Steenkampsberge

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Steenkampsberge
Uitsig vanaf die Steenkampsbergpas
Uitsig vanaf die Steenkampsbergpas
Ligging Dullstroom tot Belfast, Mpumalanga
Hoogte 2331 meter
Koördinate 25°12′34″S 30°9′55″O / 25.20944°S 30.16528°O / -25.20944; 30.16528Koördinate: 25°12′34″S 30°9′55″O / 25.20944°S 30.16528°O / -25.20944; 30.16528
Bergtipe Bosveldstollingskompleks en sandsteen
Rotsouderdom Neoargeaans tot vroeg-Paleoproterosoïes
Ligging van Steenkampsberge op 'n kaart (Suid-Afrika)
Steenkampsberge
Steenkampsberge

Die Steenkampsberge is 'n bergreeks in die DullstroomBelfast distrik van Mpumalanga wat 'n plato vorm. Die plato bestaan van 1 700 tot 2 274 meter hoogte uit grasveld, wat onderbreek word deur prominente rotse. Die hoogste bergpiek (2 331 meter) is Die Berg, wat die hoogste punt in Mpumalanga is.

Die berge vorm die oorsprong van die Krokodilrivier.

Ekologie[wysig | wysig bron]

Gedenkteken van die opening van die bergpas

Die plato bestaan vir groot dele uit ongerepte natuur. Daar kom meer as 150 voëlsoorte voor, waarvan 'n redelike aantal endemies tot hierdie areas is. Behalwe voëls, huisves die plato ook 'n groot verskeidenheid soogdiere en plante.

Plante[wysig | wysig bron]

Die grasveldboomvaring kom voor langs stroompies, terwyl grasbedekte berghellings en geërodeerde klowe gedomineer word deur ouhout.

Voëls[wysig | wysig bron]

Die vleilande van die area huisves al drie bedreigde Suid-Afrikaanse kraanvoëlsoorte, naamlik die bloukraanvoël, mahem en lelkraanvoël. Die Lakenvlei (8 km noordoos van Belfast) en Verloren Valei (9 km noord van Dullstroom) is van groot belang vir die oorlewing van hierdie soorte.

Soogdiere[wysig | wysig bron]

Verskillende boksoorte kom voor in die area. Dit sluit in die oorbietjie, gewone duiker, rooiribbok, vaalribbok en steenbok.

Daarbenewens is hier ook tierboskatte, siwetkatte, vaalboskatte, rooikatte, rooijakkalse, bruin hiënas, aardwolwe, ystervarke, bosvarke en erdvarke.

Sowel die groototter as die kleinotter kan dwarsoor die plato gevind word. Hulle dieet sluit die reënboogforel in, wat maak dat hulle met reëlmaat vergiftig, gevang of gejag word deur vlieghengeloorde en kwekerye wat voel dat die otters hulle inkomste bedreig.

Landbeheer[wysig | wysig bron]

Die area is onderverdeel in sowat 150 privaatplase.

Sien ook[wysig | wysig bron]