Stadio Olimpico

Stadio Olimpico
Ligging	Rome, Italië
Koördinate	41°56′02″N 12°27′17″E
Kapasiteit	70 634
Oppervlak	Gras
Konstruksie
Gebou	1928–53
Geopen	17 Mei 1953 (1953-05-17)
Renovasie	1988–90, 2007–08
Argitek	E. Del Debbio (1928) L. Moretti (1933–37) C. Valle (1951) A. Vitellozzi (1951–53, 1988–90) M. Clerici (1988–90)
Alg. kontrakteur	Co.Ge.Far. (1988–90)
Huurders
AS Roma Lazio Italië (sokker) Italië (rugby)

Die Stadio Olimpico, in die omgangstaal bekend as l’Olimpico, is ’n groot veeldoelige sportstadion in Rome, Italië. Met sitplekke vir meer as 70 000 toeskouers is dit die grootste sportfasiliteit in Rome en die tweede grootste in Italië, ná die San Siro in Milaan. Vroeger kon die stadion meer as 100 000 mense huisves, en dit was destyds bekend as die Stadio dei Centomila (“Stadion van die 100 000”). Die stadion behoort aan Sport e Salute, ’n staatsinstelling wat sportfasiliteite bestuur, en die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee is die bedryfsoperateur.

Die Olimpico is geleë in die noordwestelike deel van Rome, binne die Foro Italico-sportkompleks. Bouwerk het in 1928 begin onder leiding van Enrico Del Debbio, en die stadion is in 1937 verder uitgebrei deur Luigi Moretti. Die uitbreidings is onderbreek deur die Tweede Wêreldoorlog; ná die bevryding van Rome in 1944 het die Geallieerde magte die stadion gebruik vir voertuigberging en militêre sportkompetisies. Ná die oorlog het die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee die bouwerk voltooi, en die stadion is op 17 Mei 1953 amptelik geopen met ’n sokkerwedstryd tussen Italië en Hongarye. Sedert sy opening dien die Olimpico as tuiste vir Rome se twee voorste professionele sokkerklubs, Lazio en AS Roma. Ciro Immobile is die speler wat die meeste doele in die stadion aangeteken het (120). In 1955 het die stadion die naam Olimpico aangeneem toe Rome die reg gekry het om die Olimpiese Somerspele van 1960 aan te bied. Voor 1990 was die stadion grotendeels sonder ’n dak, behalwe vir die Monte Mario-paviljoen. Dit is volledig herbou en oordek vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1990.

Die Olimpico was die hoofvenue vir die Europese Kampioenskappe van 1968 en 1980, asook vir die 1990 Sokker-Wêreldbeker, en het die eindstryd van elkeen van hierdie toernooie aangebied. Dit was ook ’n gasheer vir groepswedstryde en ’n kwarteindstryd tydens die 2020 Europese Kampioenskap. Verder het die stadion twee eindstryde van die Europese Beker (1977 en 1984) en twee eindstryde van die herdoopte Champions League (1996 en 2009) gehuisves. Sedert 2008 word die eindstryd van die Coppa Italia hier beslis. Die Olimpico het ook die openings- en sluitingsgeleenthede en die atletiekitems van die 1960 Olimpiese Spele gehuisves, asook groot atletiekbyeenkomste soos die Europese Atletiekkampioenskappe, die Wêreldkampioenskappe in Atletiek en die Universiade. Dit is sedert 1980 die tuiste van die Golden Gala, en sedert 2012 die gewone tuisveld van die Italiaanse rugbyspan tydens die Sesnasies-toernooi.

Sedert die herbouing in 1990 word die stadion ook vir grootskaalse musiekkonserte gebruik. Die hoogste bywoningsyfer vir ’n musiekgeleentheid is in 1998 aangeteken, toe 90 000 toeskouers ’n konsert van Claudio Baglioni bygewoon het.