Spoedvoorlegging

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

'n Spoedvoorlegging of blitsvoorlegging (Engels: elevatorpitch, soms ook ‘n hysbaktoespraak genoem), is 'n manier om 'n idee vir 'n produk, diens of projek aan te bied. Die naam weerspieël die tyd wat 'n hysbak van die onderste na die boonste verdieping neem, in ongeveer 30 sekondes tot 2 minute.

Die term is aanvanklik gebruik deur entrepreneurs wat probeer om 'n idee te kry om finansiering van 'n waagkapitalis te kry. Waagkapitaliste beoordeel die kwaliteit van 'n idee en die span op grond van die kwaliteit van die spoedvoorlegging en verwag dat die deelnemende entrepreneurs vooraf hul plan van alle onnodige idees en inligting te stroop.

Die spoedvoorlegging word nou ook vir 'n verskeidenheid doeleindes tydens netwerk skepping te gebruik. Dit kan gaan oor die verkoop van 'n produk, op soek na 'n werk, spoedafsprake of vinnig 'n duidelike punt in 'n gesprek te maak.

Noodsaaklik vir 'n spoedvoorlegging is 'n opvallende aanbieding met idees, vergelykings en voorbeelde, soos dit ook in die AIDA-model voorkom (aandag, belangstelling, begeerte, aksie). Vir 'n suksesvolle spoedvoorlegging tel nie net data en feite nie, maar dit is ook belangrik om 'n beroep op die emosies te maak.

'n Effektiewe spoedvoorlegging moet die volgende vrae beantwoord:

  • Wat is die produk?
  • Wat is daarin vir die koper?
  • Wie is ons?

Verder is dit belangrik dat die voordrag die volgende elemente in ag neem:

  • Nie-verbale kommunikasie
  • Die inhoud van die toonhoogte
  • Verbale kommunikasie
  • Verder kan daar gefokus word op die doelwitte van die spoedvoorlegging, soos die relevante mark, die teikengroep en die uniekheid van die produk (unieke verkoopspunt), wat dit onderskei van die aanbod van die kompetisie.

Bibliografie[wysig | wysig bron]