Gaan na inhoud

Spitsbergen

Spitsbergen
Die Suidkus van die eiland Spitsbergen
Die Suidkus van die eiland Spitsbergen
Geografie
LiggingNoordelike Atlantiese Oseaan
Koördinate78°45′N 16°00′O / 78.750°N 16.000°O / 78.750; 16.000
ArgipelSvalbard
Oppervlakte39 044 vk km
Hoogste puntNewtontoppen 1 713 m
Administrasie
Vlag van Noorweë Noorweë
ProvinsieSvalbard
Sysselmann van SvalbardOdd Olsen Ingerø (2009-)
HoofstadLongyearbyen
Grootste stadLongyearbyen (2 932 (2011)[1])
Demografie
Bevolking2 698

Spitsbergen is die grootste eiland van die Noorse eilandgroep Svalbard met 'n oppervlakte van 39 044 km² en 'n bevolking van 2 698.[2] Dit is ook die grootste eiland van Noorweë, die wêreld se 36ste grootste eiland en die enigste een van die argipel, wat permanent bewoon is. Die eiland vorm die westelike deel van die argipel en grens aan die Arktiese Oseaan in die noorde, aan die Groenlandsee in die weste en aan die Noorse See in die suide.

Kaart van die eiland Spitsbergen

Totdat die Spitsbergenverdrag in 1920 onderteken is, is die hele argipel in Noors Spitsbergen of Westspitsbergen genoem en sedertdien is die amptelike naam daarvan Svalbard.

Die hoofstad en grootste stad is Longyearbyen en die hoogste bergspits is die Newtontoppen met 'n hoogte van 1 1713 m.[3]

Nedersettings

[wysig | wysig bron]
  • Barentsburg (Russiese mynbou- en toerisme-nedersetting)
  • Grumant (verlate mynbou-nedersetting)
  • Longyearbyen (hoofstad)
  • Ny-Ålesund (navorsingstasie)
  • Ny-London (verlaat)
  • Pyramiden (verlaat na 1998)
  • Smeerenburg (op die aflandige Amsterdam-eiland, verlaat na 1660)
  • Svea (mynbou-stasie)

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. (en) "Populasie in die nedersettings. Svalbard". Statistieke Noorweë. 22 Oktober 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Desember 2018. Besoek op 25 Desember 2018.
  2. (en) Even Høydahl, Øivind Rustad (24 September 2013). "Population of Svalbard, 1 July 2013". Statistics Norway's Information Centre. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 November 2019. Besoek op 14 November 2019.
  3. (en) peakbagger.com: Newtontoppen, Svalbard

Bronnelys

[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]