Gaan na inhoud

Stadio Olimpico

Stadio Olimpico
UEFA
Buiteaansig van die Stadio Olimpico

Bynaam l’Olimpico
Ligging Rome, Italië
Koördinate 41°56′02″N 12°27′17″O / 41.93389°N 12.45472°O / 41.93389; 12.45472
Eienaar Sport e Salute
Operateur Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee
Kapasiteit 70 634
Oppervlak GrassMaster Hibride gras
Konstruksie
Eerste sooi gespit 1928
Gebou 1928–1953
Geopen 17 Mei 1953
Renovasie 1988–1990, 2007–2008
Boukoste 3 400 000 000 ITL (1953)
233 000 000 000 ITL (1988–1990)
17 000 000 € (2007–2008)
Argitek E. Del Debbio (1928)
L. Moretti (1933–1937)
C. Valle (1951)
A. Vitellozzi (1951–1953, 1988–1990)
M. Clerici (1988–1990)
Struktuuring. A. Frisa, A. Pintonello (1927)
C. Roccatelli (1951–1953)
P. Teresi, A.M. Michetti, M. Majowiecki (1988–1990)
Alg. kontrakteur Co.Ge.Far. (1988–1990)
Huurders
SS Lazio (1953–hede)
AS Roma (1953–hede)
Italiaanse nasionale sokkerspan (1953–hede)
Italiaanse nasionale rugbyspan (1954–hede)

Die Stadio Olimpico (Italiaans: [ˈstaːdjo oˈlimpiko]; letterlik: “Olimpiese Stadion”), in die omgangstaal bekend as l’Olimpico (“die Olimpiese”), is ’n groot veeldoelige sportstadion in Rome, Italië. Met ’n kapasiteit van meer as 70 000 is dit die grootste sportfasiliteit in Rome en die naasgrootste in Italië; slegs San Siro in Milaan is groter. Vroeër kon die stadion meer as 100 000 mense huisves en dit was destyds bekend as die Stadio dei Centomila (“Stadion van die 100 000”). Die stadion behoort aan Sport e Salute, ’n staatsinstelling wat sportfasiliteite bestuur en die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee is die bedryfsoperateur.

Openingseremonie van die Olimpiese Somerspele 1960 op die Stadio Olimpico
Buiteaansig van die Stadio Olimpico in 2008

Die Olimpico is geleë in die noordwestelike deel van Rome, binne die Foro Italico-sportkompleks. Bouwerk het in 1928 begin onder leiding van Enrico Del Debbio en die stadion is in 1937 verder uitgebrei deur Luigi Moretti. Die uitbreidings is onderbreek deur die Tweede Wêreldoorlog; ná die bevryding van Rome in 1944 het die Geallieerde magte die stadion gebruik vir voertuigberging en militêre sportkompetisies. Ná die oorlog het die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee die bouwerk voltooi en die stadion is op 17 Mei 1953 amptelik geopen met ’n sokkerwedstryd tussen Italië en Hongarye. Sedert sy opening dien die Olimpico as tuiste vir Rome se twee voorste professionele sokkerklubs, SS Lazio en AS Roma. Ciro Immobile is die speler wat die meeste doele in die stadion aangeteken het (120). In 1955 het die stadion die naam Olimpico aangeneem toe Rome die reg gekry het om die Olimpiese Somerspele 1960 aan te bied. Voor 1990 was die stadion grotendeels sonder ’n dak, behalwe vir die Monte Mario-pawiljoen. Dit is volledig herbou en oordek vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1990.

Die Olimpico was die hoofstadion vir die UEFA Europa-bekertoernooie in 1968 en 1980, asook vir die Sokker-Wêreldbekertoernooi 1990 en het die eindstryd van elkeen van hierdie toernooie aangebied. Dit was ook gasheer vir groepswedstryde en ’n kwarteindstryd tydens die UEFA Europa-beker 2020. Verder het die stadion twee eindstryde van die Europese Beker (in 1977 en 1984) en twee eindstryde van die herdoopte Champions League (in 1996 en 2009) gehuisves. Sedert 2008 word die eindstryd van die Coppa Italia hier beslis. Die Olimpico het ook die openings- en sluitingsseremonies en die atletiekitems tydens die Olimpiese Somerspele 1960 gehuisves, asook groot atletiekbyeenkomste soos die Europese Atletiekkampioenskappe, die Atletiekwêreldkampioenskap en die Universiade. Dit is sedert 1980 die tuiste van die Golden Gala en sedert 2012 die gewone tuisveld van die Italiaanse rugbyspan tydens die Sesnasies-toernooi.

Sedert die herbouing in 1990 word die stadion ook vir grootskaalse musiekkonserte gebruik. Die hoogste bywoningsyfer vir ’n musiekgeleentheid is in 1998 aangeteken, toe 90 000 toeskouers ’n konsert van Claudio Baglioni bygewoon het.[1][2]

Wedstryde

[wysig | wysig bron]

Europese Sokkerkampioenskap 1968

[wysig | wysig bron]
Datum Tyd (UTC+1) Span 1 Telling Span 2 Rondte Toeskouers
8 Junie 196818:45 (MEST)Vlag van Engeland Engeland2–0Vlag van Sowjetunie SowjetunieKlein finale68 817
8 Junie 196821:15 (MEST)Vlag van Italië Italië1–1Vlag van Joego-Slawië Joego-SlawiëEindstryd68 817
10 Junie 196821:15 (MEST)Vlag van Italië Italië2–0Vlag van Joego-Slawië Joego-SlawiëEindstryd (herhaling)32 886

Europese Sokkerkampioenskap 1980

[wysig | wysig bron]
Datum Tyd (UTC+1) Span 1 Telling Span 2 Rondte Toeskouers
11 Junie 198017:45 (MEST)Flag of Czechoslovakia Tsjeggo-Slowakye0–1Vlag van Wes-Duitsland Wes-DuitslandGroep 110 500
14 Junie 198020:30 (MEST)Vlag van Griekeland Griekeland1–3Flag of Czechoslovakia Tsjeggo-SlowakyeGroep 17 614
18 Junie 198020:30 (MEST)Vlag van Italië Italië0–0Vlag van België BelgiëGroep 242 318
22 Junie 198020:30 (MEST)Vlag van België België1–2Vlag van Wes-Duitsland Wes-DuitslandEindstryd47 860

FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1990

[wysig | wysig bron]
Datum Tyd (UTC+1) Span 1 Telling Span 2 Rondte Toeskouers
9 Junie 199021:00 (MEST)Vlag van Italië Italië1–0Vlag van Oostenryk OostenrykGroep A73 303
14 Junie 199021:00 (MEST)Vlag van Italië Italië1–0Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde StateGroep A73 423
19 Junie 199021:00 (MEST)Vlag van Italië Italië2–0Flag of Czechoslovakia Tsjeggo-SlowakyeGroep A73 303
24 Junie 199021:00 (MEST)Vlag van Italië Italië2–0Vlag van Uruguay UruguayAgtste eindrondte73 303
30 Junie 199021:00 (MEST)Flag of Ireland Ierland0–1Vlag van Italië ItaliëKwarteindrondte73 303
8 Julie 199020:00 (MEST)Vlag van Wes-Duitsland Wes-Duitsland1–0Vlag van Argentinië ArgentiniëEindstryd73 603

Europese Sokkerkampioenskap 2020

[wysig | wysig bron]
Datum Tyd (UTC+1) Span 1 Telling Span 2 Rondte Toeskouers
11 Junie 202121:00 (MEST)Vlag van Turkye Turkye0–3Vlag van Italië ItaliëGroep A12 916
16 Junie 202121:00 (MEST)Vlag van Italië Italië3–0Vlag van Switserland SwitserlandGroep A12 445
20 Junie 202118:00 (MEST)Vlag van Italië Italië1–0Vlag van Wallis WallisGroep A11 541
3 Julie 202121:00 (MEST)Vlag van Oekraïne Oekraïne0–4Vlag van Engeland EngelandKwarteindrondte11 880

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. (it) Marinella Venegoni (6 Junie 1998). "Baglioni, strada facendo c'è il record all'Olimpico". La Stampa. p. 13. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Desember 2023. Besoek op 12 Desember 2023.
  2. (it) Mario Luzzatto Fegiz (21 Mei 2015). "Tutto Baglioni in concerto". Corriere della Sera. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Mei 2023. Besoek op 27 Mei 2023.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]