radioaktief word, as gevolg van bestraling.
Anonieme gebruiker